Σύμφωνα με το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2015-2018 που κατέθεσε ο αναπληρωτής υπουργός οικονομικών κ.Σταικούρας και ψηφίστηκε με πλειοψηφία στην Βουλή στις 9 Μάιου 2014 απαράδεκτες μειώσεις επιβλήθηκαν για μια ακόμη φορά στο προϋπολογισμό του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ενώ ο αντίστοιχος προϋπολογισμός της Τουρκίας το διάστημα αυτό ετοιμάζεται να απογειωθεί αποκτώντας αδιαμφισβήτητη υπεροχή .
To Μεσοπρόθεσμο 2015-2018 ενημερώνει ότι σε ταμιακή βάση οι εξοπλιστικές δαπάνες διαμορφώνονται για το 2014 σε 533 εκατ ευρώ, για το επόμενο έτος 700 εκατ ευρώ, για το 2016 σε 598 εκατ ευρώ για το 2017 σε 497 εκατ ευρώ και για το 2018 σε 500 εκατ ευρώ.
Η εικόνα που προκύπτει από τον πίνακα με τα ποσά για τις εξοπλιστικές δαπάνες από τον πίνακα που περιλαμβάνει τα παλαιά εξοπλιστικά προγράμματα που είναι σε εκκρεμότητα (πχ υποβρύχια –πυραυλάκατοι-ραντάρ- συστήματα αυτοπροστασίας F-16 κ.α) και τα είκοσι προγράμματα υποστήριξης –συντήρησης των υπαρχόντων οπλικών συστημάτων που ανακοινωθήκαν το 2013 είναι σίγουρο ότι τα κονδύλια που αναφέρονται σε εξοπλιστικές δαπάνες θα απορροφηθούν από αποπληρωμές παλαιοτέρων υποχρεώσεων ενώ για ολόκληρη την παραπάνω περίοδο υπάρχει μηδενική παραλαβή νέων οπλικών συστημάτων. Εκτός από τις μειώσεις στις εξοπλιστικές δαπάνες ο κρατικός προϋπολογισμός του 2014 επέβαλε περαιτέρω μείωση στις δαπάνες μισθοδοσίας –λειτουργίας των ΕΔ .Οι συνεχόμενες μειώσεις έφεραν τον προϋπολογισμό του υπουργείου Εθνικής Άμυνας από τα 6,482 δις ευρώ το 2009 στα €3,112 δις το 2014 δηλαδή μείωση πάνω από 50% με ότι αυτό συνεπάγεται χωρίς να αντιδρά κανείς για αυτή την ιδιαίτερη προτίμηση του Υπουργείου Οικονομικών στο ΥΠΕΘΑ και η οποία αποτελεί αντικείμενο για μελέτη για σπουδαστές στρατιωτικών θεμάτων πως εξασφαλίζεις άμυνα –ασφάλεια μιας χώρας με μόνο μισθοδοσία και ότι περισσέψει για λειτουργικές δαπάνες.
Τα ανωτέρω θα αναγκάσουν τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να διατηρήσουν στη ζωή αρκετά παλαιά οπλικά συστήματα να μην μπορούν να προμηθευτούν κάποια άλλα και να επιταχύνουν την αναδιοργάνωση –κλείσιμο Μεγάλων Μονάδων . Φυσικά η υλοποίηση οποιουδήποτε μείζονος εξοπλιστικού προγράμματος θα παραμείνει και το 2014 στη σφαίρα της φαντασίας ενώ στην ουσία και εκ των πραγμάτων θα ανατραπεί το «Μοντέλο Άμυνας» που ακολουθούσε η Ελλάδα από το 1974 και το οποίο έδινε πρωταρχική σημασία στην Πολεμική Αεροπορία.
Εάν μάλιστα αναρωτηθεί κανείς σε ποια χρονική συγκυρία συμβαίνουν αυτές οι μειώσεις με αυξημένες τις τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο oπου ο εθνικός εναέριος χώρος και τα εθνικά χωρικά ύδατα παραβιάζονται μια με δυο φορές καθημερινά σύμφωνα με τις 4.521 παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου και τις 818 παραβιάσεις των εθνικών χωρικών υδάτων (στοιχεία τετραετίας του ΓΕΕΘΑ) και αναλογισθεί τους κινδύνους που απορρέουν από μια τέτοια κατάσταση τότε η θλίψη και η οργή είναι ακόμη πολύ μεγαλύτερη. Τα ερωτήματα πολλά .Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη για τις συνεχόμενες μειώσεις του προϋπολογισμού του ΥΠΕΘΑ και τις επιπτώσεις στην άμυνα και ασφάλεια της χώρας ; Γιατί δε μιλούν οι αρμόδιοι αρχηγοί ;
Γιατί στο Ισραήλ ο αρχηγός του ισραηλινού γενικού επιτελείου αντιστράτηγος Μπένι Γκαντζ διαμαρτυρήθηκε έντονα μιλώντας στη συνεδρίαση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Ασφάλειας για τις μειώσεις στο προϋπολογισμό των IDF; Το αποτέλεσμα ο ισραηλινός υπουργός Άμυνας έσπευσε να στηρίξει τον αρχηγό επικρίνοντας το υπουργείο Οικονομικών.
Γιατί στην Γαλλία οι τέσσερις αρχηγοί των γενικών επιτελείων απείλησαν να παραιτηθούν εάν η κυβέρνηση προχωρήσει σε μεγαλύτερες περικοπές στον αμυντικό προϋπολογισμό; Το αποτέλεσμα ο υπουργός Άμυνας της Γαλλίας τάχθηκε εμμέσως στο πλευρό της στρατιωτικής ηγεσίας λέγοντας ότι περαιτέρω περικοπές θα οδηγήσουν σε πλήρη αδυναμία διεξαγωγής επιχειρήσεων.
Στο παρελθόν (Νοε 2012) η απόφαση του ΑΓΕΝ αντιναύαρχου Χρηστίδη να δώσει συνέντευξη κατά τη διάρκεια της θητείας του στην εφημερίδα Realnews και μάλιστα σε μία από τις δυσκολότερες περιόδους για τη χώρα τις Ένοπλες Δυνάμεις και το Πολεμικό Ναυτικό με θέμα «δυσβάσταχτες και δυσανάλογες περικοπές στις Ένοπλες Δυνάμεις» έδειξε το δρόμο για το πως πρέπει οι στρατιωτικοί ηγέτες των Ενόπλων Δυνάμεων να κινούνται και να δρουν σήμερα. Οι στρατιωτικοί από τότε και μέχρι σήμερα δεν μπορεί να μένουν σιωπηλοί για τα ζητήματα που αφορούν στη σωστή λειτουργία των ΕΔ . Όπως σωστά επισήμανε ο τότε ΑΓΕΝ οι αρχηγοί εκτελούν τις πολιτικές αποφάσεις αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να σημαίνει ότι οι στρατιωτικοί και πολύ περισσότερο οι Αρχηγοί δεν έχουν δικαίωμα έκφρασης γνώμης και άποψης για τα θέματα που χειρίζονται.
