Του Παντελή Δ. Καρύκα
Η αναγνώριση, ουσιαστικά, από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του εβραϊκού κράτους έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, αλλά αφορά και την Ελλάδα και την Κύπρο κυρίως ως αποτέλεσμα της νέας σύγκρουσης της Τουρκίας με το Ισραήλ.
Για μια σειρά λόγω οι δύο αυτές χώρες, μετά την κατάρρευση των διμερών σχέσεων τους το 2010 με το γνωστό επεισόδιο του Μαβί Μαρμαρά, πέτυχαν σχετική επαναπροσέγγιση κυρίως λόγω των αμερικανικών πιέσεων και των υδρογονανθράκων.
Τώρα όμως τα δεδομένα φαίνεται πως αλλάζουν και πάλι. Αυτοπαγιδευμένος στον δικό του μύθο ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν δεν έχει άλλη επιλογή –ως χαλίφης του «προφήτη» και προστάτης των απανταχού μουσουλμάνων που έχει αυτοαναγορευθεί– παρά να διαταράξει τις εύθραυστές ακόμα σχέσεις του με το Ισραήλ καταδικάζοντας την κίνηση του Προέδρου Τραμπ, αλλά και μιλώντας για το εβραϊκό κράτος με τη γνωστή του εμπρηστική ρητορική.
Δεν δίστασε έτσι να αποκαλέσει «κράτος τρομοκράτη που σκοτώνει παιδιά» το Ισραήλ, προσθέτοντας ότι ο ίδιος θα αγωνιστεί με κάθε τρόπο κατά της αναγνώρισης της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ, διότι -όπως είναι γνωστό- και η Ιερουσαλήμ βρίσκεται εντός των συνόρων της μεγάλης καρδιάς του Ερντογάν αφού έτυχε να κατακτηθεί με το σπαθί από τις μουσουλμανικές ορδές των απογόνων του «προφήτη».
Μη έχοντας άλλη επιλογή ο Ερντογάν ανοίγει ξανά το μέτωπο με το Ισραήλ. Ίσως όμως τα αίτια να είναι βαθύτερα και να μην αφορούν μόνο την Ιερουσαλήμ, αλλά και το γεγονός ότι οι Ισραηλινοί, απλώς δεν τον εμπιστεύονται μετά και την προσέγγισή του με τη Ρωσία και κυρίως με το Ιράν.
Και η επιλογή των S-400 από τον Τούρκο σουλτάνο δεν χαροποίησε ιδιαίτερα την Ιερουσαλήμ, η οποία παρατηρεί τις εξελίξεις στην Συρία με μεγάλη προσοχή.
Όχι τυχαία το Ισραήλ διαμήνυσε, δημόσια, προς πάσα κατεύθυνση, της Ρωσίας περιλαμβανομένης, ότι δεν θα ανεχθεί ιρανική παρουσία στα σύνορά του με την Συρία.
Ο σουλτάνος θεωρώντας πως είναι ικανός να ελίσσεται αενάως εκμεταλλευόμενος τη γεωπολιτική θέση της Τουρκίας, μάλλον δεν κατάλαβε ότι το Ισραήλ ουδέποτε θα τον εμπιστευθεί ξανά, πολλώ δε μάλλον μετά τις νέες του ρητορικές κορώνες που αντιβαίνουν τον εθνικό πόθο αιώνων των απανταχού Εβραίων, την Ιερουσαλήμ.
Ίσως η κίνηση αυτή του Ερντογάν να αποτελεί ατόπημα μεγαλύτερο κι από την προσέγγισή του με τη Ρωσία, όσον αφορά τις σχέσεις του με το Ισραήλ. Το πολύ κοντινό μέλλον θα δείξει.
