“Δεν προσπαθώ να προβλέψω το μέλλον. Προσπαθώ να το αποτρέψω.” Ray Bradbury
FAHRENHEIT 451 :η θερμοκρασία στην οποία καίγεται το χαρτί… 5-11 βαθμοί Κελσίου η θερμοκρασία στην οποία μεταδίδεται και πολλαπλασιάζεται ο covid19…5-11 βαθμοί η θερμοκρασία που σταμάτησε η ελευθερία…
Ο Ray Bradbury περιγράφει έναν τεχνοκρατικό ολοκληρωτισμό του μέλλοντος που μισεί τα βιβλία τα εξαφανίζει …..
Αντί της ανθρωπιστικής γνώσης προωθείται ο τεχνοκρατικός υλισμός και ο ενδοτισμός στην ευκολία στο μινιμαλισμό και ο μηδενισμός της σκέψης και του διαλόγου….
”Ασε τον κόσμο να κερδίζει σε διαγωνισμούς που του ζητούν να θυμηθεί τους στίχους γνωστών τραγουδιών (…) Φόρτωσέ τους με ανώδυνα δεδομένα, τάισέ τους μ’ ένα κάρο “γεγονότα” , που στο τέλος θα νιώσουν χορτασμένοι αλλά και “φωστήρες” με τόση πληροφορία. Θα νιώσουν τότε ότι σκέφτονται, θα πάρουν μια αίσθηση της κίνησης χωρίς να έχουν κινηθεί ούτε ρούπι (σσ. στο lockdown επιβλήθηκε παγκόσμια ακινησία κι αδράνεια….) Δεν πρέπει να τους αφήσεις να ασχολούνται με περίεργα πράγματα, όπως η φιλοσοφία ή ή κοινωνιολογία. Ο δρόμος αυτός οδηγεί στη μελαγχολία”. [Απόσπασμα του βιβλίου Φαρενάιτ 451 ….] Οι βαθμοί 451 της κλίμακας Φαρενάιτ είναι η θερμοκρασία που καίγεται το χαρτί. Ο συγγραφέας του ομώνυμου βιβλίου, Ρέι Μπράντμπερι, επιχείρησε να μεταφέρει τον αναγνώστη σε μια μελλοντική δυστοπική εποχή όπου τα βιβλία είναι επικηρυγμένα. Πυραγοί και σώματα πυρονόμων εισβάλλουν στα ύποπτα σπίτια έπειτα από καταγγελίες γειτόνων και τα καίνε με κηροζίνη για να εξαφανίσουν τις ενοχλητικές ιδέες που κουβαλούν. Για να εξαφανίσουν, με άλλα λόγια, την κουλτούρα του προβληματισμού και της αμφιβολίας. Πηγή: www.lifo.grΠηγή: www.lifo.gr
Ο συγγραφέας περιγράφει όψεις της ζωής (είτε συμπεριφορικές είτε πραγματολογικές όπως οι επίπεδες οικιακές οθόνες) που επιβεβαιώθηκαν στις μέρες μας.
Αυτό που επιδιώκεται στον κοινωνικό σχηματισμό του Φάρεναϊτ 451 είναι η αποθέωση της ταχύτητας και συνάμα η απώθηση της κριτικής και της μνήμης. Σας θυμίζει μήπως κάτι; (σσ.5g, οπτική ίνα κ.α)
Το Φάρεναϊτ 451 αποτελεί κατά ένα τρόπο μια περισσότερο εξελιγμένη υπόθεση άσκησης βιο-εξουσίας… Εμμέσως βέβαια αλλά εντελώς ξεκάθαρα θίγεται και το ζήτημα της τεχνοεπιστήμης -η ρίζα τούτης της αναφοράς αναγνωρίζεται, όπως και στις άλλες δυστοπίες, στο Εμείς του Ζιαμάτιν. Η κοινωνία στην οποία αναφέρεται ο Μπράντμπερυ είναι τεχνοκρατούμενη και η γνώση παρέχεται αφειδώς μεν, με τη μορφή της άκριτης πληροφορίας δε.(Ιορδάνης Κουμασίδης vakxikon)
O Αμερικανός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας προέβλεψε με μεγάλη λεπτομέρεια τον κόσμο στον οποίο ζούμε σήμερα. Το 1953, ο Αμερικανός συγγραφέας Ray Bradbury δημοσίευσε ένα δυστοπικό μυθιστόρημα με τίτλο “451 βαθμοί Φαρενάιτ”, αλλά κανείς δεν θα μπορούσε να σκεφτεί τότε ότι τα γεγονότα που περιγράφονται στο μυθιστόρημα είναι είτε κάποιο είδος cyberpunk είτε επιστημονικής φαντασίας, αλλά προορίζονταν να πραγματοποιηθούν μετά από σχεδόν 70 χρόνια.
Zούμε ήδη σε αυτή τη φοβερή στιγμή!
Οι ομοιότητες μεταξύ της περιγραφής του μυθιστορήματος του Ray Bradbury και της τρέχουσας πραγματικότητας σε σχέση με το αμερικανικό κράτος που αγαπά την ελευθερία και το δημοκρατισμό που αποτελεί τώρα παράδειγμα για ολόκληρο τον κόσμο, ως κατοικία καλοσύνης και δικαιοσύνης είναι ιδιαίτερα έντονες, οπότε υπάρχει μεγάλη πιθανότητα αυτό που περιγράφεται να εξαπλωθεί στη Ρωσία και στον υπόλοιπο κόσμο.
Ο συγγραφέας λέει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν κοιτάζουν τον ουρανό, δεν γνωρίζουν ότι το πρωί η δροσιά βρίσκεται στο γρασίδι. Γενικά, απαγορεύεται το περπάτημα στους δρόμους…(lockdown)
Ο συγγραφέας μιλά για ειδικά κουτιά για καταγγελίες. Σε αυτά όλοι θα μπορούσαν να καταγγείλουν αυτόν που παραβίασε το ”νόμο”.Και σήμερα στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης προάγεται ο αλληλοέλεγχος, η σύσταση, ο γείτονας που καταγγέλει ως νομοταγής και νομιμόφρων το γείτονα του….
Στο μέλλον, οι άνθρωποι θα μετατραπούν σε biorobots υπερκατανάλωσης, πιστεύει ο συγγραφέας του βιβλίου. Εργασία και αγορά, αγορά και εργασία. ( σε αυτή την περίοδο μόνο το σπίτι δουλειά δουλεία σπίτι ήταν υπεράνω υποψίας) Χωρίς περίπλοκες ψυχικές ζυμώσεις, χωρίς φιλοσοφία – ένα άτομο του μέλλοντος δεν θα έχει χρόνο για όλα αυτά.
Η φίλη του πρωταγωνιστή, Κλαρίσα, σημείωσε:
“Οι άνθρωποι δεν μιλούν για τίποτα … Παραθέτουν απλά ονόματα – μάρκες αυτοκινήτων, μόδα, πισίνες και προσθέτουν σε όλα: “Πόσο κομψό!” Όλοι λένε το ίδιο πράγμα.
