Σχόλιο από τον fok στην ανάρτηση :
Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙ – ΚΕΡΑΜΕΩΣ …
Στο 27ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου γίνεται αναλυτικά η εξιστόρηση της αυτοκτονίας του Ιούδα.
Σύμφωνα με τον Ευαγγελιστή, όταν ο Ιούδας έμαθε πως καταδικάστηκε ο Ιησούς μεταμελήθηκε, επέστρεψε τα 30 αργύρια στους αρχιερείς και στους πρεσβυτέρους της συναγωγής και τους είπε: «Αμάρτησα γιατί έστειλα στον θάνατο έναν αθώο». Εκείνοι, όμως, του αποκρίθηκαν: «Και εμάς τι μας νοιάζει; Δικό σου είναι το κρίμα».
Ο Ιούδας τότε πέταξε τα αργύρια στον ναό, έφυγε και πήγε και κρεμάστηκε.
Οι αρχιερείς μάζεψαν τα αργύρια και είπαν: «Αυτά τα χρήματα στάζουν αίμα και δεν επιτρέπεται να μπουν στο χρηματοκιβώτιο του ναού».
Εκαναν σύσκεψη και αποφάσισαν να αγοράσουν με αυτά το χωράφι του κεραμέα για να θάβουν εκεί τους ξένους. Γι’ αυτό το χωράφι εκείνο ονοματίστηκε «Αγρός Αίματος» και έτσι λέγεται ως σήμερα.
Η αφήγηση της Αγίας Γραφής για τη μεταμέλεια του προδότη και την περιφρονητική συμπεριφορά των παρακινητών του είναι ομολογουμένως κυνική. Το βάθος της περιγραφής αυτής άλλωστε καθιστά τον Ιούδα ένα πρόσωπο-σύμβολο κάθε εποχής.
Από τη Γαλιλαία του 1ου αιώνα μ.Χ. μέχρι τη σύγχρονη Ελλάδα.
Για να συνδέσουμε το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον με το παρόν, στα μάτια πολλών η σημερινή Ελλάδα αποτελεί ένα πεδίο προδοσίας και έναν νέο «Αγρό Αίματος».
Ωστόσο, οι Ιούδες τού σήμερα δεν έχουν την ευθιξία ούτε να «κρεμαστούν» (να αποσυρθούν από τα δημόσια πράγματα) ούτε να επιστρέψουν τα αργύρια (μίζες και δωροληψίες).
