Οι συνάδελφοι του νεαρού στρατιώτη που έβαλε τέλος στη ζωή του στο 616 Μ/Κ Τάγμα Πεζικού στον Έβρο, με μια επιστολή τους αποκαλύπτουν τι προηγήθηκε και τι ακολούθησε της τραγωδίας που όπως είναι λογικό τους έχει συνταράξει:
“Είμαστε οι συνάδελφοι του άτυχου παλικαριού που αυτοκτόνησε στο 616 Μ/Κ ΤΠ.Αν και δεν έχουμε συνέλθει ακόμη από το σοκ, θα προσπαθήσουμε να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά γιατί ακούγονται πολλές ανακρίβειες και ψέματα. Ψέματα για τη συγκάλυψη ευθυνών και συνθηκών – ψέματα που σπιλώνουν ανθρώπους και μνήμες.
Όλα έγιναν στη χθεσινή σκοπιά, που τυπικά θεωρείται διπλοσκοπιά. Αυτό ανέφερε, εξάλλου, και η ανακοίνωση του ΓΕΣ. Η αλήθεια είναι ότι οι δύο σκοποί καλύπτουν μεγάλη απόσταση και δεν βρίσκονται σχεδόν ποτέ μαζί.Αλήθεια, η επίσημη δικαιολόγηση αυτού του μέτρου (διπλοσκοπιές), που αυξάνει κατακόρυφα τις υπηρεσίες και μειώνει τις εξόδους, από το ΓΕΣ, δεν ήταν ότι «με δύο στρατιώτες, προσέχει ο ένας τον άλλο»;
Ο Κίμωνας είχε το χρόνο να σχεδιάσει και να εκτελέσει την αυτοκτονία.Φώναξε πως πάει να βάλει υπογραφές και στάθηκε πίσω από ένα Στάγιερ. Έβγαλε τα αβολίδοτα και τοποθέτησε μια κανονική σφαίρα. Έβγαλε την κάνη κάτω από το αλεξίθραυστο και τράβηξε την σκανδάλη. Ο άλλος σκοπός τρομαγμένος δεν πλησίασε αμέσως και τηλεφώνησε στον αξιωματικό υπηρεσίας…
Το πρωί ήρθαν στο στρατόπεδο στρατονομίες, ταξίαρχοι, ψυχολόγοι κτλ. Εμείς μεταφερθήκαμε στο πεδίο βολής,όπου συνεχίζουμε το πρόγραμμα της εκπαίδευσης σαν να μην τρέχει τίποτα… Όπως όμως μαθαίνουμε, τώρα με αφορμή αυτό το τραγικό γεγονός, έτσι ήταν συνήθως στο 616 και σ’ άλλα στρατόπεδα σαν αυτό. Είναι φανερό ότι δεν μας ήθελαν μέσα στα πόδια τους. Είναι φανερό ότι, γι’ αυτούς, εμείς πρέπει «να κάνουμε τη δουλειά μας», ασχέτως αν αυτή «η δουλειά» κόστισε τη ζωή του συναδέλφου και φίλου μας…
Το πρώτο πράγμα που σχολιάσαμε στις συζητήσεις μας ήταν η ψυχολογική υποστήριξη που έρχεται μετά θάνατο… Όλος αυτός ο μηχανισμός δεν έχει καμία σχέση με την ουσία των ψυχολογικών προβλημάτων και τη βοήθεια που μπορεί να δοθεί πριν το κακό. Πρόκειται για ένα ατελείωτο παζάρι απαλλαγών και διευκολύνσεων με αποκλειστικά βυσματικά κριτήρια. Θα αρχίσουν πάλι να μας ρωτάνε αν είμαστε καλά, να μας λένε να μη φοβόμαστε να μιλάμε για τα προβλήματα μας και διάφορα τετριμμένα, μέχρι να ξεχαστεί το ζήτημα και να επανέλθει η καθημερινότητα του στρατοπέδου.
Ποια είναι όμως αυτή η πραγματικότητα; Είναι γνωστό σε όλους ότι το 616 Μ/Κ ΤΠ είναι μαύρο στρατόπεδο. Δεν έλειψαν ούτε στο πρόσφατο παρελθόν οι καταγγελίες. Τα ΣΠΕΝ: εξοντωτικά. Ο φόβος της ποινής: διαρκώς πάνω από τα κεφάλια μας. Ποινές :συνήθως υπερβολικές που σε κρατάνε αρκετές μέρες μέσα στο στρατόπεδο. Επιπλέον, δεν έχουν να παινευτούν ούτε για τις συνθήκες που επικρατούν. Η διαταγή να ανάβουν μόνο 4 ώρες τα καλοριφέρ την ημέρα σημαίνει ουσιαστικά παγωμένοι θάλαμοι.
Πρόσφατα μάθαμε για το αμετάθετο των μονάδων του Έβρου. Στην άλλη άκρη της Ελλάδας, στις πιο δυσμενείς μεταθέσεις, ελπίζαμε τουλάχιστον στην επιβράβευση της επιστροφής. Όλη μας η ψυχολογία έχει χτιστεί γύρω από αυτό. Είναι μια αδικία που δεν χωνεύεται εύκολα.
Ο Κίμωνας ήταν κλειστός χαρακτήρας και πολύ τυπικός στις υποχρεώσεις του. Ήταν,όμως, κι ένας ευαίσθητος άνθρωπος. Ξέρετε, από αυτούς που εκτός στρατού θεωρούνται φυσιολογικοί. Ο στρατός, όμως, είναι άλλο… Σ’ αυτό το στρατόπεδο(κολλέγιο, ε;…) φαινόταν ότι δεν μπορούσε να διαχειριστεί εύκολα το άγχος και την πίεση.
Μην ξεχνάμε ότι σχεδόν όλος ο Έβρος είναι ένα στρατόπεδο. Ακόμη και στις εξόδους δύσκολα ηρεμείς κι ανανεώνεσαι. Είναι ένα περιβάλλον εγκλεισμού που σε στρεσάρει διαρκώς και σου μεγεθύνει τα προβλήματα που έχεις στο κεφάλι σου”.
Κλείνοντας οι στρατιώτες καταγγέλουν όσους επιχείρησαν να αποδώσουν την αυτοκτονία σε προσωπικούς ερωτικούς λόγους!
