Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ
Υπάρχει ένα ερώτημα το οποίο έχουν όλοι οι Ελληνες, μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί: αφού η συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη εκτελεί χωρίς την παραμικρή αντίρρηση κάθε εντολή
του Βερολίνου και τη μετατρέπει σε νόμο του ελληνικού κράτους, γιατί οι Γερμανοί δεν δίνουν στην κυβέρνηση τη διαβόητη πλέον δόση των 31,5 δισεκατομμυρίων ευρώ που βάσει της δανειακής σύμβασης έπρεπε να έχουν εκταμιεύσει εδώ και σχεδόν πέντε μήνες, από τις 28 Ιουνίου; Τι επιδιώκουν με αυτές τις αλλεπάλληλες σκόπιμες καθυστερήσεις;
Υπάρχουν δύο ομάδες απαντήσεων. Στην πρώτη ομάδα συγκαταλέγονται επιμέρους στόχοι. Είναι προφανές π.χ. ότι μέσω των καθυστερήσεων το Βερολίνο έχει μετατρέψει την κυβέρνηση Σαμαρά σε τυφλό όργανό της, περισσότερο ακόμη και από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Είναι πασίδηλο επίσης ότι η καθυστέρηση αυτή έχει αποδυναμώσει εντελώς τη διαπραγματευτική θέση των Ελλήνων τραπεζιτών και διευκολύνει την επιβολή σκληρότατων όρων ανακεφαλαιοποίησης εκ μέρους των Γερμανών επί των Ελλήνων μετόχων των τραπεζών της χώρας. Αυτό αποσκοπεί στο να τεθεί το ελληνικό τραπεζικό σύστημα υπό γερμανικό και ευρωπαϊκό έλεγχο και τελικά να περάσουν οι ελληνικές τράπεζες στα χέρια των Γερμανών και άλλων ισχυρών Ευρωπαίων. Είναι χαρακτηριστικό ότι προχθές, μόλις δημοσιοποιήθηκε η πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου για τους όρους της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, κατέρρευσαν σε ποσοστό γύρω στο 15% (!) σε μια και μόνη μέρα οι μετοχές των σημαντικότερων τραπεζών της χώρας μας. Οι μέτοχοι πανικόβλητοι και απογοητευμένοι πουλούσαν σωρηδόν τις μετοχές τους, καταλαβαίνοντας προς τα πού πάει το πράγμα. Είναι εξόφθαλμο ακόμη ότι ο εκβιασμός χρεοκοπίας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος μέσω της καθυστέρησης της δόσης των 31,5 δισ. ευρώ χρησιμοποιείται από τους Γερμανούς για να πιέσει (και να… βοηθήσει, ίσως) την κυβέρνηση Σαμαρά να διαλύσει τις εργασιακές σχέσεις και δικαιώματα και να «κινεζοποιήσει» τους μισθούς και τις συντάξεις στη χώρα μας.
Αυτοί και πολλοί άλλοι επιμέρους στόχοι των Γερμανών στην Ελλάδα, όπως π.χ. και ο αφελληνισμός σταδιακά της δημόσιας διοίκησης, προωθούνται με όπλο τον στραγγαλιστικό εκβιασμό της καθυστέρησης της δόσης των 31,5 δισεκατομμυρίων.
Στη δεύτερη ομάδα απαντήσεων για τις βαθύτερες αιτίες που οι Γερμανοί δεν δίνουν τα λεφτά, κυριαρχεί ένα όντως τεράστιο θέμα: το ελληνικό δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο, αφού ως ποσοστό του ΑΕΠ θα ανέλθει στο 190% του ΑΕΠ το 2013. Αν η χώρα μας χρεοκοπήσει, οι Γερμανοί και οι άλλοι Ευρωπαίοι θα χάσουν τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια που τους χρωστάμε! Είναι τόσο απλό. Αν οι Γερμανοί δεν δώσουν τη δόση των 31,5 δισ. ευρώ, η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει σε λίγους μήνες και θα κάνει υποχρεωτικά παύση πληρωμών. Αν οι Γερμανοί δώσουν τη δόση, ναι μεν η χώρα μας δεν πτωχεύει αμέσως, αλλά με τη δόση δεν λύνεται απολύτως τίποτα σε ό,τι αφορά τη βιωσιμότητα του ελληνικού δημόσιου χρέους! Δεν θα γίνει δηλαδή βιώσιμο το ελληνικό δημόσιο χρέος, αν το Βερολίνο δώσει τη δόση.
Μόνη λύση μέσα στην Ευρωζώνη είναι να διαγράψουν οι Γερμανοί μεγάλο τμήμα του ελληνικού δημόσιου χρέους που οφείλεται στα κράτη και στην ΕΚΤ, μέσω «κουρέματος» της αξίας των ομολόγων που κατέχουν. Αν το κάνουν όμως για την Ελλάδα, πρέπει να το κάνουν και για την Πορτογαλία, την Ιρλανδία, την Ισπανία, την Ιταλία και ποιος ξέρει για ποια ακόμη χώρα της Ευρωζώνης. Μιλάμε έτσι για απώλειες του Βερολίνου ύψους εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ! Οπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, δεν παίρνει εύκολα μια ηγεσία την απόφαση να χάσει τόσα λεφτά. Από την άλλη, αν δεν αποφασίσουν οι Γερμανοί να πληρώσουν, το ευρώ, το οποίο αποδείχθηκε ότι είναι το όπλο της πανευρωπαϊκής ηγεμονίας τους, θα διαλυθεί. Το δίλημμα είναι κρισιμότατο. Την απόφασή τους θα τη δούμε.
