ευρώ και ενώ ένα μεγάλο μέρος του λαού τάσσεται ευθέως με την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, εντούτοις, αυτό δεν μεταφράζεται σε ψήφους στην κάλπη και κανένα κόμμα δεν μπορεί να εισπράξει αυτό το μεγάλο μέρος του λαού. Γιατί;
Προσωπικά αποδίδω αυτό το φαινόμενο στο ότι όλα τα κόμματα της δραχμής προαναγγέλλουν ότι μετά την έξοδο από το ευρώ θα εγκατασταθεί ένα κρατικίστικο σοσιαλιστικού τύπου οικονομικό μοντέλο, το οποίο απέτυχε ήδη στην πράξη.
Αυτό, κατά την άποψή μου, κάνει αυτά τα κόμμα απωθητικά στη λαϊκή συνείδηση και είναι και η βασική αιτία για την οποία κι εγώ δεν συμπλέω με κανένα από αυτά τα κόμματα.
Αντίθετα πιστεύω πως, ένα νέο κόμμα που θα προτείνει την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, αλλά ταυτόχρονα θα εξαγγείλει ένα μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης, που θα βασίζεται στην ιδιωτική πρωτοβουλία, αλλά που θα αφαιρεί τις εξουσίες από την παρασιτική ολιγαρχία και θα την δίνει στην παραγωγική κοινωνική βάση, εξασφαλίζοντας ίσες ευκαιρίες και ανακατανομή του πλούτου, μέσα από το φορολογικό σύστημα, θα γινόταν πιο ελκυστικό και θα είχε μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας.
