Γράφει ο Γιώργος Αϊβαλιώτης
Αναλυτής γεωστρατηγικής και γεωπολιτικής ασφάλειας
Οι πρέσβεις των 28 χωρών μελών της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες συμφώνησαν, κατόπιν υπόδειξης της Επιτροπής των Μόνιμων Αντιπροσώπων, να μην δημοσιευθεί το περιεχόμενο των συνομιλιών της συνάντησης της 23ης Μαρτίου. Ο F. Mogherini, συνεργάτης της ύπατης Εκπροσώπου της Ε.Ε. για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, προειδοποίησε ότι διακυβεύεται η φήμη της Ευρώπης.
Σε εκείνη τη συνάντηση υπό τον τίτλο «TOP37: Country Fiches» οι κορυφαίοι διπλωμάτες συζήτησαν όσα είχαν ήδη συμφωνηθεί από τις χώρες μέλη της Ε.Ε.: «Να προσεγγίσουν, υπό την ηγεσία της Γερμανίας, τα δικτατορικά καθεστώτα των χωρών στο Κέρας της Αφρικής για την καταπολέμηση της προσφυγικής κρίσης».
Η γερμανίδα Καγκελάριος έχει δηλώσει την πεποίθησή της ότι εφόσον βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης των ανθρώπων θα αντιμετωπιστούν και τα αίτια του προσφυγικού κύματος από τις χώρες της κρίσης. Για το λόγο αυτό συστάθηκε το ταμείο αναπτυξιακής βοήθειας υπό την επωνυμία «Emergency Trust Fund», από το οποίο προβλέπεται να δοθούν συνολικά 40 εκατομμύρια ευρώ σε 8 αφρικανικές χώρες, συμπεριλαμβανομένου και του Σουδάν, το οποίο βρίσκεται υπό καθεστώς κυρώσεων από τον ΟΗΕ. Το πρόγραμμα επικεντρώνεται στη φύλαξη των συνόρων και στην παροχή εξοπλισμού, ήτοι αναμένεται πως δε θα αποτελέσει απευθείας οικονομική βοήθεια, αλλά αρωγή σε υλικοτεχνικό εξοπλισμό και παροχή βοήθειας από «ειδικούς συμβούλους».
Φυσικά σε αυτό το σημείο τίθεται ένα ηθικό δίλλημα που αγγίζει την κουλτούρα του ίδιου του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Το Σουδάν επί παραδείγματι διαθέτει ένα Πρόεδρο, ο οποίος έχει καταδικαστεί από το Δικαστήριο της Χάγης για διάπραξη γενοκτονίας και εγκλημάτων πολέμου στο Darfur. Την ίδια στιγμή οι ΗΠΑ κατηγορούν τη χώρα ότι χρηματοδοτεί τρομοκράτες. Πώς η Ε.Ε. θα χρηματοδοτήσει έναν εγκληματία πολέμου, βασανιστή και ουσιαστικά τρομοκράτη κατά την άποψη των ΗΠΑ;
Ασχέτως του ανωτέρω διλήμματος και του κινδύνου μεταστροφής του πολιτισμού μας από ευρωπαϊκό-αναγεννησιακό σε ευρωπαϊκό-γοτθικό, η Γερμανία σκοπεύει να εξοπλίσει το Σουδάν και άλλες παρόμοιες χώρες με κάμερες ασφαλείας, σαρωτές και server, εκπαίδευση συνοριοφυλάκων από ειδικούς συμβούλους και κατασκευή δύο κέντρων κράτησης προσφύγων. Μάλιστα το γερμανικό ομοδπονδιακό Υπουργείο Ανάπτυξης διαθέτει δεσμευτικό σχέδιο και αναμένει τη λήψη αποφάσεων για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του. Το συντονισμό αναμένεται να αναλάβει η «Γερμανική Εταιρεία Διεθνούς Συνεργασίας» (GIZ), όπως έχει ξαναγίνει στο παρελθόν, όταν γερμανοί αστυνομικοί εκπαίδευαν σαουδάραβες συναδέλφους τους στη χρήση υψηλής τεχνολογίας για τη φύλαξη συνόρων και πληρώνονταν από την GIZ αντί από το Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως.
Σημαντικό στοιχείο στη λήψη αποφάσεων είναι η έκθεση των Η.Ε. στο Σουδάν βρίσκονται περίπου 4.000.000 άνθρωποι που επιθυμούν να μεταβούν στην Ε.Ε. Το Σουδάν είναι μία ενδιάμεση χώρα διαφυγής μεταναστών από Ερυθραία, Σομαλία, Κονγκό και Κεντροαφρικανική Δημοκρατία προς την Ευρώπη και αυτό το χαρτί είναι που διαχειρίζεται ο U. Al Bashir αυτή τη στιγμή, κατά το δεδικασμένο που δημιούργησε ο Τούρκος ομόλογός του T. Erdogan.
Ασχέτως αν ο Bashir έχει καταδικαστεί ως εγκληματίας πολέμου και υπεύθυνος γενοκτονιών, η «ανθρωπιστική» Ευρώπη δεν διαθέτει καμία ηθική συστολή να αναθέσει τις τύχες αυτών των ανθρώπων στα χέρια ενός «χασάπη». Δηλαδή, η Ευρώπη προσεγγίζει τον κύριο υπεύθυνο της αποσταθεροποίησης της περιοχής και της πρόκλησης της προσφυγικής κρίσης για την εξασφάλιση της ανακοπής του μεταναστευτικού ρεύματος. Φυσικά κάτι τέτοιο σημαίνει ότι ο εξοπλισμός που θα διατεθεί δεν θα έχει λόγο ύπαρξης στα σύνορα της χώρας, αφού οι δικτάτορες της Αφρικής θα μπορέσουν, με την ανάλογη πολιτική βούληση, να ελέγξουν τις μεταναστευτικές ροές. Αντιθέτως αποτελεί τα «καθρεφτάκια προς ιθαγενείς», που θα χρησιμοποιήσουν οι δικτάτορες για την υποστήριξη της εξουσίας τους, έναντι των αντιφρονούντων. Τούτο ενισχύεται και από το γεγονός πως τα κυκλώματα διακίνησης σε αυτές τις χώρες συνεργάζονται στενά, τόσο με φορείς επιβολής της τάξης, όσο και με το ίδιο το κράτος.
Στο ίδιο πλαίσιο οι μυστικές υπηρεσίες της Γερμανίας (BND) προσβλέπουν σε στενή συνεργασία με το επίσημο κράτος της Συρίας και κατ’ επέκταση με τον Assad. Αυτό φαίνεται και από δηλώσεις της Merkel ,η οποία πριν από λίγους μήνες διεμήνυε την ανάγκη διεξαγωγής συνομιλιών με τον Σύρο Πρόεδρο, δλαδή εκδήλωσε τη μεταστροφή της πολιτικής της κατά 180 μοίρες. Σύμφωνα με την εφημερίδα WELT AM SONNTAG φαίνεται πως έχει σημειωθεί έντονη κινητικότητα μεταξύ των Υπηρεσιών Πληροφοριών των δύο χωρών στον τομέα της ανταλλαγής πληροφοριών, για την αντιμετώπιση της μεταναστευτικής κρίσης και κυρίως της Διεθνούς Τρομοκρατίας, που συγκεντρώνεται στο πρόσωπο της ISIS. Ο ίδιος ο διοικητής της BND έχει δηλώσει πως η Υπηρεσία του χρειάζεται αποδεικτικά στοιχεία που αφορούν διαδρομές που χρησιμοποιούν οι Ισλαμιστές από τη Γερμανία και προς αυτή, αλλά και πληροφορίες για πιθανά σχέδια επιθέσεων σε χώρες της Δύσης. Ο ίδιος δήλωσε πως κάτι τέτοιο προϋποθέτει συνεργασία μεταξύ της BND και των αντίστοιχων των χωρών της Μέσης Ανατολής και κάτι τέτοιο φυσικά προϋποθέτει την αμφίδρομη ροή πληροφοριών.
Άλλωστε η BND διαθέτει παραδοσιακά σχέσεις όχι μόνο με τη Mossad, αλλά και με τις HEZBOLLAH του Λιβάνου, τη HAMAS και τις Υπηρεσίες Πληροφοριών της Συρίας, ως κληρονομιά από την πρώην Stasi, η οποία στο παρελθόν είχε αναλάβει την εκπαίδευσή τους. Οι σχέσεις αυτές ενισχύθηκαν μετά την 11η Σεπτεμβρίου και διακόπηκαν, προσκαιρα, μόνο μετά την έναρξη του εμφυλίου της Συρίας. Ωστόσο, πολύ σύντομα επανήλθαν στην πρότερη μορφή τους μετά την απαγωγή του γερμανού δημοσιογράφου Wertz στη Συρία, την άνοιξη του 2013, όταν Γερμανοί και Σύροι αναγκάστηκαν να συνεργαστούν για την επίλυση της υπόθεσης.
Το τελευταίο χρονικό διάστημα στελέχη της BND έχουν μεταφερθεί μόνιμα στη Βυρηττό, από όπου μεταφέρονται μέσω αυτοκινητοπομπών, που περιφρουρεί η HEZBOLLAH, στη συριακή επικράτεια για την πραγματοποίηση συναντήσεων με σύρους ομολόγους τους. Το γεγονός ότι η τρομοκρατία της ISIS έχει ληφθεί σοβαρά υπόψη ως μείζον κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα στη Δύση, αποτελεί το διαβατήριο του Assad για επιστροφή στη διεθνή πολιτική σκηνή, παρά τα όσα έχουν ειπωθεί στο παρελθόν. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι ο Assad μεταβίβασε στοιχεία στην Ευρώπη, μέσω της INTERPOL, για 3800 λευκά διαβατήρια τα οποία είχαν κλαπεί και χρησιμοποιήθηκαν για την παράνομη διακίνηση μεταναστών. Δύο από αυτά χρησιμοποιήθηκαν και από τους δράστες των επιθέσεων στο Παρίσι, με τα οποία εισήλθαν από Τουρκία και Ελλάδα, ως πρόσφυγες.
Όπως διαφαίνεται λοιπόν η τρομοκρατία της ISIS έχει αποδώσει καρπούς, αφού η Δύση δείχνει να προσανατολίζει τις πολιτικές της αποφάσεις με κινητήριο δύναμη το φόβο της. Επιπλέον οι έννοιες «ανθρωπιστικά ιδεώδη», «δημοκρατία» κτλ. δείχνουν πως έχουν τοποθετηθεί πολύ χαμηλά στην ατζέντα των ευρωπαϊκών δυνάμεων που ρυθμίζουν την εξωτερική πολιτική της Γηραιάς Ηπείρου. Το παράδειγμα του Erdogan δεν αποτελεί μία μοναδικότητα στην οποία οδηγηθήκαμε από τους επιτυχείς χειρισμούς της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Αποτελεί ένα από τα πολλαπλά δείγματα εκμετάλλευσης της αποτελεσματικότητας της τρομοκρατικής πολιτικής των τζιχαντιστών ανά τον κόσμο, απέναντι σε ασθενικές και ψοφοδεείς κυβερνήσεις της Δύσης.
geopolitics.com.gr
