απαιτούν πρώτα απ’ όλα αίτηση από την ελληνική κυβέρνηση για παράταση του υφιστάμενου προγράμματος (μνημονίου). Όπως είπε ο Ντάισελμπλουμ “το πρώτο βήμα θα είναι η επέκταση και το επόμενο βήμα είναι να μιλήσουμε για το περιεχόμενο του προγράμματος, αλλά όχι το ανάποδο.”
Ο κ. Τσίπρας ανακοίνωσε ότι η ελληνική κυβέρνηση θα κάνει επίσημη αίτηση για παράταση της υφιστάμενης δανειακής σύμβασης. Ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Valdis Dombrovskis απάντησε σήμερα ότι “πρέπει να δούμε σε χαρτί αυτό ακριβώς η ελληνική κυβέρνηση αιτείται”. Μετά τη συμμετοχή του στα δύο τελευταία Eurogroups για την Ελλάδα, δήλωσε επίσης ο Dombrovskis η διάθεση μεταξύ των υπουργών ήταν σαφής: Η Ελλάδα πρέπει να ζητήσει παράταση της τρέχουσας διάσωσης.
Πρώτο: Με ποιό δικαίωμα η κυβέρνηση Τσίπρα αιτείται την παράταση της δανειακής σύμβασης; Αν δεν κάνω λάθος αυτό που υποσχόταν προεκλογικά ήταν ότι θα διαπραγματευθεί τη δανειακή σύμβαση, όχι ότι θα ζητήσει παράτασή της. Από που λοιπόν αντλεί αυτό το δικαίωμα ο κ. Τσίπρας;
Δεύτερο: Ξέχασε ο κ. Τσίπρας ότι η δανειακή σύμβαση είναι μια λεόντια, αποικιοκρατικού χαρακτήρα σύμβαση σε βάρος της Ελλάδας; Ξέχασε ότι εμπεριέχει την απεμπόλιση άνευ όρων και αμετάκλητα όλων των ασυλιών στην υφιστάμενη και μελλοντική περιουσία της Ελλάδας; Ξέχασε ότι εισάγει το αγγλικό δίκαιο και τα δικαστήρια του Λουξεμβούργου, των οποίων οι αποφάσεις θα είναι τελεσίδικες και άμεσα εκτελεστέες στην χώρα μας; Ξέχασε πώς όλα αυτά καταλύουν την εθνική κυριαρχία της χώρας και όλα τα θεμελιώδη δικαιώματά της με βάση το διεθνές δίκαιο έναντι των δανειστών της;
Τρίτο: Ξεχνά ο κ. Τσίπρας ότι η υφιστάμενη δανειακή σύμβαση δεν είναι ούτε καν νόμιμη με βάση τα προβλεπόμενα από το Σύνταγμα της χώρας; Γιατί δεν ρωτά τον κ. Κατρούγκαλο να του εξηγήσει;
Να τι έλεγε ο κ. Κατρούγκαλος ως συνταγματολόγος, πριν γίνει πολιτευτής του ΣΥΡΙΖΑ και υπουργός: “Περαιτέρω, και οι δύο Δανειακές Συμβάσεις (του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου) έπρεπε να κυρωθούν από τη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 36 παρ. 2 του Συντάγματος. Παρόλα αυτά -και ανεξαρτήτως του ζητήματος της ανάγκης ύπαρξης αυξημένης ή όχι πλειοψηφίας για αυτό- καμιά από τις δύο δεν κυρώθηκε σύμφωνα με το Σύνταγμα. Η πρώτη κατατέθηκε προς κύρωση το Μάιο του 2010, αλλά μετά αποσύρθηκε, η δεύτερη εγκρίθηκε από τη Βουλή δύο φορές ως σχέδιο, μία φορά ως παράρτημα του ν. 4046/2012, και μία ως Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Ουδέποτε όμως ήρθε για κύρωση στη Βουλή μετά την υπογραφή της. Οι εν λόγω συμβάσεις, εάν είχαν κυρωθεί συνταγματικά, θα θέσπιζαν διεθνείς υποχρεώσεις σε βάρος της χώρας, με τυπική ισχύ ανώτερη από το νόμο, σε αντίθεση με τον μη δεσμευτικό χαρακτήρα των μνημονίων. Εφόσον αυτό όμως δεν συνέβη, δεν υπάρχει κανένα νομικό εμπόδιο για μία νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία να ανατρέψει τα μνημονιακά μέτρα. Μάλιστα, για μερικά από αυτά, όπως, π.χ. για την κατάργηση των πρόσφατων ρυθμίσεων για τη μετενέργεια, που διαλύουν το εργατικό δίκαιο και τη συλλογική αυτονομία, δεν απαιτείται καν τυπικός νόμος, αλλά αρκεί απλή Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου.” (http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/katargisi-mnimonion-daneiakis-symbasis-xoris-kataggelia-toy-giorgoy-katroygkaloy)
Τα ξεχάσατε όλα αυτά κ. Τσίπρα; Ή μήπως διαμέσου της παράτασης βαλθήκατε να νομιμοποιήσετε τις δανειακές συμβάσεις ώστε να αποκτήσουν, αυτό που δεν είχαν καταφέρει μέχρι σήμερα; Δηλαδή να θεσπίσουν διεθνείς υποχρεώσεις σε βάρος της χώρας, με τυπική ισχύ ανώτερη από το νόμο κι έτσι να μην μπορεί μια απλή πλειοψηφία της Βουλής να τις καταργήσει με απλή νομοθετική πράξη.
Όπως και να έχει οι δανειακές συμβάσεις με βάση το σύνταγμα είναι καθ’ όλα παράνομες. Όχι μόνο γιατί δεν έχουν ψηφιστεί με βάση τα προβλεπόμενα του άρθρου 28, παράγραφος 2, που απαιτεί να εισαχθεί στην Βουλή ως διεθνής σύμβαση και να ψηφιστεί από τα τρία πέντα του σώματος. Αλλά και γιατί οι συμβάσεις αυτές καταλύουν ουσιαστικά την υπόσταση και την εθνική κυριαρχία της χώρας, χωρίς ούτε καν να τηρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 3 του ιδίου άρθρου: “H Eλλάδα προβαίνει ελεύθερα, με νόμο που ψηφίζεται από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, σε περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της, εφόσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον, δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και γίνεται με βάση τις αρχές της ισότητας και με τον όρο της αμοιβαιότητας.”
Ποιό είναι το σπουδαίο εθνικό συμφέρον της χώρας για να υιοθετήσει μια τέτοια αποικιοκρατικού τύπου δανειακή σύμβαση; Ποιά από τα δικαίωμα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος δεν έχουν καταλύσει οι δανειακές συμβάσεις; Ποιές αρχές της ισότητας και της αμοιβαιότητας υπάρχουν σ’ αυτές;
Η παραβίαση ακριβώς αυτών των θεμελιωδών αρχών και προβλέψεων του Συντάγματος δεν έκαναν τον συνταγματολόγο Γ. Κασιμάτη να μιλήσει για πραξικόπημα και για εσχάτη προδοσία; Εσείς λοιπόν κ. Τσίπρα τι επιδιώκεται; Να φέρεται στη Βουλή την τελευταία δανειακή σύμβαση, που είναι παράνομη ακόμη και τυπικά, για να νομιμοποιηθεί με τη διαδικασία των τριών πέμπτων στο όνομα της παράτασης; Να νομιμοποιηθεί δηλαδή με τις ψήφους των αντιμνημονιακών βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ μαζί με τους ψήφους των μνημονιακών ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι;
Έτσι ξέρει να υπερασπίζεται ο κ. Τσίπρας την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας; Ενδίδοντας στους εκβιασμούς; Προχωρόντας στη νομιμοποίηση της παράνομης δανειακής σύμβασης δια της παρατάσεως; Κι έτσι να δεθεί χειροπόδαρα η χώρα και ο λαός της θεσπίζοντας διεθνείς υποχρεώσεις σε βάρος της χώρας, με τυπική ισχύ ανώτερη από το νόμο;
Όπως και να έχει, για ένα να είναι απολύτως βέβαιοι όσοι αποδεχθούν και ψηφίσουν το αίτημα για παράταση της δανειακής σύμβασης. Όπως οι προηγούμενοι διέπραξαν κοινοβουλευτικό πραξικόπημα και εσχάτη προδοσία με βάση το 134 του Π.Κ. παρ. 2, όπως άριστα έχει αποδείξει ο συνταγματολόγος κ. Γ. Κασιμάτης κι άλλοι, το ίδιο ακριβώς διαπράτουν όσοι σήμερα αποδεχθούν, ψηφίσουν και στηρίξουν την παράταση της δανειακής σύμβασης. Κι όποιος νομίζει ότι τέτοιες πράξεις θα μείνουν έτσι, ατιμώρητες, ή θα ξεχαστούν, αυταπατώνται οικτρά. Σε κάθε περίπτωση θα στιγματίσουν ανεξίτηλα όσους τις αποδεχθούν στο όνομα του κομματικού συμφέροντος. Και θα έρθει να λογοδοτήσουν.
