Λοιπόν τι λέτε; Τέλειωσαν οι μέρες των αγίων; Πού είναι οι γλυκές μορφές που γέμιζαν τα παιδικά όνειρα; Κάποτε κατέβαιναν από το τέμπλο και μοιραζόντουσαν τα παιδικά παιχνίδια. Τώρα ξαναγύρισαν στη θέση τους και με βλέμμα ακίνητο περιμένουν; Σίγησαν αυτοί ή εμείς λιποτακτήσαμε
“εις χώραν μακράν”; Στέλνει ακόμη ο Θεός τους φίλους του να ζήσουν ανάμεσά μας; Πού είναι; Τι λένε; Μας ακούν; Μας στέλνουν μηνύματα ή σιωπούν;
ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΣΑΜΕ ΚΑΜΙΑ ΤΕΛΕΙΩΤΙΚΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑΤΙ Η ΠΑΛΗ ΑΥΤΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΘΗΡΙΩΔΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…
Η ΑΓΑΠΗ ΣΕ ΕΚΑΝΕ ΑΝΘΡΩΠΟ- ΔΙΑΜΑΝΤΙ.
Η ΑΓΑΠΗ ΕΔΩΣΕ ΣΤΟΝ ΛΟΓΟ ΣΟΥ ΧΑΡΗ,ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΟΥ ΕΥΓΕΝΕΙΑ,ΣΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΟΥ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΚΡΥΣΤΑΛΛΟΥ.
ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΠΛΑΤΥ ΣΟΥ ΕΔΩΣΕ,ΚΑΙ ΧΙΟΥΜΟΡ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΟ,ΣΑΝ ΑΨΟΓΗ ΣΥΓΧΟΡΔΙΑ ΚΑΛΟΚΟΥΡΔΙΣΜΕΝΟΥ ΝΥΚΤΟΥ ΕΓΧΟΡΔΟΥ,ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΜΑΡΣΑΡΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΑΧΕΣ.
ΑΚΟΥΜΠΗΣΑΝ ΕΠΑΝΩ ΣΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΓΥΡΤΟΥΣ ΑΠΟ ΑΓΩΝΙΕΣ,ΦΟΒΙΕΣ ΚΑΙ ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ ΚΙ ΑΚΟΥΣΟΝ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΝΑ ΛΕΕΙ ΜΕ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΟΥ
-ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ,ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΦΙΛΟΣ ΣΟΥ ΣΗΚΩ.
ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΟΥ ΔΟΘΗΚΕ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΒΑΛΕΙΣ ΣΤΟ ΤΣΕΠΑΚΙ ΣΟΥ ΚΑΤΑΤΡΕΓΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ,ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΗΚΕΣ.
ΗΞΕΡΕΣ,ΑΛΛΑ Η ΓΝΩΣΗ ΣΟΥ ΔΕΝ ΜΕΙΩΣΕ ΠΟΤΕ ΤΟΝ ΑΜΑΘΗ ΚΑΙ ΑΠΕΙΡΟ.ΕΙΧΕΣ ΔΙΚΙΟ,ΑΛΛΑ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕΣ ΝΑ ΣΙΩΠΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΕΤΟΙΜΟ,ΩΣΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ…
ΣΤΗΡΙΞΕΣ,ΚΑΙ ΑΠΟΣΥΡΘΗΚΕΣ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ.ΕΔΙΚΑΙΟΥΣΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΣ,ΣΟΥ ΑΝΗΚΕ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΡΑΣΕΣ.
ΣΕ ΕΙΔΑ ΔΥΝΑΤΟ ΑΛΛΑ Η ΔΥΝΑΜΗ ΣΟΥ ΔΕΝ ΣΥΝΕΤΡΙΨΕ ΠΟΤΕ ΤΟΝ ΑΔΥΝΑΜΟ.
ΚΙ ΟΤΑΝ ΕΣΥ ΒΡΕΘΗΚΕΣ ΑΔΥΝΑΜΟΣ,ΔΕΝ ΑΦΗΣΕΣ ΤΗΝ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΚΑΤΑΠΙΕΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΕΙ ΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΣΟΥ.
ΚΙ ΑΣ ΗΞΕΡΕΣ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΠΑΡΑ ΣΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ.
ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΣΟΥ ΕΣΦΙΞΕΣ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ,ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙΣ ΜΙΑ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΕΝΟΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ.
ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ ΣΟΥ,ΒΡΗΚΕΣ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙΣ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ.
ΣΥΝΕΧΙΣΕΣ ΝΑ ΨΑΧΝΕΙΣ,ΤΙ ΚΑΛΟ,ΤΙ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΚΑΛΟ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙΣ…
ΗΛΙΑ ΛΙΑΜΗ.
ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΑΝΤΙ-ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ…ΘΑ ΦΑΝΕΡΩΘΟΥΝ ΟΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ…ΖΚΕ..
