Τα τελευταία χρόνια, αν τολμήσεις και έχεις άποψη, πρέπει να κάνεις μια πειστική εισαγωγή.
Σε κάθε περίπτωση που θέλεις να έχεις άποψη πρέπει πρώτα να πεις « δεν είμαι φασίστας αλλά….» ή τουλάχιστον πρέπει να πεις «δεν είμαι ρατσιστής αλλά….»
Το κακό είναι ότι έχουν μαζευτεί τόσοι πολλοί νοητικά και συναισθηματικά ανάπηροι στην Ελλάδα οι οποίοι το μόνο επιχείρημα που έχουν να αντιτάξουν σε οτιδήποτε διαφορετικό από τις μισαλλόδοξες και γεμάτες μηδενισμό ιδέες τους είναι ότι είσαι…..φασίστας ή λαμόγιο.
Αν τολμήσεις και μιλήσεις για αγάπη προς την πατρίδα είσαι φασίστας.
Αν τολμήσεις και πεις πως νιώθεις πιο αλληλέγγυος προς τα δεινά όλων των ανθρώπων αλλά πρωτίστως προς τους Έλληνες, είσαι ρατσιστής.
Τι είναι όμως όλοι οι υπόλοιποι;
Μπορώ να δεχτώ οποιοδήποτε επίθετο από ανάπηρους, οπότε δέχομαι και το «φασίστας».
Ξέρω πως δεν είμαι, ξέρω πώς είμαι δημοκράτης, ξέρω πώς ξέρω να σέβομαι όλους τους ανθρώπους και να πειθαρχώ την συμπάθεια ή την αντιπάθεια που νιώθω στον σεβασμό που απαιτείται.
Τι είναι όμως όλοι οι υπόλοιποι;
Είναι άνθρωποι χωρίς αξίες, χωρίς ιδανικά. Είναι άνθρωποι που ο μοναδικός πυλώνας είναι ο εαυτός τους. Είναι άνθρωποι που αξίες που στήριξαν τον Ελληνισμό σε δύσκολες σαν τις σημερινές εποχές ή ακόμα πιο δύσκολες, τις αγνοούν ή τις μισούν.
Βλέπω γύρω μου ανθρώπους που πραγματικά κακαρίζουν, να έχουν άποψη για ότι γίνεται στην Ελλάδα, και το κυριότερο είναι ότι πρόκειται για ανθρώπους που γνήσια υπηρέτησαν το υπάρχον σύστημα.
Πρόσφατα, γράφοντας κάτι για την Χρυσή Αυγή, ένας γνωστός με αποκάλεσε «λαμόγιο» που ψήφισα εγώ τα κόμματα που κυβερνούν την Ελλάδα. Η λεπτομέρεια είναι ότι εγώ το λαμόγιο δουλεύω εδώ και 16 χρόνια ανελλιπώς στον ιδιωτικό τομέα. Δεν έγλειψα κανέναν, δεν κόλλησα καμία αφίσα, δεν μπήκα στο δημόσιο με αλεξίπτωτο, ενώ αυτός που με αποκάλεσε «λαμόγιο» είναι και αυτός 16 χρόνια στο δημόσιο και μάλιστα σε «χαλαρές» συζητήσεις , έλεγε πως ασχολείται με το αυτοκίνητο του καθώς δεν πολυπατάει στην δουλειά. Παρόλα αυτά εγώ είμαι το λαμόγιο και αυτός μάχεται για την σωτηρία της Ελλάδας.
Επίσης πρόσφατα, από άνθρωπο που υπηρετεί τις ένοπλες δυνάμεις, από άνθρωπο που τρέχει από κομματικό γραφείο σε κομματικό γραφείο για να πάρει καλές μεταθέσεις. Από άνθρωπο που το ρουσφετάκι πάει σύννεφο προκειμένου να βολέψει κανέναν «δικό του» και να ικανοποιήσει τον εγωισμό του, έμαθα ότι είμαι φασίστας και ότι ντρέπεται που βλέπει ανθρώπους να χρησιμοποιούν την Ελληνική σημαία. Αυτός το εθνόσημο όμως πόσο το τιμά; Πόσο τιμά τον όρκο που έδωσε στην πατρίδα; Τι λέει στους φαντάρους για την ιδέα που λέγεται Ελλάδα; Παρόλα αυτά εγώ είμαι φασίστας, αλλά αυτός που πέρασε από δέκα κόμματα, προκειμένου να βρει πολιτική στέγη για τον οχετό των ιδεών του είναι δημοκράτης και εγώ είμαι………..φασίστας
Είστε και οι δύο συναισθηματικά και εγκεφαλικά ανάπηρα τραβεστί, που δεν έχετε αξίες και το μόνο που κάνετε είναι να προσάπτετε στους άλλους , χαρακτηρισμούς.
Τελικά δεν θα πω «δεν είμαι φασίστας» , ούτε θα πω «δεν είμαι ρατσιστής»
Γιατί είναι έντονος ο πειρασμός να γίνω και φασίστας και ρατσιστής απέναντι σε όλους αυτούς τους ψευτοδημοκράτες της κακιάς ώρας και τους επαναστάτες της κακιάς ώρας.
Κάποτε στο γυμνάσιο ένας συμμαθητής ρώτησε την καθηγήτρια των θρησκευτικών.
«Κυρία, υπάρχει και λευκή μαγεία, εκτός από μαύρη μαγεία;»
Η καθηγήτρια, μια βαθιά θρησκευόμενη κυρία, του απάντησε.
«Δεν νοείται λευκή και μαύρη μαγεία, είναι σαν να λες λευκά και μαύρα σκατά»
Τώρα αυτό κάτι μου θυμίζει, μάλλον θα είναι λόγω της μυρωδιάς που αναδύετε και οι δύο.
Σας αδικώ βέβαια και τους δύο, γιατί το πιθανότερο είναι να κάνετε τις ολιγοήμερες διακοπές πριν τον πόλεμο και την επανάσταση σας και να μην μπορείτε να μου απαντήσετε.
Αλλά δεν πειράζει, σε λίγες μέρες που θα γυρίσετε απο τα μπάνια του λαού, μπορείτε να κράξετε άφοβα.
Τσανούσης Στάμος / stsanoussis Μέσω thoureios
