Το πιο σημαντικό ήρθε στο τέλος της χθεσινής συνέντευξης του Αλέξη Τσίπρα στον ραδιοφωνικό σταθμό “Στο Κόκκινο”.
Στην τελευταία ερώτηση από τον Κώστα Αρβανίτη σχετικά με το ποιο ήταν το μεγάλο λάθος του όλους αυτούς τους μήνες ο Τσίπρας απάντησε:
“Είχα πει πως αν έχουμε σύγκρουση με τις κυρίαρχες δυνάμεις στην Ευρώπη, θα πρέπει να γίνει νωρίς. Παρασυρθήκαμε σε μία διαπραγμάτευση που ουσιαστικά ήταν μια διαρκής φθορά της σάρκας μας. Δεν είναι βέβαια εύκολη απόφαση να πεις εγώ δεν πληρώνω, αλλά είχες πάντα την ελπίδα ότι οι δημοκρατικές αξίες της Ευρώπης, η αλληελγγύη κλπ, θα έδινε μια διέξοδο. Γίναν λάθη, αλλά αισθάνομαι περήφανος γι αυτή τη μάχη. Όλα τα μεγέθη είναι ανατάξιμα, έχουμε μπροστά μας έναν πολύ δύσβατο δρόμο διαρκούς αγώνα, προκειμένου να πετύχουμε όσα περισσότερα μπορούμε για τα λαϊκά συμφέροντα.” (http://bit.ly/1Jw3QJ7)
Πράγματι, ο δισταγμός για σύγκρουση ίσως να στοίχησε τελικά, αλλά κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα πως θα ήταν τα πράγματα, αν η κυβέρνηση διάλεγε από την αρχή τον δρόμο της σύγκρουσης. Και γι’αυτό, ίσως ο Τσίπρας να μην πολυπιστεύει στην απάντηση που έδωσε, καθώς όλη αυτή η εξάμηνη διαδικασία, παρά την ταπεινωτική ανακωχή με την ευρωδικτατορία, έφερε ένα μεγάλο κέρδος: την αλλαγή της στάσης των λαών της Ευρώπης απέναντι στην Ελλάδα, καθώς άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι η ευρωζώνη έχει πράγματι μετατραπεί σε μια χρηματοπιστωτική δικτατορία.
Έφερε όμως και τα πρώτα ρήγματα στην υποτίθεται “συμπαγή” και σκληρή νομισματική ένωση.
Ένα τεράστιο κέρδος και κεφάλαιο για το μέλλον, που συνέβαλλε καθοριστικά στο γκρέμισμα του προσωπείου της ευρωζώνης και στην αποκάλυψη της πραγματικής υπόστασής της, ήταν το δημοψήφισμα. Ίσως να μην το θεωρούμε σημαντικό τώρα, αλλά στο μέλλον θα καταλάβουμε ενδεχομένως τον ιστορικό ρόλο που έπαιξε για την αλλαγή πορείας ολόκληρης της Ευρώπης.
Η μάχη συνεχίζεται. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να παραμείνει ενωμένος και με την Αριστερή Πλατφόρμα στις τάξεις του. Ο Τσίπρας δείχνει να μπαίνει στην επικίνδυνη λογική του παλαιοκομματικού κατεστημένου και αυτό πρέπει να το αποβάλλει όσο το δυνατόν γρηγορότερα, ώστε η Αριστερά να μείνει ενωμένη και να δώσει τη μεγάλη μάχη. Αλλιώς, η μετάλλαξή της θα σημάνει και την οριστική νίκη της ολιγαρχίας.
Το επόμενο μεγάλο πεδίο της μάχης: Οι επερχόμενες εκλογές σε Ισπανία-Πορτογαλία, ενδεχομένως και σε Ελλάδα.
