Είμαι ενθουσιασμένος που τόσοι πολλοί φίλοι μου υποστηρικτές της τρικομματικής και της πολιτικής των μνημονίων δηλώνουν συγκλονισμένοι για την φοβερή εγκληματική ρατσιστική επίθεση εναντίον των μεταναστών-εργατών γης από μπράβους των εργοδοτών στη Μανωλάδα.
Είναι φανερό ότι έστω και `a la carte τα δημοκρατικά και αντιρατσιστικά τους ανακλαστικά ενεργοποιούνται. Θέλω, όμως, να τους υπενθυμίσω ότι, φαινόμενα σαν τη “Μανωλάδα” απαντώνται σε όλη την Ελλάδα, δυστυχώς, με την ανοχή τους ακόμη και με τη μαχητική υποστήριξή τους.
Σταχυολογώ:
1. Τις καθημερινές βάρβαρες επιθέσεις των ΜΑΤ με την κάλυψη όλου του προπαγανδιστικού μηχανισμού της κυβέρνησης εναντίον των εργαζομένων Ελλήνων και ξένων που διεκδικούν, όπως και οι εργάτες γης της Μανωλάδας, τα “δεδουλευμένα” τους ή υπερασπίζονται τα εργασιακά τους δικαιώματα (συλλογικές συμβάσεις εργασίας, κατώτερος μισθός, αξιοπρεπές επίδομα ανεργίας, προστασία από τις απολύσεις και την εργοδοτική αυθαιρεσία).
Ας θυμηθούμε τις σχετικές μνημονιακές ρυθμίσεις που παρά τα φτηνά κόλπα και τα τραγελαφικά “παρών” ορισμένων υλοποιούνται πλέον από σύσσωμη την τρικομματική διακυβέρνηση, βυθίζοντας στην ύφεση την οικονομία και στην εξαθλίωση την κοινωνία.
Ήδη, με την ανεργία στα ύψη προετοιμάζεται και μάλιστα με την επιχειρησιακή ευθύνη της αριστερής άκρης της τρικομματικής , η απομάκρυνση δεκάδων χιλιάδων υπαλλήλων από το δημόσιο για λόγους συμβολικούς (χωρίς, δηλαδή, να είναι μνημονιακή υποχρέωση και με μοναδικό σκοπό να σπάσει το “ταμπού” της μονιμότητας). Ο ρατσισμός εναντίον μιας συγκεκριμένης κοινωνικής κατηγορίας, των δημοσίων υπαλλήλων εν προκειμένω, ομολογείται ανερυθρίαστα και αποτελεί κορυφαία κυβερνητική επιλογή με στόχο πέραν όλων των άλλων να ενεργοποιήσει τον κοινωνικό αυτοματισμό.
2. Τον πολλαπλασιασμό των φαινομένων ανθρωπιστικής κρίσης (στην υγεία, στην παιδεία, στην στέγαση, στην πρόνοια για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, στη διατροφή, στη δραματική φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης) τα οποία απωθούνται από τον δημόσιο διάλογο και όταν λαμβάνουν εφιαλτική μορφή (π.χ. αυτοκτονίες απελπισμένων συνανθρώπων μας) και δεν μπορούν να αποκρυφτούν, υποβαθμίζονται συνειδητά, ενώ, γίνεται προσπάθεια να συκοφαντηθούν ως “λαϊκιστές” όσοι/ες επιμένουν να τα προβάλουν
3. Την κατάσταση που επικρατεί στα κέντρα “φιλοξενίας” μεταναστών, στις φυλακές και στα αστυνομικά τμήματα-κολαστήρια και αποθήκες ψυχών όπως καταγγέλλουν έγκυροι διεθνείς οργανισμοί και όλες οι ελληνικές οργανώσεις προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτοκτονίες, απόπειρες αυτοκτονιών, βασανισμοί, συνθέτουν μια εφιαλτική εικόνα ελληνικών Γκουαντάναμο και Άμπου Γκράϊμπ, με ευθύνη όσων υποκύπτοντας στην ατζέντα της Χρυσής Αυγής, διακήρυξαν ότι, θα “ανακαταλάβουν τις πόλεις” και εμπνεύστηκαν τα ρατσιστικά πογκρόμ ( επιχειρήσεις “Ξένιος Ζευς” και “Θέτις”, ενώ, προηγουμένως, είχε προηγηθεί το αίσχος Λοβέρδου με τη διαπόμπευση των οροθετικών).
Δε χρειάζεται να παρατεθούν και άλλα παραδείγματα, για να αντιληφθούμε ότι ο καλοδεχούμενος αποτροπιασμός για όσα συμβαίνουν στα ματωμένα φραουλοχώραφα της Ηλείας, θα είναι επιλεκτικός και μετέωρος εάν δεν επεκτείνεται σε όλα τα πεδία όπου καταπατώνται με εξίσου βάρβαρο και απεχθή τρόπο τα δικαιώματα των ανθρώπων Ελλήνων και ξένων που διεκδικούν μια ζωή με αξιοπρέπεια. Η ευαισθησία είναι πολύ ευρύ και περιεκτικό συναίσθημα και δεν μπορεί να γνωρίζει γεωγραφικούς ή άλλους περιορισμούς.
Τάκης Κατσαρός
