Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
http://nikosklitsikas.gr/
Δυναμώνει ο άξονας της Αντίστασης στη…
Μέση Ανατολή!
Τεράστια πολιτική σημασία, ιστορική ημέρα για τον Λίβανο, η σημερινή εκλογή του στρατηγού Michel Aoun στη θέση του προέδρου του Λιβάνου.
Επιπροσθέτως, τελειώνει ένα ακόμη “όνειρο” των νεοαποικιοκρατών της δύσης για αποσταθεροποίηση του Λιβάνου, ως παράγοντα π΄τώσης, αποδυνάμωσης, του Άσαντ. Επιμένουν ως στρουθοκάμηλοι οι Ευρωπαίοι να μην αποδέχονται την ήττα τους, μετά από 6 χρόνια ιμπεριαλιστικής επίθεσης εναντίον της Συρίας: ο πρόεδρος Άσαντ, όχι μόνον δεν φεύγει, αλλά κατακτάει τη Νίκη!
“Ορκίζομαι στο όνομα του Μεγάλου Θεού να σεβαστώ το Σύνταγμα του Λιβάνου και την ακεραιότητα των εδαφών της πατρίδας“… διαβεβαίωσε σήμερα τους βουλευτές της χώρας των Κέδρων ο Michel Aoun, ο Διοικήτης της μυθικής 10ης Λιβανικής Ταξιαρχίας.
Το περίπλοκο πολιτικοθρησκευτικό σύστημα του Λιβάνου ήθελε ο νέος πρόεδρος να είναι Μαρωνίτης καθολικός Χριστιανός.
Μια “αστάθεια” κι αδυναμία εκλογής προέδρου για περισσότερα από δύο χρόνια στο Λίβανο, διευκόλυνε τις πολιτικές της δύσης για αποδυνάμωση της Συρίας, που όμως δεν μπόρεσε να επιτευχθεί.
Ο Χριστιανός νέος πρόεδρος του Λιβάνου διατηρεί άριστες κι αδελφικές πολιτικές και στρατιωτικές σχέσεις με τη Χεζμπολά, την κυβέρνηση της Δαμασκού και το Ιράν.
Η συνεργασία και σχέση του νέου προέδρου του Λιβάνου Michel Aoun με τη Χεζμπολά, ανάγεται στη στενή ιστορική συμμαχία των εκλογών του 2009, με την επωνυμία “Μπλοκ 8 Μάρτη“.
Στη χώρα των Κέδρων λειτούργησε καταλυτικά η ενότητα της Χεζμπολά μα το κόμμα του Μαρωνίτη Χριστιανού. Μια “ιερή συμμαχία” με βάση τη Λιβανοποίηση της χώρας και την πατριωτική αντίληψη αντιμετώπισης των προβλημάτων: Ενότητα του Λιβάνου.
Μια μεγαλειώδη πολιτική ωριμότητα, πρωτοφανή για δυτικές κοινωνίες, που ξεπέρασε θρησκείες και παλαιοκομματικές αντιλήψεις, έφερε το ποθητό αποτέλεσμα για το λαό.
Η φιλία του νέου προέδρου του Λιβάνου με τον ηγέτη της Συρίας, είναι “δείκτης” μιας ακόμη ήττας της νεοαποικιοκρατικής δύσης.
Για την ιστορία… συχνά, πριν την έναρξη της ιμπεριαλιστικής επίθεσης εναντίον της Συρίας με την “αραβική άνοιξη made in USA”, οι προσωπικές σχέσεις (πέρα ακόμη κι από τις πολιτικές) μεταξύ των δύο προέδρων, ήταν φιλικής κοινωνικής καθημερινότητας. Ο Michel Aoun, με τη σύζυγό του Nadia, δειπνούσε στο Χαλέπι με τον Bashar Al Assad και τη σύζυγό του Asma. Γεγονός που έχει φέρει σε απόγνωση τους “μεγάλους” αναλυτές της Cia και Μοσάντ, για την ισχυροποίηση του άξονα της Αντίστασης στη Μέση Ανατολή.
Κι δύση αγνοεί πως ο λαός της Συρίας διέπεται από Έθνο-Μπολσεβικισμό…
Τι συνδέει “ιδεολογικά” τους δύο ηγέτες;
Θα μπορούσαμε να το συνοψίσουμε στα λόγια του Bashar Al Assad, του Λιονταριού της Συρίας των Σελευκιδών του Μεγάλου Αλεξάνδρου: “Δεν θα επιτρέψουμε σ’ αυτούς που δεν είχαν ποτέ ιστορία, να ξαναγράψουν τη δική μας ιστορία“.
Εμείς να προσθέσουμε ταπεινά… μπορεί οι κυβερνήσεις της Ελλάδας των μνημονίων να “ξέχασαν” δεσμούς 3.000 χρόνων της Ελλάδας με τη Συρία, μπορεί να ξέχασαν και την κρίση του Μάρτη ΄87, όμως ο Ελληνικός Λαός δεν ξεχνάει ούτε την ιστορία χιλιετιών, ούτε τη σύγχρονη Συρία των Άσαντ
