Η Ελλάδα δεν πρόκειται να επιτύχει ούτε «καθαρή έξοδο» αλλά ούτε θα λάβει νέο πρόγραμμα στήριξης – Μαστίγιο η εποπτεία από τους Ευρωπαίους και καρότο η περαιτέρω, σταδιακή, ελάφρυνση του χρέους Δέκα μόλις μήνες απομένουν για την τυπική έξοδο της Ελλάδας από τα «Μνημόνια» και το ερώτημα που κυριαρχεί σε Βρυξέλλες, Βερολίνο και Φρανκφούρτη, είναι το κατά πόσον η χώρα μας θα μπορέσει να «σταθεί στα πόδια της» ή αν θα χρειαστεί και νέο πρόγραμμα στήριξης.
Η ελληνική κυβέρνηση ελπίζει ότι το τρίτο πρόγραμμα διάσωσης θα είναι και το τελευταίο και κάνει λόγο για μία «καθαρή έξοδο από τα μνημόνια». Ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γιώργος Χουλιαράκης περιέγραψε μάλιστα την διαδικασία μετά τον Αύγουστο του 2018, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα, σε αντίθεση με την Πορτογαλία και την Κύπρο, δεν θα χρειαστεί ούτε καν μία προληπτική γραμμή στήριξης.
Σύμμαχος της ελληνικής κυβέρνησης στις…«ελπίδες» για καθαρή έξοδο, είναι οι Ευρωπαίοι εταίροι και δανειστές της Ελλάδας, οι οποίοι απεύχονται με κάθε τρόπο ένα ακόμα πρόγραμμα στήριξης. Παρόλο που ουσιαστικά η χώρα θα παραμείνει σε καθεστώς αυξημένης εποπτείας με ενδεχόμενη επιβολή κυρώσεων, μέχρι να αποπληρώσει το 75% της ληφθείσας οικονομικής βοήθειας – κάτι που προβλέπεται ρητώς από το πρωτογενές και παράγωγο Δίκαιο της Ε.Ε. – οι Ευρωπαίοι εταίροι έχουν απλώς κουραστεί, σε σημείο εξάντλησης με την «συνεχή ελληνική ιδιαιτερότητα».
Τα επόμενα δύο χρόνια η Ελλάδα δεν έχει σημαντικές υποχρεώσεις από τις λήξεις ομολόγων, ενώ οι ερευνητικές έξοδοι στις αγορές, μαζί με ένα «μαξιλάρι» αρκετών δισ. Ευρώ που ανακοίνωσε ο κ .Χουλιαράκης, σε συνδυασμό με επιπλέον έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις, δίνουν το δικαίωμα στην ελληνική κυβέρνηση να «πανηγυρίζει» μια καθαρή έξοδο τον Αύγουστο του 2018.
Αυστηρή εποπτεία για πολλά χρόνια
Δεν συμφωνούν όμως όλοι με αυτήν την προσέγγιση. «Οι Ευρωπαίοι εταίροι θα έχουν σίγουρα μεγάλο λόγο στην πορεία της ελληνικής οικονομίας για πολλά χρόνια ακόμα. Οι εφαρμογή των συμφωνηθέντων μέτρων θα ελέγχεται στενά. Αυτό θα είναι το μαστίγιο για μετά το 2018, καθώς το καρότο θα είναι περαιτέρω μέτρα για την ελάφρυνση του χρέους που θα εφαρμόζονται σταδιακά, δήλωσε στο protothema.gr πηγή από το Βερολίνο, εν μέσω των διαπραγματεύσεων για τον σχηματισμό κυβέρνησης στην Γερμανία.
Παρόμοια είναι και η προσέγγιση του Δρ. Αθανάσιου Βαμβακίδη, πρώην στελέχους του ΔΝΤ και οικονομικού αναλυτή στην επενδυτική τράπεζα «Bank of America – Merrill Lynch». Μιλώντας στο protothema.gr ο κ. Βαμβακίδης υποστηρίζει ότι δεν πρόκειται να υπάρξει «καθαρή έξοδος της Ελλάδας», αλλά ούτε και ένα καινούργιο πρόγραμμα στήριξης. «Αυτό που αναμένεται, είναι ένα νέο πλαίσιο που θα περιλαμβάνει έναν λιγότερο αυστηρό μηχανισμό εποπτείας, ώστε να διασφαλιστεί ότι η Ελλάδα θα εκπληρώνει τους στόχους που έχουν συμφωνηθεί για τα επόμενα χρόνια. Αυτό το πλαίσιο θα περιλαμβάνει επίσης μια υπό όρους πιστωτική γραμμή σε περίπτωση που χρειαστεί».
Ο κ. Βαμβακίδης υποστήριζε επίσης, ότι η «ανταμοιβή» για την εκπλήρωση των στόχων θα είναι ο μεγαλύτερος χρόνος ωρίμανσης των ομολόγων και ίσως η επιστροφή των κερδών από τα ελληνικά ομόλογα που κατέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, όπως προέβλεπε η συμφωνία πριν την άνοδο στην εξουσία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ. ΕΛ, το 2015.
Η Ελλάδα απέτυχε να γίνει σύγχρονο κράτος
Οι περισσότερες επιφυλάξεις αναφορικά με την πορεία της Ελλάδας μετά την τυπική λήξη των Μνημονίων σε δέκα μήνες, εντοπίζονται στην κακή πορεία εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων από την ελληνική κυβέρνηση και η αποτυχία της χώρας να οικοδομήσει ένα σύγχρονο κράτος μετά την κρίση, κάτι απολύτως απαραίτητο για να καταφέρει η χώρα μας να προσελκύσει διεθνείς επενδύσεις.
«Οι τεράστιες στρεβλώσεις της ελληνικής οικονομίας σε μικροοικονομικό επίπεδο ήταν μία από τις βασικές αιτίες της κρίσης. Η αντιμετώπισή τους θα έπρεπε να αποτελεί βασικό στοιχεία της λύσης» υποστηρίζει ο κ. Βαμβακίδης. Με εμπειρία από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, στο οποίο υπήρξε στέλεχος για αρκετά χρόνια, με ειδίκευση στην Ευρώπη και συμμετέχοντας στη ναποστολή του Ταμείου στην Κροατία, ο κ. Βαμβακίδης ενισχύει τις «αποκαλύψεις» του κ. Χουλιαράκη, λέγοντας ότι την υπερφορολόγηση την επιλέγουν πάντοτε οι κυβερνήσεις.
«Πιστεύω ότι η Ελλάδα δεν θα χρειαζόταν να περάσει από μια τόσο επίπονη δημοσιονομική προσαρμογή εάν από την αρχή είχε περιορίσει τις δαπάνες και είχε επιταχύνει την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων», αναφέρει ο οικονομολόγος της αμερικανικής επενδυτικής τράπεζας υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα είναι πολύ δύσκολο να προσελκύσει τις απαραίτητες διεθνείς επενδύσεις, όταν έχει το βαρύτερο φορολογικό καθεστώς στην Ευρώπη και το πιο εχθρικό επιχειρηματικό περιβάλλον.
«Ακόμη και πριν από την κρίση, η Ελλάδα είχε το χαμηλότερο ποσοστό προσέλκυσης διεθνών επενδύσεων από τις χώρες του ΟΟΣΑ. Τα πράγματα είναι απλά. Οι επενδυτές επιθυμούν το κέρδος. Αλλιώς θα πάνε κάπου αλλού. Μόνο η μείωση των φόρων και η εφαρμογή μερικών μεταρρυθμίσεων δεν αρκεί. Η Ελλάδα για να «επιστρέψει από τους νεκρούς», χρειάζεται μια ολοκληρωμένη επενδυτική στρατηγική, βασισμένη στις καλύτερες διεθνείς πρακτικές»
ΠΗΓΗ
