Μια έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη θα μπορούσε να προκαλέσει πιέσεις στην πιστοληπτική ικανότητα της Γερμανίας και άλλων χωρών, επισημαίνει ο οίκος αξιολόγησης Moody’s.
Εκτιμά πάντως, ότι ο κίνδυνος για κάτι τέτοιο είναι σαφώς περιορισμένος σε σχέση με το 2012.
Πιο συγκεκριμένα, ο οίκος αξιολόγησης εκτιμά, ότι ένα «Grexit» θα ήταν αρνητικό για την πιστοληπτική εικόνα της Γερμανίας, και προσθέτει, ότι «η άμεση επιβάρυνση από μια ελληνική έξοδο είναι πράγματι μικρή, αλλά η πιστοληπτική ικανότητα της κυβέρνησης θα μπορούσε να επηρεαστεί αρνητικά εάν οι μεγαλύτερες χώρες της Ευρωζώνης, όπως η Ιταλία ή η Ισπανία, αντιμετωπίσουν και πάλι μεγαλύτερες δυσκολίες».
Μέχρι τώρα, επισημαίνεται, η αντιπαράθεση της Ελλάδας με τους δανειστές της δεν έχει επηρεάσει κάποια άλλη χώρα, αλλά ένα «Grexit» θα μπορούσε να έχει σοβαρότερες συνέπειες, ειδικά για την περιφέρεια. Τίθεται λοιπόν αυτομάτως το ερώτημα, αναφέρεται, πόση πίεση θα δεχθούν άλλες χώρες προκειμένου να εγκαταλείψουν το κοινό νόμισμα, ενώ διευκρινίζεται, ότι ο κίνδυνος πιέσεων είναι χαμηλότερος από ότι το 2012, χάρη στις θεσμικές μεταρρυθμίσεις στην Ευρωζώνη και στην ενεργό πολιτική που ασκεί η ΕΚΤ.
Ειδικά για τη Γερμανία, ο εκπρόσωπος της Moody’s Τόρστεν Νέστμαν, τόνισε, ότι οι επενδυτές θεωρούν αμελητέο τον κίνδυνο για τα μεγάλης διάρκειας ομόλογα, καθώς η χώρα διαθέτει μια πολύπλευρη και ανταγωνιστική οικονομία, η οποία στηρίζει την αξιολόγηση «ΑΑΑ».
Τα προβλήματα για τη Γερμανία εντοπίζονται κυρίως στη γήρανση του πληθυσμού και στη συρρίκνωση της απασχόλησης, τα οποία περιορίζουν την ανάπτυξη και θέτουν υπό πίεση το ασφαλιστικό σύστημα.
Σοβαρές συνέπειες για ολόκληρη την Ευρωζώνη
«Αν και η τρέχουσα αντιπαράθεση μεταξύ της νέας ελληνικής κυβέρνησης και των πιστωτών της στην Ευρωζώνη δεν έχει οδηγήσει έως τώρα σε μετάδοση της κρίσης σε άλλες χώρες-μέλη, ωστόσο μία έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη θα μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες συνολικά για αυτήν και ειδικά για την περιφέρειά της» αναφέρει ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s σε έκθεσή του.
Ένα τέτοιο σενάριο, προσθέτει, «θα ήγειρε αναπόφευκτα ερωτήματα σχετικά με το τι είδους πιέσεις μπορούν να προκαλέσουν την αποχώρηση άλλων χωρών από τη νομισματική ένωση, η οποία είχε σχεδιασθεί ως αδιαίρετη».
Στην έκθεση, με τίτλο: «Προοπτικές των χωρών- Ευρωζώνη: Η γενικά σταθερή προοπτική για το αξιόχρεο αντανακλά το ισοζύγιο των κινδύνων, υποθέτει ότι δεν θα υπάρξει Grexit», αναφέρεται ότι η συγκρατημένη οικονομική ανάκαμψη που βρίσκεται σε εξέλιξη -στηριζόμενη από τις χαμηλότερες τιμές πρώτων υλών και την επίπτωση της ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ- εξισορροπείται από ένα φάσμα δυνητικών καθοδικών κινδύνων.
Η πιστοληπτική ποιότητα έχει σταθεροποιηθεί στην Ευρωζώνη μετά τις αναβαθμίσεις που έγιναν το 2014, με το αξιόχρεο για 15 από τις 19 χώρες της να έχουν σταθερή προοπτική, αναφέρει ο οίκος. Οι προοπτικές όσον αφορά το αξιόχρεο για την Ισπανία (Baa2) και τη Λιθουανία (Baa1) είναι θετικές, ενώ για τη Γαλλία (Aa1) είναι αρνητική η προοπτική και για την Ελλάδα (Caa1) γίνεται τώρα νέα αξιολόγηση για ενδεχόμενη υποβάθμιση. «Συνολικά, βλέπουμε περιορισμένη μόνο προοπτική για βελτίωση του αξιόχρεου στην Ευρωζώνη σε σχέση με τα τρέχοντα επίπεδα» δηλώνει η Κάθριν Μιλμπρόνερ, αντιπρόεδρος του Moody’s, υψηλόβαθμο στέλεχος για τις αξιολογήσεις και συντάκτρια της έκθεσης.
«Οι ως επί το πλείστον σταθερές προοπτικές αντανακλούν την πρόβλεψή μας για συγκρατημένη οικονομική ανάπτυξη και για κάποια περαιτέρω πρόοδο στη μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων πολλών χωρών. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της δημοσιονομικής βελτίωσης οφείλεται στην επανεμφάνιση της ανάπτυξης μάλλον παρά σε ενεργητικά μέτρα πολιτικής και η βελτίωση θα είναι μάλλον περιορισμένη. Το δημόσιο χρέος θα συνεχίσει να αυξάνεται στις περισσότερες χώρες της περιοχής, αποτελώντας έναν καθοριστικό παράγοντα που περιορίζει τις αξιολογήσεις για το αξιόχρεο» προσθέτει η κ. Μιλμπρόνερ.
Κατά την άποψη του Moody’s, άλλοι σημαντικοί καθοδικοί κίνδυνοι είναι μία απροσδόκητα παρατεταμένη περίοδος πολύ χαμηλού πληθωρισμού και ανάπτυξης. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα οδηγούσε σε περαιτέρω συνέχιση της αύξησης των ποσοστών του δημόσιου χρέους (ως προς το ΑΕΠ) στις περισσότερες χώρες της Ευρωζώνης, χωρίς να φαίνεται στον ορίζοντα σταθεροποίησή τους ακόμη και έως το 2018».
