© AFP 2018 / Delil Souleiman Αμερικανοί στρατιώτες στην Συρία. Φωτογραφία αρχείου
Gevorg Mirzayan, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Οικονομικών υπό την κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας, για το RIA Novosti
Οι Αμερικανο-Τουρκικές σχέσεις συγκλονίζονται από άλλη μια σύγκρουση. Για όσους δεν έχουν παρακολουθήσει, τα γεγονότα: οι Ηνωμένες Πολιτείες όχι μόνο δεν κατάφεραν να εκπληρώσουν την υπόσχεση που έδωσαν στον Ερντογάν να μην οπλίζουν τους Κούρδους της Συρίας αλλά δημιούργησαν με τη συμμετοχή τους κάποιες «δυνάμεις ασφαλείας».
© RIA Novosti/Αλεξέι Druzhinin Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Φωτογραφία αρχείου
ΟΙ Αμερικανοί εκπαιδεύουν περίπου 200 μαχητές , αλλά και στο μέλλον πρόκειται να αυξήσουν την δύναμη αυτού του σχηματισμού στους 30.000 ανθρώπους, που θα τοποθετηθούν στο έδαφος υπό τον έλεγχο των Κούρδων (κατά μήκος των συνόρων με την Τουρκία και στο Ιράκ) και θα το έχουν υπό την προστασία τους. Ταυτόχρονα θα προστατεύουν τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών και όχι μόνο στο ίδιο το έδαφος της Συρίας.
© Φωτογραφία AP / Λευτέρης Πιταράκης Τουρκική σημαία στο στρατόπεδο των Σύριων προσφύγων στα νοτιοανατολικά της Τουρκίας
Η ανταπόκριση της Άγκυρας καθιστά σαφές ότι θα καταστρέψει το έργο αυτό “εν τη γενέσει του.”
«Η Τουρκία θα πνίξει αυτόν τον τρομοκρατικό στρατό πριν από τη γέννησή του – υπόσχεται ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν -. Έχουμε ολοκληρώσει όλες τις προετοιμασίες, και η στρατιωτική επιχείρηση (στο Afrin – Ed …) θα ξεκινήσει ανά πάσα στιγμή και στην συνέχεια θα γίνει και σε άλλες περιοχές (. που ελέγχονται από τους Κούρδους της Συρίας. ”
Φυσικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν με κάθε δυνατό τρόπο να αποτρέψουν αυτή τη λειτουργία. Και όχι μόνο με διπλωματικά μέσα.
Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, οι Αμερικανοί έχουν παραδώσει MANPADS στους Κούρδοι (για να εξουδετερώσουν την Τουρκική κυριαρχία στον αέρα), και διεξάγουν ανατρεπτικές δραστηριότητες
στα εδάφη της Συρίας υπό τον έλεγχο των Τούρκων, καλώντας τους τοπικούς μαχητές τους οποίους η Άγκυρα θα χρησιμοποιήσει ως πεζικό κατά την διάρκεια επιχειρήσεων κατά των Κούρδων, να μην υπακούσουν τις εντολές του “εισβολέα” Ερντογάν.
Ωστόσο, με υψηλό βαθμό πιθανότητας, μπορούμε να αναμένουμε ότι η επιχείρηση θα ξεκινήσει τελικά. Στην πραγματικότητα, έχει ήδη ξεκινήσει (τουρκικό πυροβολικό βομβάρδισε τις θέσεις των Κούρδων) και, παρ ‘όλο το νταηλίκι των Κούρδων διοικητών θα τελειώσει με την Τουρκική νίκη. Τουλάχιστον στη δυτική περιοχή του Αφρίν, αποκομμένη από το υπόλοιπο κουρδικό έδαφος.
© AP Photo / Turkish Military, pool Ελιγμοί του τουρκικού στρατού στα νότια σύνορα της χώρας. Φωτογραφία αρχείου
Η Μόσχα παρακολουθεί με ενδιαφέρον τις εξελίξεις και προσπαθεί να πάρει τη σωστή θέση. Το Κρεμλίνο δεν θέλει να υποστηρίξει καμία πλευρά σε αυτή τη σύγκρουση. Έτσι, η Ρωσία είναι (υπέρ της διατήρησης της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας) κατηγορηματικά δεν της αρέσει η προσπάθεια των Ηνωμένων Πολιτειών να ξεχωρίσουν από την Συρία, το Συριακό Κουρδιστάν, όπως δήλωσε ξεκάθαρα ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ. Ωστόσο, την ίδια στιγμή, η Ρωσία είναι πολύ αμφίθυμη για τις προοπτικές της Τουρκικής στρατιωτικής επιχείρησης. Ναι, η ρωσική ηγεσία σημείωσε την παρουσία του δικαιώματος της Τουρκίας να εξισορροπήσει τις απειλές για τη δική της ασφάλεια. Ναι, όλοι καταλαβαίνουν ότι το Κουρδικό ξεχώρισμα θα πρέπει να διευθετηθεί και ο Τουρκικός στρατός θα το κάνει καλύτερα από τον Συριακό στρατό (ο οποίος ήδη είναι γεμάτος ανησυχίες τώρα). Ναι, στο τέλος, η Ρωσία δεν είναι αντίθετη με την επιδείνωση των Τουρκο Αμερικανικών σχέσεων, καθώς απομακρύνουν τους Τούρκους από τη Δύση και τους φέρνουν (ακόμη και αναγκαστικά) κοντά στη Ρωσία και το Ιράν.
© AFP 2018 / Nicholas Kamm Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump. Φωτογραφία αρχείου
Ωστόσο, από την άλλη πλευρά, η Μόσχα θα επιθυμούσε να επιλυθεί το κουρδικό ζήτημα με διπλωματικό τρόπο, με τη συμμετοχή των Κούρδων (μερικοί από τους οποίους ήδη αναζητούν την υποστήριξη της Μόσχας) στην πολιτική διαδικασία. Επιπλέον, μην ξεχνάμε ότι όχι μόνο οι ΗΠΑ, αλλά και η Ρωσία έχει δώσει ορισμένες εγγυήσεις ασφαλείας στους Κούρδους του Afrin. Και η Μόσχα (σε αντίθεση με την Ουάσιγκτον) διατηρεί πάντοτε τις υποχρεώσεις της.
Η ρωσική κυβέρνηση (δεδομένης της αποφασιστικότητας του Ερντογάν) έχει αρκετούς τρόπους να βγει από αυτό το δίλημμα. Το Κρεμλίνο μπορεί να ασκήσει βέτο σε μια Τουρκική επιχείρηση, αλλά αυτό είναι γεμάτο με μια άλλη κρίση στην τακτική συνεργασία της Ρωσίας με την Άγκυρα. Αυτό αμέσως θα έχει αντίκτυπο στη Μόσχα και τη Δαμασκό διότι στο Idlib οι Τούρκοι μπορούν να αυξήσουν δραματικά την στρατιωτικο-πολιτική υποστήριξη των τοπικών μαχητών.
Υπάρχει μια άλλη διέξοδος – να δοθεί το πράσινο φως για την επιχείρηση με αντάλλαγμα τις παραχωρήσεις από την Άγκυρα στο ζήτημα του Idlib, για το μέλλον του Assad και σε πολλά άλλα σημεία. Δεδομένης της σημασίας του κουρδικού θέματος για την Τουρκία, ο Ερντογάν μπορεί να αρπάξει την ευκαιρία Επιπλέον, η επιχείρηση αυτή θα επιδεινώσει δραματικά τις στρατιωτικές-πολιτικές σχέσεις της Άγκυρας με την Ουάσινγκτον. Ωστόσο, αυτή η επιλογή είναι γεμάτη με απώλειες εικόνας για τη Ρωσία (αν κατηγορηθούν οι ίδιοι οι Κούρδοι ότι επέλεξαν τους Αμερικανούς). Επιπλέον, θα του αφαιρέσει την κουρδική κάρτα που όχι μόνο η Ουάσιγκτον αλλά και το Κρεμλίνο θα μπορούσε σε περίπτωση σωστής συμφωνίας να χρησιμοποιήσει για τον έλεγχο των Τουρκικών φιλοδοξιών στην Συρία
© RIA Novosti/Ντμίτρι Βινογκράντοφ Στρατιωτική παρέλαση στη ρωσική αεροπορική βάση Khmeymim
Ως εκ τούτου, η καλύτερη επιλογή για τη Μόσχα θα ήταν να επιλυθεί το ζήτημα διπλωματικά και να αποφευχθεί μια στρατιωτική επιχείρηση. Να διαπραγματευτεί με τις ΗΠΑ την κατάργηση του διαχωρισμού των Κούρδων από την Συρία , έτσι ώστε να αφαιρεθεί η κουρδική απειλή για τον Ερντογάν και ταυτόχρονα να αφήσει τους Κούρδους να καταλάβουν ποιος τους διέσωσε και τι πρέπει να κάνουν γι ‘αυτό.
Ωστόσο, δυστυχώς, αυτή η πορεία είναι δυνατή μόνο αν υπάρχουν εποικοδομητικές και συμβατικές αρχές όχι μόνο στην Άγκυρα, αλλά και στην Ουάσινγκτον και τέτοιες αυτή τη στιγμή δεν παρατηρούνται.
Η εξέλιξη της κατάστασης – στο ειδικό έργο της RIA Novosti “Ο πόλεμος στη Συρία” [1]
Αναφορές
