Οι ιδιοτελείς εθελόδουλοι πολιτικοί (διαχρονικά) ως υποταγμένοι
στην παγκόσμιο χούντα των τοκογλύφων τραπεζιτών, μάς αφαίρεσαν
το εκδοτικό
προνόμιο, γιʼαυτό γίνεται το ξεπούλημα των ΔΕΚΟ (ΔΕΗ,ΟΤΕ κ.λ.π.).
Λόγω μη υπάρχοντος εκδοτικού προνομίου, πού δημιουργεί πλούτο,
δεν μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε τις δημόσιες επενδύσεις χωρίς
δανεισμό.
Αν όμως φύγουμε από την Ο.Ν.Ε. και επαναφέρουμε το εθνικό
μας νόμισμα την Δραχμή (ισοτιμία ευρώ προς δραχμή : 1ΕΥΡΩ=
1ΔΡΑΧΜΗ αρχικώς), μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε έργα βασικής
υποδομής εξ ιδίων πόρων, όπου και όσον είναι αυτό δυνατόν. Η
δυσκολία θα προκύψει σε απαραίτητα
εισαγόμενα είδη όπου θα χρειασθεί συνάλλαγμα. Η εξοικονόμηση
όμως αυτού μπορεί, κατά μεγάλο μέρος, να προέλθει από την
κατακράτηση της
Τραπέζης τής Ελλάδος (κεντρική τράπεζα πραγματική ʽόμως Ελληνική
) των ευρώ από την αντικατάστασή τους σε δραχμές άπαξ και
του αποθέματος πού έχει σε χρυσό.
Η περαιτέρω πορεία οδηγεί στην ένταση της εγχώριας παραγωγής και
υποκατάστασης (όσον το δυνατόν) των εισαγωγών, με παράλληλη
εντατική προσπάθεια ποιοτικής αναβάθμισης των εξαγώγιμων
προϊόντων μας, όπως και την μεγιστοποίηση της προσπάθειας
εκμετάλλευσης του υπόγειου πλούτου
μας ( πετρέλαια, ορυκτά κ.λ.π. ) διά καταλλήλων επωφελών
συμφωνιών. Βέβαια η προσπάθεια αυτή δεν μπορεί να γίνει με
το υπάρχον πολιτικό προσωπικό.
Η χάραξη, γενικώς, τής οικονομικής πολιτικής για την μέγιστη
ωφέλεια της χώρας μας, απαιτεί εύστοχους χειρισμούς. Δεν πρέπει
να υπάρχουν
ιδεολογικά ταμπού. Δεν πρέπει να υπάρχουν πλέον αγκυλώσεις
στην διατύπωση και εφαρμογή μίας πολιτικής ταχύρρυθμης
ανάπτυξης, όπως
απαιτεί η παρούσα οικονομικο-πολιτική συγκυρία. Τα διάφορα
οικονομικά συστήματα και μοντέλα είναι απλώς εργαλεία για την
επίτευξη του ΟPTIMUM
της οικονομικής απόδοσης, για την παράλληλη ανάπτυξη της
κοινωνίας μας. Η ανάπτυξη πρέπει να γίνεται ισόρροπα και προ
πάντων με δίκαιη κατανομή
του οικονομικού αποτελέσματος (θετικού ή αρνητικού). Ιδεοληψίες
και κομφορμισμοί είναι πλέον εκτός πραγματικότητας. Έχουμε
άλλωστε πείρα των
αποτελεσμάτων αυτών των ιδεοληψιών π.χ. φιλελευθερισμός,
νεοφιλελευθερισμός, παγκοσμιοποίηση , κρατισμός κ.λ.π.. Όλα αυτά
γίνονται εκ του πονηρού για την παραπλάνηση των Λαών και
καταλήστευση της εργατικής δύναμης. Ληστεύεται αναίσχυντα η
εργασία για να κερδίζουν τον κόπο της οι διεθνείς τραπεζίτες
της παγκόσμιας διακυβέρνησης που θέλουν να επιβάλλουν
παγκοσμίως. Στην Ελλάδα, αυτό γίνεται με συνεργασία τού
ιδιωτικού τραπεζικού συστήματος. Επομένως: ΝΈΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
για πραγματική δημοκρατία , ΝΕΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ για
πραγματική οικονομική ελευθερία.
Πνευματική ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.
Αυτοί είναι οι σταθεροί άξονες της πολιτικοοικονομικής μας πρότασης,
όχι πλέον αναλύσεις, αλλά συγκεκριμένες προτάσεις για την λύση
των επιμέρους οικονομικών προβλημάτων. Για την επίτευξη των αυτών
των στόχων απαιτείται χάραξη νέας οικονομικής πολιτικής.
Βρισκόμαστε σε κατάσταση πολέμου και εφησυχασμός δεν πρέπει να
υπάρχει. Αποδομούν την πατρίδα μας και αποσαρθρώνουν τον
Ελληνισμό. Πρέπει οπωσδήποτε να φύγουμε από τον κλοιό της
επαίσχυντης Συνθήκης του Μάαστριχτ. Η ελεεινή αυτή Συνθήκη, που
την υπέγραψαν ή ανίδεοι ή εναγείς, πρέπει να εξοβελισθεί. Να
αφαιρέσουμε τον σιδερένιο ” κορσέ ” που μας φόρεσαν (3% ανώτατο
τού ελλείμματος, 60% του δημοσίου χρέους ως προς το ΑΕΠ ) και
να ελευθερωθούμε για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε ως έθνος,
αφού βέβαια εξοβελίσουμε και όλο το υπάρχον σάπιο πολιτικό
προσωπικό, μίας διεφθαρμένης και πορωμένης πολιτικοοικονομικής
οικογενειοκρατίας που λυμαίνεται την χώρα διακυβερνώντας την
δεκαετίες. Τώρα πρέπει να ανατραπούν τα πάντα για την
δημιουργία νέων συνθηκών πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής
ανέλιξης της χώρας μας.
