Της Δήμητρας Ευθυμιάδου
Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο πρόεδρος των νοσοκομειακών γιατρών (ΟΕΝΓΕ) Δημήτρης Βαρνάβας: «Ο κ. Γεωργιάδης ισχυρίστηκε ότι ΔΕΝ πρόκειται να κλείσουν 11 Νοσοκομεία, όπως προβλέπει το επικαιροποιημένο μνημόνιο που θα έρθει μετά τις εκλογές στη Βουλή για ψήφιση.
Απεναντίας ο κ. Γεωργιάδης δε δίνει διαβεβαίωση ότι θα παραμείνουν σε λειτουργία δεκάδες Νοσοκομεία σε νησιά, ακριτικές περιοχές, τουριστικά θέρετρα, ακόμη και μεγάλα αστικά κέντρα.
Είναι άκρως ενδεικτική η σημερινή ανακοίνωση της Ένωσης Γιατρών Δυτικής Μακεδονίας, στην οποία τονίζεται πως το Νοσοκομείο Κοζάνης κινδυνεύει με λειτουργικό λουκέτο λόγω έλλειψης αναισθησιολόγων. Σε παρόμοια κατάσταση βρίσκεται το σύνολο των Νοσοκομείων που κινδυνεύουν είτε από έλλειψη γιατρών, είτε από έλλειψη κονδυλίων και υλικών, είτε και από τα τρία παραπάνω».
Ο κ.Βαρνάβας μιλά για τα κλειστά κρεβάτια εντατικής που οδηγούν καθημερινά σε θάνατο πολλούς συνανθρώπους μας οι οποίοι βρίσκονται σε συνεχή αναζήτηση για ένα πολυπόθητο κρεβάτι.
«Θυμίζουμε την κατάσταση που επικρατεί στις ΜΕΘ, όπου παραμένουν κλειστές 200 κλίνες. Αυτές οι κλειστές κλίνες συνεπάγονται 2500 θανάτους ετησίως, οι οποίοι θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν επαναλειτουργούσαν αυτά τα πολύτιμα κρεβάτια.
Υποθέτουμε λοιπόν πως ο κ. Γεωργιάδης ισχυρίζεται πως δεν θα κλείσουν 11 Νοσοκομεία, διότι θεωρεί πως σύντομα θα έχει τη χαρά να κλείσει ΟΛΑ τα Νοσοκομεία της χώρας.
Από πλευράς μας θα κάνουμε τα αδύνατα- δυνατά να κρατήσουμε ανοιχτά τα Νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας της χώρας».
Η ανακοίνωση πάντως της Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Δυτικής Μακεδονίας περιγράφει με τον πιο τραγικό τρόπο τα λουκέτα που αρχίζουν να μπαίνουν σε κλινικές λόγω έλλειψης προσωπικού. Οι γιατροί μιλούν για μετακίνηση γιατρών από το ένα νοσοκομείο στο άλλο με συνέπεια να δημιουργούνται και νέα προβλήματα σε άλλα νοσηλευτικά ιδρύματα:
«Καταγγέλλαμε το γεγονός της αναστολής λειτουργίας του χειρουργικού τομέα του Μαμάτσειου Νοσοκομείου Κοζάνης λόγω της έλλειψης αναισθησιολόγων, μετά από συνταξιοδότηση μιας αναισθησιολόγου, με την ταυτόχρονη ασθένεια της δεύτερης. Και αντί οι ιθύνοντες να αποφασίσουν να πιέσουν την κεντρική εξουσία για την λύση του προβλήματος, επέλεξαν την εύκολη λύση: Την απόσπαση ενός αναισθησιολόγου από το Νοσοκομείο Πτολεμαϊδας, από τους τρεις υπάρχοντες, στο Νοσοκομείο Κοζάνης με αποτέλεσμα αντί να λύσουν ένα πρόβλημα να δημιουργήσουν ταυτόχρονα προβλήματα και στα δύο Νοσοκομεία.
Έτσι λοιπόν οι ίδιοι που μέχρι πρότινος θεωρούσαν ότι στην Πτολεμαϊδα για την εύρυθμη λειτουργία του Αναισθησιολογικού Τμήματος χρειάζονται 4 αναισθησιολόγοι και για τον λόγο αυτόν προκήρυξαν επανειλημμένως θέση επικουρικού γιατρού αναισθησιολόγου, χωρίς να υπάρξει ανταπόκριση από κανέναν στο αίτημα, αποφάσισαν ξαφνικά ότι μπορεί να λειτουργήσει με δύο αναισθησιολόγους».
