Σκύψαμε το κεφάλι. Οι περισσότεροι από μας.
Αλλος γιατί εξακολουθεί να ελπίζει στα θαύματα.
Αλλος γιατί κουράστηκε κι άλλος γιατί φοβάται.
Κάποιοι εξακολουθούν να τους πιστεύουν.
Κάποιοι εξακολουθούν νάναι τσιράκια.
Μερικοί προσβλέπουν σε μελλοντική ανταμοιβή, προσφέροντας
σήμερα σιωπή.
Είναι και οι μπερδεμένοι. Είναι και οι εκ πεποιθήσεως ραγιάδες.
Κοντεύουμε να υιοθετήσουμε το “μαζί τα φάγαμε”.
Είμαστε έτοιμοι να εκλιπαρήσουμε για τον οίκτο τους.
Να πέσουμε στα πόδια. ” Σφάξε με, αγά μου, κι εγώ θ΄αγιάσω”.
Ας μη γελιόμαστε.
Υπομένουμε τη Βαρβαρότητα, βρίζοντας τη μοίρα μας.
Αντιμετωπίζουμε την επερχόμενη “σκλαβοποίηση”, σφυρίζοντας
αδιάφορα.
Τα δάκρυα των κυβερνητικών Ξανθοπουλαίων σα μοδιστρούλες.
Με χαμηλωμένα μάτια και τα χέρια δεμένα στο στήθος.
Ας μη γελιόμαστε.
Στέγνωσε το λαρύγγι μας.
Δεν έχουμε σάλιο να φτύσουμε τους ενόχους.
Φωνή να κράξουμε.
Δύναμη να εγκαταλείψουμε τους καναπέδες μας.
Κουράγιο να πάρουμε τους δρόμους.
Να αντισταθούμε. Να οργανωθούμε.
Ναι. Γελιόματε,
Αν πιστεύουμε ακόμα πως αυτοί που κυβερνούν είναι άσχετοι. Ανίδεοι.
Πως είναι έντιμοι. Ειλικρινείς.
Ναι. Γελιόμαστε,
Οσο πιστεύουμε πως ήρθαν απροετοίμαστοι. Χωρίς σχέδιο.
Να “σώσουν” την πατρίδα, αφού την καταποντίσουν. Την εξευτελίσουν.
Να “διαφυλάξουν” τη χώρα, αφού την τεμαχίσουν σε μερίδια αγοραστών.
Ναι. Γελιόμαστε,
Αφού πιστεύουμε πως οι μεθοδικοί τεχνοκράτες της τρόϊκας νοιάζονται
να σώσουν την ελληνική πατρίδα, οικονομία και κοινωνία.
Πως πέσαμε στην “ανάγκη τους”…τυχαία.
Αφού πιστεύουμε πως είμαστε “τεμπέληδες”, “μπαταχτήδες”,
διεφθαρμένοι. Αφού ενδίδουμε στην προπαγάνδα τους.
Αφού τους προσφέρουμε αυτοβούλως “άλλοθι υποταγής”.
Ντροπή μας.
Που δεν διδαχτήκαμε από την Ιστορία.
Που πιστεύουμε σε θαυματοποιούς.
Που αρνηθήκαμε τη Δύναμή μας.
