Ο πάλαι ποτέ καταλληλότερος, εξυπνότερος, ικανότερος, ευφυέστερος πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής εθεάθη σε γνωστή ταβέρνα στα Βλάχικα να γεύεται αρνίσια κρεατοτεμάχια στα κάρβουνα, γνωστά και ως παϊδάκια.
του Στρατή Μαζίδη
Η πρώτη μου απορία ήταν πόσα αρνιά χρειάστηκε να οδηγηθούν στη σφαγή για να χορτάσει η παλιοπαρέα του ηγέτη της επανίδρυσης.
Μετά, όταν τα γέλια σταμάτησαν, άρχισαν οι πιο σοβαρές απορίες και τα νεύρα. Ο Κώστας Καραμανλής τρώει παϊδάκια και εμείς τα νιάτα μας. Και εμείς τα λύσσακά μας.
Ο ελληνικός λαός πού να τολμήσει να πάει στα Βλάχικα; Ούτε τη βενζίνη για να επιστρέψει δεν μπορεί να εξασφαλίσει και θα τη βγάλει με κουβέρ.
Μάλιστα σε κάποια στιγμή φουσκωμένος από τα κρεατοτεμάχια ανεφώνησε “Στηρίζουμε ΝΔ, στηρίζουμε Σαμαρά”. Τελικά καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς και πολύ περισσότερο να κυβερνάς κε Καραμανλή.
Ο άνθρωπος “τίποτε”, ο πιο χλιαρός και νερόβραστος πρωθυπουργός αυτής της χώρας, που αναδείχθηκε με μεγάλη πλειοψηφία τόσο το 2004 όσο και το 2007 (άσχετα αν το σύστημα του έδωσε μόνο 152 έδρες) αλλά δεν έκανε το παραμικρό.
“Έντιμος ο Καραμανλής”, “είπε την αλήθεια ο Καραμανλής” ακούω αρκετούς να λένε και με πιάνει μια ανατριχίλα στην ιδέα ότι κάποιοι καλοβλέπουν την επιστροφή του. Πολύ πιθανό κι ο ίδιος.
Η εντιμότητα δε φτάνει από μόνη της. Ούτε φυσικά το να λες την αλήθεια όταν πια είναι πάρα πολύ αργά και εσύ έχεις δραπετεύσει. Άλλωστε ποια αλήθεια είπε; Μίλησε για ΔΝΤ; Μίλησε για αυτό που έρχεται επακριβώς; Δεν το νομίζω. Άλλωστε το δε λέω ψέμματα δεν ταυτίζεται με το δε λέω την αλήθεια.
Πήδηξε από το πλοίο στη σωστική λέμβο, απομακρύνθηκε αρκετά και τότε φώναξε “θα βουλιααααάξετε!”. Έκτοτε τον βλέπουμε να κάνει τις βουτιές του, να τρώει τα ψάρια του, να απολαμβάνει τις διακοπές του διότι προφανώς κουράζεται πολύ, να ζει μια χαρά με τα ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ και όταν του έρθει η έμπνευση να ανοίγει το στόμα του και να πετά καμιά κοτσάνα.
Για τα παϊδάκια που τρως εσύ κε Καραμανλή, εμείς τρώμε τα νιάτα μας, τρώμε το παρόν μας, τρώμε το μέλλον μας – μπορεί και των παιδιών μας- και σε λίγο όπως πάμε θα φαγωθούμε και μεταξύ μας να ησυχάσουμε.
Αλήθεια, πώς δεν έκανε κανένα κόκκαλο καμιά στραβή; Εμάς τόσα μας έχουν κάτσει στο λαιμό!
