Ο Πλούτος, η τελευταία σωζόμενη κωμωδία του Αριστοφάνη, διακωμωδεί τη κακή διανομή του Πλούτου, που, επειδή είναι τυφλός, πηγαίνει στους κακούς. Αλλά ένας χρηστός πολίτης, ο Χρεμύλος, μαζί με τον τετραπέρατο δούλο του Καρίωνα, περιθάλπουν τον τυφλό, τιμωρημένο από το Δία, θεό
Πλούτο, που μικρός τυφλώθηκε για να αποφεύγει τους δίκαιους, τους σοφούς και τους έντιμους. Ο Θεός Πλούτος λοιπόν ξαναβρίσκει το φως του, μετά την γιατρειά που του προσφέρουν ο Χρέμυλος με τον δούλο του. Εκείνος δίνει τα πλούτη του στους αγαθούς και τους κακούς τους κάνει φτωχούς. (Βίκιπαίδεια)
Δε ξέρω σε τι χέρια είναι ο πλούτος, καλά ή κακά, αλλά σίγουρα είναι σε λίγα. Σύμφωνα με στοιχεία private banking, από 60 δις ευρώ διαθέτουν 505 Έλληνες, οι οποίοι χωρίς να μου προκαλεί έκπληξη, είδαν τα κέρδη τους να αυξάνονται κατά 20% σε σχέση με το 2012.
Περισσότεροι από 8.000 υπολογίζονται οι πολίτες που έχουν περιουσία άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ, ενώ ο μέσος όρος πλούτου για τον κάθε Έλληνα υπολογίζεται στα 76.000. (!!!) Πως γίνεται αυτό δεν καταλαβαίνω, όλοι οι γνωστοί, συγγενείς και φίλοι είναι ζήτημα να έχουν χίλια ευρώ στην άκρη και χωρίς σημαντική ακίνητη περιουσία. Η μέση περιουσία πάντως ανά ενήλικο στην Ευρωζώνη, εκτιμάται γύρω 150.000 ευρώ, ματσωμένοι και οι Ευρωπαίοι, άτσα!
Οι καταθέσεις στο εξωτερικό ανεξιχνίαστες όσο να ‘ναι, από 100 έως 200 δις ευρώ!, Πονάει ο κόσμος ρε φίλε…
Το κακό όμως είναι ως φαίνεται γενικό, μόλις το 0,7% του παγκόσμιου πληθυσμού ελέγχει το 41% του παγκόσμιου πλούτου. Πως είπατε; Συγνώμη κύριε ποιος είστε;
Και που λες Ευτυχία ευτυχία δε βρήκαμε που λένε, τι τα θες, κακά τα ψέματα, κλασσικά εικονογραφημένα. Αυτή η διαδρομή δεν φαίνεται να σταματά πουθενά, οι πλουσιότεροι θα πλουταίνουν και οι φτωχότεροι θα φτωχαίνουν. Από όσο έχω καταλάβει, στις μέρες μας έχουμε μια Δικαιοσύνη με μάτια 14, ενώ ο Θεός Πλούτος δεν βλέπει τυ τύφλα του, τι κατάληξη μπορεί να έχουν αυτά σε βάθος δεκαετίας με τα μνημόνια και τις λιτότητες που τραβάμε δε ξέρω.
Ναι, δεν είναι το χρήμα το παν αλλά να έχουμε και μια ποιότητα ζωής, μη νοιώθουμε τελείως παρακατιανοί.
