Οι νικηφόρες κυβερνήσεις του ευρωπαϊκού βορρά τώρα προσκαλούν τις επιχειρήσεις τους να μοιραστούν τα λάφυρα.
«Στον νικητή πηγαίνουν τα λάφυρα: Με αυτή τη φράση ξεκινάει το άρθρο του ο πολιτικός συντάκτης του MarketWatch, Darrell Delamaide, ο οποίος αναφερόμενος στις ιδιωτικοποιήσεις στη χώρα μας, τονίζει ότι προτού προλάβει να στεγνώσει το μελάνι στη νέα συμφωνία για το πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας, οι γερμανικές εταιρείες ξεκίνησαν να λεηλατούν τα περιουσιακά στοιχεία της.
Ο D. Delamaide αναφέρεται στην πρόσφατη συμφωνία μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και της γερμανικής εταιρείας που διαχειρίζεται το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης, Fraport, για τη διαχείριση για έως 50 χρόνια, 14 περιφερειακών αεροδρομίων, κυρίως σε νησιά όπως η Μύκονος και η Σαντορίνη, που είναι δημοφιλή στους τουρίστες.
Στο πλαίσιο της συμφωνίας για το νέο πρόγραμμα διάσωσης, ύψους 86 δισ. ευρώ, που προσθέτει επιπλέον χρέος στην ήδη υπερχρεωμένη χώρα, η Ελλάδα πρέπει να πωλήσει κρατικά περιουσιακά στοιχεία σε αξιοσημείωτα χαμηλές τιμές σε ξένους κυρίως υποψηφίους, με τις γερμανικές εταιρείες να είναι πρώτες στη σειρά.
Στο τέλος, ο Τσίπρας δεν είχε άλλη επιλογή από το να υποχωρήσει στις απαιτήσεις των δανειστών, αν ήθελε να κρατήσει την υπόσχεσή του για παραμονή της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ.
Ωστόσο, αυτή η λεηλασία έχει πλέον αρχίσει να αποκαλύπτει αυτή την παρωδία του ευρώ για το τι πραγματικά είναι: ένας πόλεμος για την κατάκτηση μέσω των χρημάτων, αντί των όπλων.
Οι ιδιωτικοποιήσεις είναι ένα τυπικό χαρακτηριστικό του μείγματος νεοφιλελεύθερης πολιτικής, επιδιώκοντας μικρότερες κυβερνήσεις, λιγότερη κρατική παρέμβαση και περισσότερο ανταγωνισμό στην ελεύθερη αγορά.
(Οι ιδιωτικοποιήσεις, βεβαίως, οδηγούν συχνά στον καπιταλισμό, ενώ ορισμένες υπηρεσίες, όπως η ενέργεια και τα τρένα, είναι αναμφισβήτητα πιο αποδοτικές ως κρατικά μονοπώλια).
Ωστόσο, οι ιδιωτικοποιήσεις στο πλαίσιο της συμφωνίας για το πρόγραμμα διάσωσης ισοδυναμεί με απαλλοτρίωση, όπως αναγκάζοντας έναν πτωχευμένο να πωλήσει τα ασημικά της οικογένειας για να πληρώσει τα χρέη του.
Μετά τη συσσώρευση ολοένα και περισσότερου μη βιώσιμου χρέους μετά τα δύο προηγούμενα προγράμματα διάσωσης, οι νικηφόρες κυβερνήσεις του ευρωπαϊκού βορρά τώρα προσκαλούν τις επιχειρήσεις τους να μοιραστούν τα λάφυρα.
Όπως σημειώνεται, «η Fraport, η οποία ειρωνικά ελέγχεται κατά πλειοψηφία από το γερμανικό κράτος, έχει επιλέξει εκείνα τα περιφερειακά αεροδρόμια που βγάζουν κέρδη» και «είναι χαρούμενη να αφήσει τα υπόλοιπα 30 με ζημιά αεροδρόμια στα χέρια ενός πτωχευμένου κράτους».
Παράλληλα, υπογραμμίζεται ότι παρά τη συναίνεση της ελληνικής κυβέρνησης, η γερμανική εταιρεία υποδήλωσε ότι ίσως να αναζητήσει καλύτερους όρους από αυτούς που είχαν συμφωνηθεί.
Αυτό το ίδιο μοντέλο του να παίρνεις επικερδή περιουσιακά στοιχεία σε πολύ χαμηλές τιμές, χωρίς αμφιβολία θα καταστεί σαφές και στις άλλες πωλήσεις που θα γίνουν στο πλαίσιο της συμφωνίας.
Το πώς μπορεί κανείς να δει αυτή την κραυγαλέα αισχροκέρδεια ως περαιτέρω διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης είναι ένα μυστήριο, όπως και πώς γίνεται κανείς να δει αυτή την καθαρή γερμανική επίθεση με αταραξία.
Ο Γιάνης Βαρουφάκης, ανίκητος μετά την αντίστασή του να συνθηκολογήσει, έκλεισε τη σύντομη θητεία του ως υπουργού Οικονομικών, αναφέροντας σε μια σχολιασμένη έκδοση του μνημονίου κατανόησης ότι η ελληνική κυβέρνηση τον Μάιο είχε προτείνει μια εναλλακτική για τις ιδιωτικοποιήσεις, βάσει της οποίας θα αξιοποιούνταν τα δημόσια περιουσιακά στοιχεία για να υπάρξει προώθηση των επενδύσεων και της ανάπτυξης.
Σύμφωνα με το σχέδιο, η Ελλάδα θα αναβάθμιζε τα δημόσια περιουσιακά στοιχεία, αξιοποιώντας πλήρως τη βοήθεια από πηγές της Ε.Ε., όπως η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, ώστε να δοθεί ώθηση στην ανάπτυξη και στη συνέχεια θα τα ιδιωτικοποιούσε σε πολύ υψηλότερη τιμή.
Όπως και κάθε άλλη πρόταση από την ελληνική πλευρά, και αυτή απορρίφθηκε από τους υπό τη γερμανική ηγεσία διαπραγματευτές της Ε.Ε.
Ο πόλεμος έχει τελειώσει, ας ξεκινήσει η κατάληψη…
