Once upon a time in America ή αλλιώς μια φορά κι ένα καιρό στην Αμερική……..την παγκόσμια ημέρα ΟΡΓΑΣΜΟΥ.
– Ο Τόνυ κοιτάει από το παράθυρο του ξενοδοχείου τη κίνηση στην Ουάσιγκτον απολαμβάνοντας ένα
ποτήρι καλιφορνέζικο κρασί. Κάπου στο βάθος ακούγεται το Strangers in the night του Franky. Πάνω στο τραπέζι του δωματίου του πιατέλες με τυριά και φρούτα είναι έτοιμες να συνοδεύσουν τον ουρανίσκο του. Νιώθει ευτυχής. Αναπολεί τα χρόνια που σπούδαζε στην Αμερική με το άλλο το ”χαμένο”, τον George. Τον κορόιδευαν όλοι τότε τον George γιατί νοιαζόταν μόνο για την κιθάρα και τις φοιτήτριες…..Μια χαρά τα πήγε ο George. Και πρωθυπουργός έγινε και την αποστολή του εξετέλεσε και την έχει γλιτώσει ζώντας τη ζωή του. Ταξιδάκια, συνέδρια, ξενοδοχεία, κρασιά, φρούτα και μουσική ….strangers in the night…..το τραγούδι ακούγεται καθαρά πλέον…. κι ο Τόνυ αρχίζει να σιγοτραγουδά: ”Something in your eyes was so inviting – Something in you smile was so exciting – Something in my heart told me I must have you ” ….. νιώθει ευτυχισμένος, πίνει ακόμη μια γουλιά από το κρασί του……………
– ”Πρόεδρε!!” ακούγεται μια φωνή…… αρχικά σιγανή. Ο Τόνυ την αγνοεί, συνεχίζει να τραγουδά παρατηρώντας τη κίνηση στη πόλη. ”Πρόεδρε” ακούγεται πιο δυνατά η φωνή. ”Πρόεδρε, αυτή η γραβάτα πάει καλύτερα μ΄αυτό το κουστούμι”. Είναι ο Χρύσανθος που έρχεται με τη γραβάτα ανά χείρας. Ο Τόνυ γυρνάει και τον κοιτάει αρχικά ελαφρά εκνευρισμένος που του χάλασε την ηρεμία και στη συνέχεια γεμάτος απογοήτευση. Στο μυαλό του έρχεται πάλι ο George….είχε τη μαμά Margaret από πίσω ως απόλυτο σύμβουλο και συνεργάτη. Η μαμά Margaret ήξερε να τον σώσει. Αυτόν όταν θα ερχόταν η ώρα ποιος θα τον έσωζε;; Ο Χρύσανθος…..ο Μπαλτάκος…..ή ο Παπασταύρου…. ειδικά ο τελευταίος με τίποτα. Ο Τόνυ κοίταξε τη γραβάτα, κοίταξε το κουστούμι και αναστενάζοντας συμφώνησε με τον Χρύσανθο. Έπρεπε να ετοιμαστεί. Η ώρα πλησίαζε…..
– Στο Λευκό Οίκο ο θείος Μπάρακ ήταν έτοιμος. Άντε να περάσει κι η σημερινή μέρα σκέφτηκε ενώ έπινε το χυμό του κι η Χαβάη τον περίμενε. Έπρεπε να δει τον Έλληνα διοικητή. Μωρέ ας μην ήταν η γεωστρατηγική σημασία της περιοχής, ας μην ήταν φιλέτο η περιοχή αυτή της Μεσογείου και θα σου έλεγε πού θα τον έστελνε τον Έλληνα διοικητή…..Ας μην ήταν το εβραϊκό λόμπι που τον πίεσε , ας μην ήταν κι ο νέος πρέσβης στην Αθήνα που είχε καλές σχέσεις με τον υπουργό εκείνον, τον Jim ….του άρεσε το στυλ του Jim του Μπάρακ……
– ”Πρόεδρε” ακούστηκε η φωνή ενός από τους συμβούλους του. Ο Μπάρακ Χουσεϊν Ομπάμα είδε το σύμβουλο του να έρχεται με ένα μεγάλο φάκελο. ”Εδώ είναι τα θέματα που πρέπει να υπογράψει ο Έλληνας” είπε κοφτά. Σκοπιανό, Κυπριακό, πετρέλαια…ο Μπάρακ χαμογέλασε. Οι άνθρωποι του είχαν κάνει πολύ καλή δουλειά. Οι Έλληνες έρχονταν σαν τα ανυποψίαστα ποντίκια στη φάκα. Τους έδινε το τυράκι και τους έπαιρνε τα πάντα.
– Την ίδια ώρα , κάπου στις Ιταλικές Άλπεις, μια γυναίκα με ορειβατικά παπούτσια και σπορ ακριβά ρούχα προσπαθεί να ηρεμήσει ανεβαίνοντας τα βουνά. Από μακριά μοιάζει μια συνηθισμένη γυναίκα. Από κοντά αναγνωρίζεις εύκολα ότι είναι η Άνγκελα Μέρκελ. Ο σύζυγός της, Γιόαχιμ Ζάουερ,φροντίζει ώστε να μην την ενοχλήσει κανείς. ”Η Άνγκελα χρειάζεται ξεκούραση” ούρλιαξε στο τηλέφωνο όταν ο Βόλφγκανγκ πήρε εκνευρισμένος να τους ενημερώσει πως ο επιστάτης Τόνυ είχε φτάσει στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού….Η Άνγκελα Δωροθέα Μέρκελ δεν ήθελε να μάθει τίποτα. Το μόνο που την ένοιαζε ήταν να αναρριχηθεί στα βουνά όπως ξέρει πολύ καλά να ανεβαίνει στην εξουσία. Της άρεσε η Ιταλία της Αγγελικούλας. Τα βουνά στο βόρειο Τιρόλο της θύμιζαν τις δυσκολίες που αντιμετώπισε από την πρώην Αν.Γερμανία μέχρι σήμερα…… Χάθηκε στις αναμνήσεις της. 17 χρονών κοριτσόπουλο ήταν τότε και γραμματέας προπαγάνδας όταν………
– ”Μeine Liebe” η φωνή του Γιόαχιμ που την αποκαλούσε αγάπη μου την έφερε στο παρόν. Του χαμογέλασε. ”Στο τηλέφωνο είναι ο Ρέσλερ, σε θέλει για κάτι επείγον” της λέει κοιτώντας όλο λατρεία. Η Άνγκελα παίρνει το τηλέφωνο και το κλείνει στα μούτρα του Φίλιπ. ”Ο ανόητος ας περιμένει” αναφωνεί. ”Το παιχνίδι τώρα δεν είναι στα δικά μας χέρια” συμπληρώνει…”ας περιμένουμε, λοιπόν.” Η Άνγκελα ξέρει να περιμένει και ξέρει πως ο Αμερικάνος πότε δεν άφησε έτσι τη Γερμανία. Εξ΄άλλου η Γερμανία έκανε πάντα τη βρώμικη δουλειά για λογαριασμό του στην Ευρώπη. Οι Αμερικάνοι θα κινηθούν έξυπνα, το ήξερε η Άνγκελα. Αυτή απλά θα περίμενε την κατάλληλη ώρα……
-Στην Αθήνα, στη Χαριλάου Τρικούπη ο Βαγγέλης απολαμβάνει την ηρεμία του. Πίνει τον πολύ γλυκό καφέ του με τα κρουασάν βουτύρου και νιώθει υπέροχα που επιτέλους έγινε διοικητής στη θέση του διοικητή. Λίγο τον ενοχλούν οι φωτογραφίες του Jim από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού- κατά τη διάρκεια της δικής του επίσκεψης- αλλά τρώγοντας ένα μεγάλο κομμάτι κέικ ξεχνιέται. Νιώθει τη σοκολάτα να λιώνει στο στόμα του……
– ”Πρόεδρε” ακούγεται μια φωνή κι ο Βαγγέλης καταπίνει το κομμάτι σχεδόν αμάσητος. Είναι ο γραμματέας του. ”Οι φήμες για κοινή κάθοδο κυκλοφόρησαν παντού”……τον ενημερώνει. ”Μένει τώρα να δούμε αντιδράσεις” συμπληρώνει. ”Πάρε μου τηλέφωνο τον Κώστα” διατάζει με κοφτή φωνή ο Βαγγέλης ενώ τρώει και το τελευταίο κομμάτι κέικ. Ο γραμματέας δε χρειάζεται να ρωτήσει ποιον Κώστα. Ο Βαγγέλης αναφέρεται στο Σημίτη. Μιλούν κρυφά τώρα τελευταία. Η αλήθεια είναι πως κανείς από τους δυο τους δεν χωνεύει τον άλλον αλλά ας όψεται η πολιτική.
– Στο γραφείο του καναλάρχη κόσμος πάει κι έρχεται. Χαρτιά, τηλέφωνα, συμβόλαια. Όταν η πόρτα κλείνει και μένει μόνος με το διευθυντή η αλήθεια σκληρή ακούγεται: ” Όπως εξελίσσονται τα γεγονότα και χωρίς μετεγγραφές δεν θα βγάλουμε το χειμώνα” παραπονιέται ο διευθυντής. ”Θα το κλείσουμε και βλέπουμε ” απαντά ψυχρά ο καναλάρχης. Ο διευθυντής τρομάζει. Δε θέλει να βρεθεί άνεργος και με το στίγμα του μνημονιακού. ”Μα….” ψελλίζει……”Αλλάξτε σιγά σιγά πορεία” τον συμβουλεύει ο καναλάρχης. ”Το δίλημμα μνημήνιο – αντιμνημόνιο πέθανε. Βάλτε κοινωνικά ρεπορτάζ που να αγγίζουν τον κόσμο και πες στους ανόητους να μην είναι τόσα φανερά κυβερνητικοί…. Ο Νίκος μόλις βγει στον αέρα θα μας κάνει σκόνη.” Ο διευθυντής φεύγει απογοητευμένος . Τα δεδομένα στη media- κη δημοκρατία αλλάζουν.
– Στο γραφείο του στο ΥΠΟΙΚ ο Γιάννης Στουρνάρας παρακολουθεί τον Χάρη Θεοχάρη να κάνει αναρτήσεις στο twitter. Αν δεν είχε τόσα νεύρα το τελευταίο καιρό, θα γέλαγε με την ψυχή του μ ΄αυτό το IT MONKEY που γράφει ο Χάρης για να περιγράψει τον εαυτό του κάτω από την φωτογραφία του. Ας μην ήταν επιλογή της τρόικας και θα έβρισκε ένα τρόπο να τον ξηλώσει. Ο θεσμός του γγ εσόδων και μάλιστα με βάση το βρετανικό μοντέλο ήταν απαίτηση του Πολ. Δεν τον ήθελε τον Χάρη ο Γιάννης, ένιωθε ότι του έκλεβε την αγάπη των τροϊκανών. Δεν είχε διάθεση σήμερα ο Γιάννης. Τα σχέδια του για μεταβατική κυβέρνηση φαίνεται πως έπεφταν στον γκρεμό. Σήκωσε το τηλέφωνο… θα τηλεφωνούσε στο Λουκά [σσ Παπαδήμο] για να τον ηρεμήσει….
– Σε μια παραλία πέριξ των Αθηνών, ένα ερωτευμένο ζευγάρι κάθεται στο παγκάκι. Ο άντρας κρατάει τρυφερά το χέρι της συντρόφου του. Πριν από λίγο του είπε ότι είναι έγκυος. Πλέουν κι οι δυο σε πελάγη ευτυχίας. Δεν τους φοβίζει τίποτα. Θα τα καταφέρουν για το παιδί τους…. για τη νέα αυτή ψυχούλα που θα έρθει στον κόσμο και πρέπει να ζήσει…..
– Όπως κι η Ελλάδα….. γιατί η ”Ελλάς προώρισθαι να ζήσει και θα ζήσει”
Σας φιλώ γλυκά
Οχιά η υπερατλαντική για το madata.gr
