Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΕΤΡΑΚΗ
Με «προίκα» την Πενταμερή και τον νέο τίτλο του His excellency Nicos Anastasiadis που αντικατέστησε τον τίτλο του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, και με έναν χάρτη που για πρώτη φορά αποτυπώνεται το πλαίσιο των τούρκικων και τουρκοκυπριακών επιδιώξεων, ο Νίκος Αναστασιάδης ετοιμάζεται να επιστρέψει στην Λευκωσία μετά το φιάσκο της Διαδικασίας της Γενεύης που με δική του ευθύνη δρομολογήθηκε εν αγνοία των πάντων στο ολέθριο δείπνο της 1ης Δεκέμβριου, που έστησε μεθοδικά ο Εσπεν ‘Αϊντα.
Μετά από τρεις ημέρες πολύωρων εξαντλητικών διαπραγματεύσεων οι διαπραγματευτικές ομάδες κατόρθωσαν για τα «μάτια του κόσμου» να επιτύχουν κάποια συμφωνία στο πιο ανώδυνο ίσως θέμα του κρίσιμου Κεφαλαίου της Διακυβέρνησης, την αναθεώρηση του Συντάγματος, αφήνοντας βεβαίως στον αέρα όλα τα μεγάλα ζητήματα της Διακυβέρνησης, όπως είναι η απαίτηση για ίση μεταχείριση των τούρκων πολιτών με τους Έλληνες πολίτες που θα απολαμβάνουν τις τέσσερις ελευθερίες ως πολίτες κράτους μέλους της Ε.Ε.
Στο ράφι έμεινε και το θέμα επίλυσης διενέξεων στην ομοσπονδιακή δομή ακόμη και αυτό των αρμοδιοτήτων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.
Το περιουσιακό έμεινε και αυτό στο ράφι, ενώ μάλλον εθιμοτυπικού χαρακτήρα ήταν συνάντηση με τους δυο εκπροσώπους του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας που υποτίθεται θα γνωμοδοτούσαν για το κόστος της λύσης και τους τρόπους χρηματοδότησης του…
Ο Νίκος Αναστασιάδης ήθελε ίσως περισσότερο από τον Άϊντα που έπαιζε τα ρέστα του στην Γενεύη, να επιδείξει κάτι χειροπιαστό στην κορύφωση αυτής της διαδικασίας ,καθώς αποτελούσε δική του αποκλειστικά επιλογή.
Όμως η πρόοδος που περίμενε ότι θα του προσέφεραν κινήσεις καλής θέλησης του Ακιντζι, δεν ήρθαν ποτέ ενώ αντίθετα δημιουργείται αρνητικό και δυσμενές για την ελληνοκυπριακή πλευρά διαπραγματευτικό κεκτημένο.
Η Διάσκεψη στην οποία συναίνεσε ήταν Πενταμερής όπως παγίως επεδίωκε η Τουρκία θέλοντας να υποβαθμίσει σε επίπεδο ηγέτη κοινότητας τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς αυτή η μεθόδευση ουσιαστικά «ροκανίζει» και υποσκάπτει την ίδια την οντότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας .Ποτέ και σε κανένα επίσημο η ανεπίσημο έγγραφο των Ηνωμένων Εθνών στην διάρκεια της διαδικασίας Νίκος Αναστασιάδης δεν αναφέρθηκε, με την διπλή ιδιότητα του.
Είναι χαρακτηριστικό οτι στο γνωστό ζήτημα που προέκυψε σχετικά με το αν προσκλήθηκε ή όχι η Κυπριακή Δημοκρατία, ο κ. Άϊντα είχε δηλώσει ότι οι κ. Αναστασιάδης και Ακιντζι είναι αυτοί που προσκαλούν επομένως δεν χρειάζεται να προσκαλέσουν τον αυτό τους. Έκανε μάλιστα ένα φθηνό και προκλητικό λογοπαίγνιο, λέγοντας ότι ένα ζευγάρι που οργανώνει ένα δείπνο δεν χρειάζεται να προσκαλέσει τον εαυτό του…
Μετα τον θόρυβο που προκλήθηκε υποχρεώθηκε να δηλώσει ότι ο γ.γ. του ΟΗΕ είναι αυτός που συγκαλεί την Διάσκεψη, αλλά όμως απέφυγε τις ερωτήσεις εάν εχει προσκληθεί η Κυπριακή Δημοκρατία.
Πλέον κατοχυρώνεται όμως ο Πενταμερής χαρακτήρας της όποιας διεθνούς διαβούλευσης του κυπριακού, όπου η Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι αν όχι εκλιπούσα, σίγουρα …απούσα.
Ο κ. Αναστασιάδης όμως θα κληροδοτήσει και την καταγραφή σε χάρτη των απαράδεκτων αξιώσεων της τουρκικής πλευράς που θέτει πλέον ως γραμμή εκκίνησης της διαπραγμάτευσης την παραμονή της Μόρφου στους Τουρκοκυπρίους, απαιτώντας κρίσιμα ανταλλάγματα για την επιστροφή της περιοχής αυτής.
Ο κ. Αναστασιαδης εχει υποχρεώσει τους διαδόχους του (γιατί πιθανότατα δεν θα εχει ο ίδιος τον πολιτικό χρόνο να το πράξει), να διαπραγματευθούν πλέον καταβάλλοντας δυσανάλογα ανταλλάγματα τόσο στην Διακυβέρνηση όσο και στα ζητήματα Ασφάλειας. Και όλα αυτά για μια ασαφή “επιστροφή” της Μόρφου, καθώς έχουν προηγηθεί οι προτάσεις για παραμονή των νυν χρηστών, ενώ φυσικά οι επιστροφές περιουσιών θα παραπέμπονται στην Επιτροπή, με εντελώς ασαφή κατάληξη…
Είναι πάντως τραγικό ότι ακόμη και την Τετάρτη το απόγευμα καταβάλλονταν προσπάθεια να βρεθεί έστω και μια ακόμη συναντιληψη και συμφωνία, με την ελληνοκυπριακή πλευρά να προβαίνει σε παραχωρήσεις οι οποίες τελικά όμως έχουν καταγραφεί και θα βρεθούν στο τραπέζι των επόμενων συνομιλιών .
