του Μιχάλη Τζανάκη
Όταν βλέπουμε και ακούμε τους ιέρακες του πολέμου να μιλούν για ανθρωπιστικούς πολέμους…
Όταν βλέπουμε και ακούμε τις θρησκείες να ερίζουν για το καλό και το κακό και να σκοτώνονται
άνθρωποι στ’ όνομα τους…
Όταν βλέπουμε και ακούμε για πρόοδο και ανάπτυξη και δυο δισεκατομμύρια άνθρωποι υποσιτίζονται κι άλλα τρία ζουν μέσα στη φτώχεια…
Όταν βλέπουμε και ακούμε τους ηγέτες του κόσμου να μιλούν για ανθρώπινα δικαιώματα και να κάνουν τα πάντα για να τα παραβιάζουν…
Όταν βλέπουμε και ακούμε τους ολετήρες της χώρας να αυτοπροβάλλονται ως σωτήρες…
Όταν βλέπουμε και ακούμε πολιτικούς να χλευάζουν και ν’ απαξιώνουν τους πολίτες που τους τίμησαν…
Όταν βλέπουμε και ακούμε σε κομματικές φιέστες ανθρώπους που έπρεπε να είναι επικηρυγμένοι στη χώρα τους να αιτιολογούν (άραγε τι;) και να χειροκροτούνται από εναπομείναντες κομματικούς κρετίνους…
Όταν βλέπουμε και ακούμε να προωθούνται στην εκτελεστική εξουσία γελοία ανδρείκελα ως υποτιθέμενοι «τεχνοκράτες» – εξυγιαντές της πολιτικής ως παιδιά του «σωλήνα» των περίφημων «αγορών»…
Όταν βλέπουμε και ακούμε γραφικούς τύπους να ασκούν εκτελεστική εξουσία από υπουργικούς θώκους…
Όταν βλέπουμε και ακούμε να νομοθετούν πλέον με υπουργικές υπογραφές καταργώντας την πεμπτουσία της δημοκρατίας, τον κοινοβουλευτισμό…
Όταν βλέπουμε και ακούμε παπάδες να απονέμουν τιμητικούς «μεγαλόσταυρους» με γλοιώδη τρόπο ως άφεση αμαρτιών σε πολιτικά υποκείμενα που περιφέρονται ως θίασος…
Όταν βλέπουμε και ακούμε ότι έρχεται ανάπτυξη, αμέσως μόλις διαλυθεί ολοσχερώς μια χώρα…
Όταν βλέπουμε και ακούμε οι διεφθαρμένοι να καταγγέλουν τη διαφθορά…
Όταν βλέπουμε και ακούμε τον πρωθυπουργό της χώρας να ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα είναι πεδίο σταθερότητας…
Όταν βλέπουμε και ακούμε τα λόγια να χάνουν το νόημα και το περιεχόμενο τους και να μιλούν για εφεδρείες, κινητικότητες, εφεδρείες και λοιπές μπούρδες για να καλλωπίζουν τη βαρβαρότητα τους…
Όταν βλέπουμε και ακούμε ότι η χώρα θα διεκδικήσει τα οφειλόμενα σ’ αυτήν απ’ τον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο, όταν αποκτήσει…πρωτογενές πλεόνασμα(!!!)…
Όταν βλέπουμε και ακούμε τον ενενηντάχρονο Μ. Θεοδωράκη και τον ογδονταπεντάχρονο Μ. Γλέζο να αρθρώνουν λόγο για να αφυπνίσουν μια κοινωνία με 70% ανεργία των νέων…
Όταν βλέπουμε και ακούμε στην Ελλάδα κομματικούς χούλιγκανς ντυμένους με μαύρα και ανεμίζοντας αγκυλωτούς σταυρούς να λανσάρονται ως η εναλλακτική λύση…
Όταν βλέπουμε και ακούμε (ακόμα) τα κατάπτυστα «ενημερωτικά» δελτία επαγγελματιών της προπαγάνδας να παραμυθιάζουν το πόπολο…
Όταν βλέπουμε και ακούμε ότι το μόνο άγχος των πολιτικών μας είναι να «τηρήσουμε τα χρονοδιαγράμματα του μνημονίου» και «να φανούμε συνεπείς στις δεσμεύσεις» μας…
Όταν βλέπουμε και ακούμε την απόλυτη διάλυση και αποσάθρωση του κράτους να λέγεται…εξορθολογισμός….
Όταν βλέπουμε και ακούμε ότι διανύσαμε τα 2/3 της απόστασης για την απόλυτη καταστροφή και μένει να καλυφθεί και το άλλο 1/3 για να ολοκληρωθεί πλήρως…
Όταν βλέπουμε και ακούμε να δανείζεται διαρκώς ο κάθε Έλληνας για να ανακεφαλαιοποιούνται οι τραπεζίτες…
Όταν βλέπουμε και ακούμε ότι το μέλλον της χώρας μας εξαρτάται απ’ τις…γερμανικές εκλογές(!!!)…
Όταν βλέπουμε και ακούμε αυτά και τόσα άλλα, χωρίς ν’ αντιδρούμε, αποδεχόμενοι ουσιαστικά το «σφάξε με αγά μου ν’ αγιάσω», προφανώς είμαστε άξιοι της τύχης μας και γνήσιοι ραγιάδες.
Επειδή κάποιος θα ρωτήσει ποια είναι η εναλλακτική πρόταση, απαντώ χωρίς περιστροφές: « ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΓΥΡΙΣΤΟ. ΟΛΟΥΣ!!!»
Υγ. αν δεν σας ικανοποιεί η συγκεκριμένη πρόταση, μάλλον υπεκφεύγετε…
