Aπό τον Γιάννη Αγγέλη
Από τα πρώτα 24ωρα της εκ νέου παρουσίας της τρόικα στην Αθήνα, έχει διαφανεί και πάλι ότι τα περιθώρια πολιτικής διαπραγμάτευσης με την Κυβέρνηση είναι… ανύπαρκτα.
Χαρακτηριστικό είναι ότι στο “κλειδί” των συζητήσεων με την τρόικα, ήτοι το δημοσιονομικό κενό του 2014 -που αποτελεί και το “ψευδώνυμο” του νέου πακέτου επιπλέον μέτρων- ο πήχης από ελληνικής πλευράς έχει ήδη ανεβεί από τα 500 εκατ. ευρώ που ήταν αρχικά στο 1,2 δισ. ευρώ περίπου.
Και κατά πως φαίνεται με την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων θα έχει κάτσει στα 2 περίπου δισ. ευρώ που είναι η εξ αρχής κατώτερη απαίτηση της τρόικα…
Αυτό δεν σημαίνει ότι μας χωρίζουν λίγα 24ωρα από την κατάληξη της συζήτησης. Πρώτον γιατί το “πακέτο” θα πρέπει να αποκτήσει ονοματεπώνυμο, δηλαδή από που, πότε και πώς θα επιτευχθεί και να υπάρξει συμφωνία σ΄ αυτό.
Και δεύτερον γιατί κανείς από την τρόικα δεν βιάζεται να έχει καταλήξει πριν αρχίσει η προετοιμασία της ατζέντας του Eurogroup του Δεκεμβρίου.
Τότε άλλωστε θα πρέπει να παρθεί η κατ΄ αρχήν “πολιτική απόφαση” για το πως θα πρέπει να διαμορφωθεί η νέα συμφωνία μεταξύ Ευρωζώνης και ΔΝΤ για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, που θα πρέπει να αρχίσει να ετοιμάζεται ώστε και επίσημα να δρομολογηθεί την άνοιξη του 2014.
Λίγο πολύ δηλαδή όπως έγινε και το 2012 αλλά με τις πρώτες αποφάσεις τότε να παίρνονται στο Eurogroup του Νοεμβρίου.
Οι εκπλήξεις δεν αποκλείονται βέβαια, όπως για παράδειγμα το να κλείσει η αξιολόγηση της Ελλάδας ταχύτερα και έτσι να πάνε όλες οι διαδικασίες νωρίτερα. Αλλά η βασική επιφύλαξη σε ένα τέτοιο χρονοδιάγραμμα είναι ότι δύσκολα το Eurogroup θα πάρει αυτές τις αποφάσεις αν δεν έχει ολοκληρωθεί η συγκρότηση της γερμανικής κυβέρνησης η οποία μαζί με την ΕΚΤ αποτελεί τον βασικό συνομιλητή του ΔΝΤ στην υπόθεση της Ελλάδας…
Βασική προϋπόθεση στο να τρέξουν οι διαδικασίες για την κατ΄ αρχήν πολιτική απόφαση/συμφωνία μεταξύ Ευρωζώνης και ΔΝΤ για την Ελλάδα είναι να έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο στην Αθήνα τόσο με τα προαπαιτούμενα του Ιουνίου όσο και με τους στόχους του Μεσοπρόθεσμου, που θα αντανακλά το πώς θα κλείσει το δημοσιονομικό “κενό” των επόμενων τριών τουλάχιστον ετών.
Βέβαια τα γεγονότα σήμερα το πρωί στην ΕΡΤ αρχίζουν να θυμίζουν πολιτικούς… προβληματισμούς ανάλογους εκείνων που είχαν εμφανισθεί σε μερίδα του κυβερνητικού επιτελείου τον περασμένο Ιούνιο, όταν η Κυβέρνηση ξαφνικά έκλεισε την ΕΡΤ.
Και η συνέχεια είναι γνωστή.
Πράγμα που μάλλον προδικάζει μια νέα… μακρόσυρτη “διαπραγμάτευση” εβδομάδων με την τρόικα, τουλάχιστον από ελληνικής πλευράς.
Και αυτό δεν φαίνεται να ενοχλεί την τρόικα, προς το παρόν τουλάχιστον.
Όλες οι πλευρές γνωρίζουν όμως ότι για να τρέξει “ομαλά” η διαδικασία λήψης “πολιτικής απόφασης” πριν από το τέλος του έτους, όσον αφορά το μέλλον του ελληνικού χρέους και της κάλυψης του χρηματοδοτικού κενού των επόμενων ετών, ελάχιστη προϋπόθεση είναι η κάλυψη των απαιτήσεων για τα πρωτογενή πλεονάσματα που έχει διατυπώσει η τρόικα. Όπως και πέρσι…
