ειρωνεύεται, μιλώντας απαξιωτικά για «χαρτάκια» που δε θα έχουν καμιά αξία. Από δεξιά και αριστερά επιτίθενται στην ίδια πρόταση και σε όποια παρόμοια πρόταση, με το αιτιολογικό ότι πρόκειται για ύπουλο σχέδιο του Βόλφαγκ Σόϊμπλε για να μας καταστρέψει ! Τα κανάλια της διαπλοκής και των θαλασσοδανείων τα έχουν καταφέρει καλά. Μπράβο τους. Επέβαλαν ένα γενικότερο κλίμα ψυχωνευρωτικής και διανοητικής διαταραχής με επιστέγασμα τον παράλογο ευρωμαζοχισμό.
Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσουμε τα του Βόλφαγκ Σόϊμπλε. Για να κάνει μια πρόταση ο Γερμανός Λύκος υποστηρίζεται και είναι λογικό, ασφαλώς κάτι κακό θα έχει στο νού του για εμάς. Γεγονός είναι ότι, ο ακραία νεοφιλελεύθερος Γερμανός εθνικιστής Σόϊμπλε, κάθε άλλο παρά ενδιαφέρεται για την Ελλάδα. Ο κύριος στόχος του είναι η δημιουργία μιας ισχυρής γερμανικής ευρωζώνης με αυστηρούς κανόνες και υπερτιμημένο νόμισμα, ώστε να υπάρξει η απόλυτη κυριαρχία του Βερολίνου. Στα σχέδιά του αυτά, δε χωράει σήμερα η Ελλάδα. Αν ανατρέψει τους αυστηρούς κανόνες της γερμανικής ευρωζώνης για την Ελλάδα, τότε θα πρέπει να κάνει το ίδιο για την Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία και την ίδια τη Γαλλία.
Η Γαλλία του ελάχιστου Φρανσουά Ολάντ, μια σκιά των Ντε Γκώλ, Ντελόρ, Μιτεράν, Ζισκάρ Ντ’ Εσταίν, προσπαθεί να αποτρέψει το γερμανικό σχέδιο επιδιώκοντας τη χαλάρωση της ευρωζώνης. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιεί ως Δούρειο Ίππο την Ελλάδα, η παραμονή της οποίας στο ευρώ εξυπηρετεί τα δικά της σχέδια. Η στάση της Γαλλίας δε θα είχε σημασία αν στο πλευρό της δε συντάσσονταν οι ΗΠΑ, οι οποίες επίσης ανησυχούν για την ισχυροποίηση της Γερμανίας. Ο Αλέξης Τσίπρας έχει περισσότερο ανοιχτά αυτιά προς την κατεύθυνση της Ουάσιγκτον και ακολουθεί τις επιβουλές και εντολές της. Κοντολογίς, ο Μπαράκ Ομπάμα διαμήνυσε στην πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση ότι, σε καμία περίπτωση να μη επιλέξει το Grexit. Έτσι εξηγείται η πλήρης υποταγή στο τρίτο και τρισχειρότερο μνημόνιο-ταφόπλακα της xώρας μας. Και το καυτό μάρμαρο το πληρώνουμε εμείς. Όπου μαλώνουν ή έστω διαφωνούν τα βουβάλια, την πληρώνουν τα μυρμήγκια.
Ο Βόλφαγκ Σόϊμπλε επιδιώκει το Grexit για τους ευνόητους δικούς του λόγους που συντάσσονται με τη Γερμανοποίηση της Ευρώπης. Εδώ και καιρό έχει καταρτίσει ένα από τα πολλά Plan B, το οποίο, κακώς-κάκιστα το απέρριψε ο Αλέξης Τσίπρας, με προτροπή και του Γιάνη Βαρουφάκη, κι΄ας λέει τώρα ο τελευταίος ότι θέλει. Όπως έχουν τα πράγματα σήμερα, εδώ που έφτασε τη χώρα η καταστροφική δημιουργική ασάφεια των Τσίπρα-Βαρουφάκη, με το μακρόσυρτο διαπραγματευτικό μονόδρομο της ψυχωνευρωτικής ευρωλαγνείας και το στράγγισμα των δημόσιων ταμείων από συνάλλαγμα για να πληρώσουμε τους αφερέγγυους δανειστές μας, η πρόταση Σόϊμπλε, αν δεν περιέχει αστερίσκους και υποσημειώσεις, είναι λιγότερο κακή από το τρίτο αριστερό μνημόνιο της ταφόπλακας που υπέγραψε ο Πρωθυπουργός. Το οποίο ό ίδιος δηλώνει ότι είναι ανεφάρμοστο, όπως κάνουν και οι ο Σόϊμπλε, το ΔΝΤ και όλοι οι σοβαροί διεθνείς αναλυτές. Αλλά ενώ είναι ανεφάρμοστο, η αριστερή κυβέρνηση, με την ευλογία της μιντιακής δικτατορίας και της δεξιάς αντιπολίτευσης το εφαρμόζει!
Απέναντι στο καταστροφικό αυτό τρίτο μνημόνιο που επισφραγίζει το μαζοχιστικό «πάση θυσία στο ευρώ», παρ’ όλο το βροντώδες όχι του δημοψηφίσματος, η πρόταση του «κακού» Σόίμπλε εισηγείται παραμονή της χώρας μας στην ΕΕ, Grexit για πέντε χρόνια, έκδοση παράλληλου νομίσματος ευρωδραχμής ( greuro), με κλειδωμένη και εγγυημένη από την ΕΕ υποτίμησή της κατά 20% ( ισοτιμία 1 ευρώ= 1,4 ευρωδραχμές). Επιπλέον, το διαπραγματεύσιμο για βελτίωση σχέδιο, περιλαμβάνει αγορά από την ευρωζώνη ευρωδραχμών ύψους 25 δις ευρώ σε πρώτη φάση και άλλων 25 δις ευρώ σε δεύτερη, κούρεμα και αναδιάρθρωση του χρέους και πιθανή περίοδο χάριτος αποπληρωμής του. Ποιος εχέφρων και λογικός άνθρωπος μπορεί να συγκρίνει αυτή την πρόταση που ανοίγει το δρόμο για ορθοπόδηση της χώρας και με ίδιες δυνάμεις, από τις καταστροφικές υφεσιακές ρυθμίσεις της απέραντης φτωχοποίησης και υποτέλειας που προβλέπει το τρίτο τερατώδες μνημόνιο.
Το προσωρινό ή μόνιμο Grexit σε διάφορες εκδοχές, δεν αποτελεί φυσικά αποκλειστική πρόταση του Λύκου του Βερολίνου. Έχουν προηγηθεί σοβαρές μελέτες και σχετικές εναλλακτικές προτάσεις από πολλές πλευρές, όπως και από τη δική μας. Είναι τουλάχιστον στρεψόδικο το επιχείρημα ότι, δεν υπάρχει τέτοιο σοβαρό σχέδιο και ότι ο σοβαρός και συνεπέστατος πάντοτε σε αρχές, αξίες και ιδανικά Παναγιώτης Λαφαζάνης, δεν έχει παρόμοια πρόταση.
Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης φυσικά και δε μίλησε για κατάληψη των “Χειμερινών Ανακτόρων” του Νομισματοκοπείου του Χολαργού, όπως διαδίδουν οι παπαγάλοι της μιντιακής δικτατορίας. Αν αναγνώσαμε σωστά τις προθέσεις του, αναφέρθηκε στη δυνατότητα περιορισμένης έκδοσης προσωρινών Ανταλλάξιμων Nομισμάτων προς το Ευρώ ( ΑΝΕ, Exchangeable Currency for Euro, κάτι αντίστοιχο με τα IOUs), με ισοτιμία 1: 1 προς το ευρώ και την εγγύηση του ελληνικού κράτους. Αυτό προϋποθέτει φυσικά τον έλεγχο της Τράπεζας της Ελλάδος και του Νομισματοκοπείου του Χολαργού.
Το τελευταίο που σήμερα εκδίδει εικοσάευρα και δεκάευρα ευρώ, διαθέτει υπερσύγχρονη τεχνολογία να μπορεί σε πολύ σύντομο διάστημα να εκδώσει τίτλους ανταλλάξιμου νομίσματος για εσωτερικές αγορές που θα τονώσουν την εγχώρια παραγωγή και θα μας απαλλάξουν από το εκβιαστικό στραγγάλισμα της ρευστότητας που επέβαλλαν καταχρηστικά οι δανειστές μας. Οι οποίοι κατέχουν τα κλειδιά του κουμπαρά και μας χορεύουν.
Σύμφωνα με εμπεριστατωμένες διεθνείς και δικές μας μελέτες, με συγκροτημένη μετάβαση στη δραχμή, λελογισμένη έκδοση νομίσματος που δε θα υπερβαίνει το 15-20% του ΑΕΠ για την αποφυγή υπερπληθωρισμού, με ισοσκελισμένους ή και πλεονασματικούς προϋπολογισμούς, με πα΄ταξη της φοροδιαφυγής, χρηστή διοίκηση, ορθολογική και συνετή δημοσιονομική πολιτική, προβλέπεται ετήσια ανάπτυξη του ΑΕΠ της τάξης του 7-12% ετησίως,μείωση της ανεργίας κάτω του 10% και αύξηση των μισθών, συντάξεων και εισοδημάτων γενικότερα κατά 10-20%.
Η παραμονή στην κόλαση του ευρωμνημόνιου δεν επιτρέπει την παραμικρή ελπίδα αισιοδοξίας. Θυσιάζεται η σημερινή και κυρίως η επόμενη γενιά για την προσήλωση σε μια γελοία, καταστροφική ευρωμαζοχιστική εμμονή που βολεύει μόνο τους έχοντες και κατέχοντες. Και αυτό προσωρινά. Γιατί στο κοντινό μέλλον δε θα υπάρχει χώρα για να την κατέχουν.
Θεόδωρος Κατσανέβας
