Μόλις ο Πούτιν βγήκε και ανακοίνωσε την ματαίωση του αγωγού φυσικού αερίου South Stream προς την νότια Ευρώπη βγήκαν πάλι οι «ειδικοί» στα θέματα Ρωσίας και έκαναν λόγο για υποχώρηση της Μόσχας, ευκαιρία να βρει η Ευρώπη εναλλακτική λύση κ.ο.κ.
Εμείς αντίθετα κάναμε λόγο για έξυπνη κίνηση του Πούτιν, ο οποίος πετά το μπαλάκι στην ενεργειακά εξαρτώμενη Ευρώπη και ταρακουνά τις άμεσα ενδιαφερόμενες χώρες να αντιδράσουν εμπρός στις άμεσα επηρεαζόμενες από τους παγκοσμιοποιητές της Ουάσινγκτον Βρυξέλλες.
Πράγματι ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλον Γιούνγκερ, αφού η ΕΕ υπέστη ρωσικό κρύο ντουζ, δήλωσε πως ο αγωγός φυσικού αερίου «South Stream» 40 δις δολαρίων για την προμήθεια φυσικού αερίου προς την Ευρώπη μπορεί ακόμη να προχωρήσει, κάτι που αν μη τι άλλο αποτελεί υπαναχώρηση της ΕΕ, στην αυστηρή στάση απέναντι στην Ρωσία, καθ» υπόδειξην των Η.Π.Α.
«Όσον αφορά τον αγωγό South Stream, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Βουλγαρία συνεργάζονται για να επιλύσουν τα εκκρεμή ζητήματα. Αυτά τα εκκρεμή ζητήματα δεν είναι ανυπέρβλητα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Γιούνγκερ στους δημοσιογράφους μετά τη συνομιλία που είχε με τον πρωθυπουργό της Βουλγαρίας, Μπόικο Μπορίσοφ.
Το έργο είχε σχεδιασθεί για να βρεθούν εναλλακτικοί τρόποι για την κάλυψη των αναγκών σε φυσικό αέριο στην Ευρώπη με τη μεταφορά ρωσικού φυσικού αερίου μέσω αγωγών, κάτω από τη Μαύρη Θάλασσα στη Βουλγαρία και κατόπιν στην Ουγγαρία, Σερβία, Αυστρία και Σλοβενία. Είχε στόχο να ολοκληρωθεί το 2020 και να μεταφέρει περίπου 63 δισεκατομμύρια κυβικά φυσικού αερίου προς την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη.
Η ακύρωση του έργου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ως μέτρο κατά της εξάρτισης από την Ρωσία, έχει οδηγήσει τις εν λόγω χώρες να αναρωτιούνται για το πώς θα μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στην αυξανόμενη ζήτηση του φυσικού αερίου.
Επιπλέον, βουλγαρικά δημοσιεύματα, ανέφεραν ότι η ματαίωση του South Stream, είναι ένα κακό γεγονός στην αρχή της νέας κυβέρνησης της Βουλγαρίας, υπό τον πρωθυπουργό Μπόικο Μπορίσοφ, αφού υποβαθμίζεται περισσότερο η χώρα, και δεν της δίνεται καμία προοπτική ανάπτυξης.
Κατά συνέπεια στις Βρυξέλλες βλέπουν πως τα πράγματα δεν πάνε ακριβώς έτσι όπως τα υπολόγισαν και ξεροβήχουν ψελλίζοντας λόγια υποχώρησης.
Εν κατακλείδι ο παράγοντας Ρωσία δεν μπορεί να παρακαμφθεί ούτε να απομονωθεί, όπως προπαγανδίζουν think tanks των παγκοσμιοποιητών. Αυτό κανονικά θα έπρεπε να το λάβουν υπόψη στην Ελλάδα, και, αντί να εισακούν στα τυφλά τις «επιταγές» των Δυτικών, να προσπαθήσουν με προσεκτικά βήματα να ακολουθήσουν πολιτική ίσως αποστάσεων από τις Μεγάλες Δυνάμεις με το βλέμμα σε ελληνορωσικές συμφωνίες , καθώς με την «Αρκούδα» υπάρχουν κοινά συμφέροντα.
Αντίθετα στην Αθήνα όχι μόνο είχαν «ρίξει» πολλάκις τους Ρώσους για χάρη των Αμερικανών, παρά τις προσπάθειες της Μόσχας για συνεργασία, αλλά πρόσφατα ακολούθησαν την ευρωπαϊκή πολιτική κυρώσεων απέναντι στην Ρωσία κατά γράμμα.
Τους τούρκους όμως, που επιβουλεύονται Αιγαίο, Θράκη και Κύπρο, τους υποδέχθηκαν μετά βαΐων και κλάδων, συζητώντας μαζί τους για… επενδύσεις!
