© AFP 2017, Abdullah Al-Qadry
New York Times
Κρίση της Υεμένης
Maarib Al Ward
Οι εντάσεις μεταξύ της Αμερικής και της Ρωσίας έχουν επηρεάσει σήμερα την κατάσταση στην Υεμένη, μολονότι τα μέρη δεν έχουν ακόμη κατηγορήσει ο ένας τον άλλον για την αποτυχία της επίλυσης των συγκρούσεων στη χώρα αυτή, όπως συμβαίνει μεταξύ τους στη Συρία. Η Συρία είναι η κύρια αρένα του αγώνα για επιρροή και ένα από τα προβλήματα που εμποδίζουν την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.
Η διοίκηση του Tramp του δήλωσε ότι στηρίζει τους συμμάχους της στο Περσικό Κόλπο δημιουργώντας μια στρατιωτική συμμαχία, σκοπός της οποίας – είναι να υπερασπιστεί την νόμιμη εξουσία στην Υεμένη και να θέσει τέλος στην εξουσία των Hutis , οι οποίoi υποστηρίζονται από το Ιράν. Ενώ η Ουάσιγκτον διευκρινίζει τη θέση της σε σχέση με την κρίση στην Υεμένη , η Ρωσία άρχισε να ενδιαφέρεται , καθώς και δείχνει μεγαλύτερο ενδιαφέρον για αυτό το θέμα. Έτσι, η ρωσική διοίκηση ενήργησε κατηγορηματικά ενάντια σε πιθανές δράσεις για την απελευθέρωση του λιμανιού της Hodeidah και την πρωτεύουσα της Υεμένης – Sanaa
Το γεγονός είναι ότι η Κυβέρνηση του Προέδρου Tramp προς το παρόν εξετάζει θέμα για την λήψη μέτρων για την αύξηση της υποστήριξης της Αραβικής συμμαχίας. Μεταξύ αυτών είναι δυνατόν να άρει ως εκ τούτου, τους περιορισμούς στην πώληση όπλων , την ενίσχυση των Αμερικανικών μυστικών, την παροχή των αεροσκαφών από τον αέρα με καύσιμα, και το πιο σημαντικό – είναι υπέρ της πιθανής επιχείρησης για την απελευθέρωση του λιμανιού της Hodeidah ως τη μόνη έξοδο προς τη θάλασσα το οποίο παραμένει υπό τον έλεγχο των Hutis. Αυτή η λειτουργία θα επιτρέψει να εμποδίσει το μεγαλύτερο κανάλι λαθρεμπορίου και της χρηματοδότησης όπλων, απαραίτητα στους Hutis για την εκτέλεση των στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Ριάντ o υπουργός Άμυνας James Me’ttis τόνισε τόνισε την ανάγκη να σταματήσει η χρησιμοποίηση των ιρανικών ρουκετών που χρησιμοποιεί το κίνημα των Hutis για χτυπήματα στο έδαφος της Σαουδικής Αραβίας, και ως εκ τούτου δίνουν στο Ιράν να καταλάβει ότι η Ουάσιγκτον δεν θα του επιτρέψει να επαναλάβει το σενάριο της Χεζμπολάχ στην Υεμένη.
Ο Στρατηγός James Me’ttis δηλώσει ότι το κίνημα των Hutis – είναι οι ίδιες ένοπλες δυνάμεις όπως και η « Χεζμπολάχ», και προειδοποίησε ότι δεν έχουν πολιτικό μέλλον στην Χώρα , όταν τους διακόψουν την σχέση με την Τεχεράνη. Με αυτόν τον τρόπο ο υπουργός Άμυνας επιβεβαίωσε ότι η νέα διοίκηση των ΗΠΑ αποφάσισε να καταπολεμήσει τις φιλο Ιρανικές ομάδες στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Υεμένης, υποστηρίζοντας με αυτόν τον τρόπο τους Συμμάχους τους στο Περσικό κόλπο.
Ταυτόχρονα , οι αλλαγές πολιτικής των ΗΠΑ στην κατεύθυνση της Υεμένης έδωσαν την ευκαιρία στην Ρωσία
να ασκήσει πίεση στην Ουάσιγκτον, κατηγορώντας την για επιδείνωση της ανθρωπιστικής κατάστασης στην Υεμένη. Θα πρέπει να θεωρηθεί ότι ήταν η απάντηση της Ρωσικής Κυβέρνησης στην επέκταση της Αμερικανικής παρουσίας στη Συρία τόσο στρατιωτικά όσο και πολιτικά.
Στη Γενεύη, όπου πραγματοποιήθηκε διάσκεψη για την Υεμένη, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Γκενάντι Γκατίλοφ δήλωσε ενάντια στην εκτέλεση της λειτουργίας για την απελευθέρωση του λιμανιού της Hodeidah και της πρωτεύουσας της Υεμένης . Τόνισε ότι τέτοιες ενέργειες είναι απαράδεκτες, καθώς και η συνέχιση του πολέμου εξυπηρετεί τα συμφέροντα των τρομοκρατών. Η εφαρμογή αυτή θα πρέπει να θεωρείται ως μήνυμα στο Λευκό Οίκο ο οποίος εξετάζει ένα τέτοιο βήμα. Η προειδοποίηση από την πλευρά της Ρωσίας έγινε λίγες ημέρες μετά. Η εφημερίδα «Nezavisimaya Gazeta» δημοσίευσε ένα άρθρο στο οποίο σημειώνεται ότι οι ενέργειες των ΗΠΑ για την απελευθέρωση του λιμανιού της Hodeidah θα θεωρηθεί έναρξη σύγκρουσης μεταξύ της Ρωσίας και των ΗΠΑ.
Η Ρωσία δεν έχει στο έδαφος της Υεμένης στρατιωτικές βάσεις, όπως στη Συρία. Άλλωστε η ίδια υποστηρίζει τον Πρόεδρο Khadi. Ωστόσο, κάθε φορά που οι δυτικές χώρες ενισχύσουν τις πιέσεις τους στη Ρωσία, προσπαθώντας να επιτύχουν παραχωρήσεις σε άλλες κατευθύνσεις, η Μόσχα ως αντίβαρο κάνει ενεργό τον ρόλο της στη διαμάχη της Υεμένης. Έγινε επίσης ο λόγος , για τον οποίο δημιουργήθηκε η επιτροπή για την Υεμένη η οποία περιλαμβάνει τις ΗΠΑ, , Μεγάλη Βρετανία, Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και πρόσφατα το Ομάν, έτσι ώστε με αυτόν τον τρόπο, να έχουν την ίδια επίδραση στην Υεμένη, καθώς και η Ουάσιγκτον.
Πάνω από όλα σε σχέση με αυτό, μπορεί να πάθουν κακό τα συμφέροντα της Ρωσίας σε σχέση με τα κράτη του Περσικού κόλπου, ωστόσο, στη διεθνή σκηνή κερδίζει αυτός που έχει τους μοχλούς της διεθνούς επιρροής, όπως, για παράδειγμα, τη θέση του μόνιμου μέλους στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η Ρωσία μπορεί να τους χρησιμοποιήσει για την επίτευξη των πολιτικών και οικονομικών αποτελεσμάτων σε τυχόν προβλήματα .
