Πάνδημο πιά το αίτημα του λαού, διατρανώθηκε πάλι χθες, και σίγουρα θα είναι και το κεντρικό σύνθημα στις σημερινές κινητοποιήσεις:
”Να καεί, να καεί, το μ@@@ρδέλο η Βουλή!”.
Γιατί όμως;
Ένα από τα πιό όμορφα κτήρια της πρωτεύουσας, μνημείο του νεοκλασικισμού, λιτό, λειτουργικό και συμπαγές, κτισμένο από το 1836 έως το 1843, υπήρξε και υπάρχει ως σημείο αναφοράς της πολιτικής ζωής στην Ελλάδα, για πάνω από έναν και μισό αιώνα τώρα.
Τί φταίει το κακόμοιρο το κτήριο για τις αμαρτίες των κατά καιρούς ”ενοίκων” του, είτε επρόκειτο για βασιλιάδες στην αρχή, είτε για ”εκπροσώπους” του λαού μετά;
Γιατί να καεί;
Αποτελεί άλλωστε περιουσία και ιδιοκτησία του ελληνικού λαού. Καίει κάποιος την δική του περιουσία;
Προσδοκώ μιά καλύτερη λύση:
Μιά μέρα, σαν σήμερα, όπου στην Ολομέλεια μιά προδοτική κυβέρνηση σαν την σημερινή θα έχει φέρει για ψήφιση ένα λαοκτόνο νομοσχέδιο σαν το σημερινό, ένα, δύο εκατομμύρια λαού απ’ έξω, να καλέσουν τους Βουλευτές να βγούν έξω και να ενωθούν με το πλήθος.
Όσοι ανταποκριθούν στο κάλεσμα και γίνουν ένα με τον λαό θα διασωθούν.
Γιατί αμέσως μετά μία μικρή, τοπικής εμβέλειας βόμβα νετρονίων, απ’ αυτές που εξοντώνουν μόνον τους έμβιους οργανισμούς και αφήνουν απείραχτη την υλική υποδομή, θα ριχτεί μέσα στην Βουλή, απαλλάσσοντας την χώρα από ΚΑΘΕ ΔΩΣΙΛΟΓΙΚΟ, ΠΡΟΔΟΤΙΚΟ, ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΑΣΙΤΟ !
Κάνοντας μιάν ακόμα καλύτερη σκέψη νομίζω ότι θα ήταν καλύτερα μιά τέτοια βόμβα νετρονίων να είχε πέσει το 1973 στο Πολυτεχνείο!
Θα είχαμε γλυτώσει από την ”γενιά του πολυτεχνείου”, τους εκπροσώπους της, και τα ”έργα” τους!
Λέτε να μας έλειπαν κάτι Παπουτσήδες, Ανδρουλάκηδες, Λαλιώτες, Μπίστηδες, Τζουμάκες και Δαμανάκες, Χατζησωκράτηδες, Λαζαρίδηδες και όσοι άλλοι πολιτικοί ογκόλιθοι συνέβαλαν στην σημερινή πραγματικότητα;
Έστω και αργά, ας έρθει η ώρα των νετρονίων..
