Οι συγκρούσεις Ισραηλινών και Παλαιστινίων έχουν επίσης εντείνει, ακόμα περισσότερο το κλίμα, μετά την απαγωγή των τριών Ισραηλινών εφήβων από τη Χαμάς, ενώ την ίδια ώρα η ιρακινή κρίση καθιστά το Ιράν συνομιλητή της Δύσης, παρά το πυρηνικό του πρόγραμμα.
Του Jonathan Schanzer
ΠΗΓΗ: http://www.defenddemocracy.org/
ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Παντελής Καρύκας
Καμία από αυτές τις εκφάνσεις της μεσανατολικής κρίσης δεν είναι εύκολο να επιλυθεί και όλες τους έχουν, για την ακρίβεια, επιδεινωθεί χάρη στον Τούρκο πρωθυπουργό Ερντογάν. Η κρίση που δημιούργησε στο Ιράκ το ISIL είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την επικίνδυνη και ανεκτική πολιτική ελέγχου των συνόρων της Τουρκίας από την κυβέρνηση Ερντογάν, τα τελευταία δύο χρόνια.
Όσον αφορά τις ΗΠΑ, μόνο τον τελευταίο χρόνο ο πρόεδρος Ομπάμα στράφηκε κατά του Ερντογάν κατηγορώντας τον ότι «επιτρέπει τη διέλευση μαχητών και όπλων στην Συρία, χωρίς έλεγχο, ακόμα και τελικά τα όπλα και οι ενισχύσεις φτάνουν σε λάθος αντικαθεστωτικές ομάδες τζιχαντιστών που αντιμάχονται και τη Δύση». Στο ίδιο συμπέρασμα κατέληξε και τοHuman Rights Watch, η διεθνής οργάνωση που κατηγόρησε επίσης, ανοικτά, την Τουρκία, για τους ίδιους λόγους.
Ο Ερντογάν βέβαια έχει αρνηθεί όλες τις κατηγορίες και ορκίστηκε να σταματήσει την είσοδο τζιχαντιστών στη Συρία. Παρόλα αυτά το ISIL αξιοποίησε την τουρκική πολιτική, ώστε η Τουρκία να είναι σήμερα στη Συρία, ό,τι ήταν το Πακιστάν για το Αφγανιστάν, στη δεκαετία του 1990.
Η Άγκυρα επίσης μπορεί να αποτελεί μια από τις έδρες της Χαμάς. Το υψηλόβαθμο στέλεχος της Χαμάς Σαλέχ αλ Αρουρί, δρα από την Τουρκία, με την υποστήριξη της τουρκικής κυβέρνησης, σύμφωνα με μαρτυρία Ισραηλινού αξιωματούχου ασφαλείας. Ο Αρουρί είναι ένας από τους κορυφαίους ηγέτες της Χαμάς και είναι υπεύθυνος της οργάνωσης για τα θέματα της Δυτικής Όχθης, τα οποία ρυθμίζει με έδρα την Τουρκία, όπου διαμένει, από το 2012, όπως καταγγέλλουν οι Ισραηλινοί.
Ο Αρουρί πήγε στην Τουρκία από τη Δαμασκό και μετείχε αντιπροσωπίας που συναντήθηκε με τον Ερντογάν. Αργότερα μετέβη στη Γάζα όπου είχε συνάντηση με τον εμίρη του Κατάρ. Επέστρεψε κατόπιν στη Τουρκία, όπου και κανόνισε συνάντηση ηγετικών στελεχών της Χαμάς με τον Ερντογάν. Οι Ισραηλινοί συνδέουν δε τον Αρουρί με την πρόσφατη τριπλή απαγωγή των τριών παιδιών στη Δυτική Όχθη. Πως λοιπόν η Τουρκία επιτρέπει την παραμονή στο έδαφός της ενός τέτοιου ανθρώπου;
Ένα ακόμα ενοχλητικό ερώτημα για την Τουρκία αφορά τις διαβόητες πλέον οικονομικές συναλλαγές του με το Ιράν, το οποίο βοήθησε να παρακάμψει τις διεθνείς οικονομικές κυρώσεις που του είχαν επιβληθεί με αφορμή το πυρηνικό του πρόγραμμα. Αν και ο Ερντογάν αρνείται να παραδεχτεί ότι έγινε κάτι παράνομο, η αλήθεια είναι διαφορετική.
Και, οποία παράνοια, η Τουρκία τώρα ζητά βοήθεια από το ΝΑΤΟ για να αντιμετωπίσει την απειλή του ISIL, ενώ ο Ερντογάν καταδικάζει το Ισραήλ για το ανθρωποκυνηγητό που έχει εξαπολύσει στη Δυτική Όχθη, προσπαθώντας να ανακαλύψει τους απαχθέντες εφήβους, αλλά επίσης δεν επιθυμεί να δει το Ιράν πυρηνική δύναμη. Η Τουρκία φέρει ευθύνη για όλα αυτά και πρέπει να δώσει, κάποτε, λογαριασμό.
