Του Fehim Tastekin Μετάφραση: Στέργιος Σεβαστιάν
Τα κυβερνητικά μέσα ενημέρωσης της Άγκυρας κατηγορούν τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία, ότι καθυστέρησαν την κίνηση της Τουρκίας εναντίον των κουρδικών δυνάμεων στο Αφρίν, η οποία επρόκειτο να ξεκινήσει στις 5 Ιουλίου.
Η Τουρκία έχει κινητοποιήσει χιλιάδες στρατεύματα για την καταπολέμηση των Μονάδων Προστασίας του Κουρδικού Λαού (YPG) στο Αφρίν της Συρίας, και εξασφάλισε ότι αυτές οι κινήσεις έγιναν δημόσια γνωστές. Υπήρχαν ακόμη και αναφορές των μέσων ενημέρωσης, ότι η 5η Ιουλίου θα είναι η ημερομηνία έναρξης. Οι περιοχές γύρω από το Αφρίν και το κοντινό Τελ Ριφάτ δέχθηκαν περιστασιακά πυρά από το τουρκικό πυροβολικό, για να ενισχύσουν τις προβλέψεις ότι ο πόλεμος είναι επικείμενος. Καθώς όλοι περιμέναμε να ξεσπάσει ένας πόλεμος, η Άγκυρα άρχισε να παραπονιέται για την αμερικανική και τη ρωσική τακτική, που παρεμποδίζουν την επιχείρηση που σχεδίαζε η Τουρκία με τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό (FSA). Η Τουρκία άρχισε να ταλαντεύεται μεταξύ της ρητορικής και της πραγματικότητας. Ακριβώς όπως διεξήχθη η τουρκική επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη στη Συρία μετά από το πράσινο φως από τη Ρωσία, και ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες κοιτούσαν αλλού, η επίτευξη της κίνησης της Τουρκίας στο Afrin απαιτεί επίσης την συγκατάθεσή τους.
Απλά κοιτάξτε την περιοχή για να καταλάβετε τι συμβαίνει. Καθώς οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης αντιμάχονται το συριακό καθεστώς και η Τουρκία χρησιμοποιεί μερικές από αυτές τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης για να στοχεύσει στον διαρκή εχθρό της – τους Κούρδους – η Ρωσία υποστηρίζει το συριακό καθεστώς, βοηθώντας έτσι έναν συνασπισμό υπό την ηγεσία των ΗΠΑ (με τη βοήθεια κάποιων Κούρδων) εναντίον του Ισλαμικού κράτους (IS). Εάν η Τουρκία επιτεθεί στους Κούρδους στο Αφρίν, οι Ηνωμένες Πολιτείες φοβούνται ότι αυτό θα μπορούσε να μέρος της κουρδικής βοήθειας, που απαιτείται για να καταπολεμήθεί το IS. Μια τελική συμφωνία για τις ζώνες αποσυμφόρησης στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας επρόκειτο να υπογραφεί στις 4 Ιουλίου στην Αστάνα του Καζακστάν, ως προοίμιο της επιχείρησης Afrin.
Αν υπήρχαν δυσκολίες στην Αστάνα, τότε ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα προσπαθούσε, κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής των G-20 στο Αμβούργο, να πείσει τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ και τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν για την κίνηση στο Afrin. Δεν επετεύχθη συμφωνία στην Αστάνα και ο Ερντογάν δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί το χάσμα μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας και έτσι επέστρεψε από το Αμβούργο με άδεια χέρια.
Η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Yeni Safak εξέφρασε την απογοήτευσή της: “Το ίδιο τέχνασμα που χρησιμοποιήθηκε εναντίον της Τουρκίας στο Manbij, στήνεται τώρα και στο Afrin. Οι ΗΠΑ δεν εκπλήρωσαν την υπόσχεσή τους, ότι το PKK [Κουρδικό Εργατικό Κόμμα, το οποίο η Τουρκία και οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν μια τρομοκρατική ομάδα] θα αποχωρούσε από το Manbij [τότε] και τώρα παρεμποδίζουν την παρέμβασή μας στο Afrin και χρονοτριβούν.
Εάν η παρέμβαση της Τουρκίας – με τους 17.000 μαχητές του FSA που έχει προετοιμάσει – καθυστερήσει, τότε το ΡΚΚ θα αρχίσει να χτυπάει τα σύνορά μας”. Η Άγκυρα προσπαθούσε να εξασφαλίσει το ρωσικό πράσινο φως για τη επιχείρηση στο Αφρίν, σε αντάλλαγμα της βοήθειας της Τουρκίας σε μια ρωσική ζώνη αποκατάστασης στο Idlib. Υπήρχαν αναφορές των μέσων μαζικής ενημέρωσης, ότι η Ρωσία είχε συναινέσει σε αυτή τη συμφωνία και προετοιμαζόταν ακόμη να δημιουργήσει μια κοινή βάση με την Τουρκία στο Idlib.
Εν τω μεταξύ, τα κουρδικά μέσα μαζικής ενημέρωσης ανέφεραν ότι επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέρριψαν ένα συριακό αεροπλάνο τον Ιούνιο, η Ρωσία αποφάσισε να βοηθήσει την Τουρκία, ακόμη και να συνεργαστεί μαζί της για να εμποδίσει το YPG να περάσει δυτικά του Ευφράτη με αμερικανική υποστήριξη και έτσι να υποχρεώσουν τους Κούρδους να συνεργαστούν με το συριακό καθεστώς. Αυτό που πάντα παραβλέπεται στην τεταμένη πολιτική μεταξύ της Τουρκίας και των Κούρδων είναι ότι μια ενισχυμένη Τουρκική στρατιωτική παρουσία ενοχλεί τόσο τη Ρωσία, όσο και τη Συρία.
Δεν είναι περίεργο το γεγονός ότι το υπουργείο Εξωτερικών της Συρίας κατηγόρησε την Τουρκία ότι είναι «συνεργάτης» της τρομοκρατίας και ότι επιδιώκει μια επεκτατική πολιτική. Όσον αφορά τη Ρωσία, η εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα περιέγραψε τη στάση της Μόσχας: «Κανείς που δεν συμμετέχει στη συριακή διαδικασία, δεν θα πρέπει να απειλεί τους νόμους, την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας».
Η Ρωσία δεν θέλει την ανάπτυξη τουρκικού στρατού και της συριακής Hayat Tahrir al Sham. Η Μόσχα επιθυμεί να χρησιμοποιήσει αποστολές στρατιωτικής αστυνομίας από φιλικές, μουσουλμανικές χώρες όπως το Καζακστάν, το Κιργιζιστάν και το Ουζμπεκιστάν για την επιβολή του νόμου και της τάξης στο Idlib. Μετά τη κατάληψη του Χαλεπίου από τον συριακό στρατό, η Ρωσία ανέπτυξε μια στρατιωτική δύναμη ελίτ στρατονομίας 250 ανδρών από την Τσετσενία και την Ινγκουσετία.
Η Μόσχα θεωρεί την “απειλή της Τουρκίας” ως χρήσιμο μέσο πολιτικής χειραγώγησης, αλλά φοβάται ότι θα περιπλέξει περαιτέρω τη διαδικασία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες φοβούνται ότι μια τουρκική επιχείρηση εναντίον του Αφρίν θα παρεμποδίσει την επιχείρηση στη Raqqa, όπου οι υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (της οποίας το YPG είναι μέρος) προσπαθούν να εξοντώσουν το IS. Η διακοπή αυτής της προσπάθειας, θα ενίσχυε περαιτέρω την ρήξη μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας.
Η Άγκυρα έπαιρνε κάποιο θάρρος από πολλούς παράγοντες: την πρόθεση των ΗΠΑ να εγκατασταθούν στην αεροπορική βάση Tabqa, την στόχευσή των ΗΠΑ στις δυνάμεις του συριακού καθεστώτος, που προσεγγίζουν τη βάση εκπαίδευσης που είχαν δημιουργήσει στα σύνορα με την Ιορδανία και τέλος, την κατάρριψη του συριακού αεροπλάνου. Ωστόσο, η συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας την περασμένη εβδομάδα για μια περιοχή αποκατάστασης που θα κάλυπτε τις Daraa, Suwayda και Quneitra θα μπορούσε να ανοίξει την πόρτα μιάς συνεργασίας μεταξύ των δύο μεγάλων δυνάμεων.
Αυτό σήμαινε ότι η προσπάθεια της Τουρκίας να επωφεληθεί από το χάσμα των δύο δυνάμεων ήταν μάταιη. Εν τω μεταξύ, οι άνθρωποι στο Αφρίν, για να μην μείνουν χωρίς φωνή, διαδήλωσαν τη θέλησή τους να αντισταθούν σε μια τουρκική εισβολή. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ανέφεραν στις αρχές Ιουλίου, ότι δεκάδες χιλιάδες πολίτες βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν για τα σχέδια επέμβασης της Τουρκίας, φωνάζοντας “Live Forever, YPG!
” Απαντώντας, οι ομάδες που υποστηρίχθηκαν από την Τουρκία διοργάνωσαν διαδηλώσεις μικρότερης κλίμακας για να κατηγορήσουν τους Κούρδους οτι κατέλαβαν αραβικά και τουρκμενικά χωριά και να ζητήσουν μια επιχείρηση εναντίον του Αφρίν. Αν και η συμφωνία ΗΠΑ-Ρωσίας για τη Συρία και η αντίθεσή τους προς τα τουρκικά σχέδια μπορεί να αποτελέσουν εμπόδια, δεν σημαίνει ότι ο τουρκικός στρατός και οι τοπικές πολιτοφυλακές που υποστηρίζει θα εγκαταλείψουν την πίεση που ασκούν στο Αφρίν και το Τελ Ριφαάτ. Το Αφρίν βρισκόταν στα σχέδια της Τουρκίας πριν από την επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη. Ο Φέιμ Ίσα, διοικητής της “Μεραρχίας του Σουλτάνου Μουράτ”, δήλωσε: «Τον Φεβρουάριο, η Τουρκία μας έδωσε εντολή να προετοιμαστούμε για μια επίθεση εναντίον του Αφρίνης αμέσως μετά την επιχείρηση στην Αλ Μπαμπ». Κουρδικές πηγές λένε ότι η Τουρκία, αναπτύσσοντας πυροβολικό και πυραύλους Katyusha στις περιοχές Azaz, Mining και Marea, συνεχίζει τις προετοιμασίες της για να χτυπήσει το Afrin.
Δύο παράγοντες επιτρέπουν στην Τουρκία να χτυπήσει κουρδικές περιοχές όποτε προκύψει η ευκαιρία: • Οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες χρησιμοποιούν την αεροπορική βάση Incirlik, εξακολουθούν να χρειάζονται την Τουρκία. Επιπλέον, η Ουάσιγκτον θέλει να σταματήσει την Τουρκική διολίσθηση προς τη Ρωσία, εξ ου και η ανάγκη να κατευναστεί η Τουρκία σχετικά με τους Κούρδους. • Ο Πούτιν στο Αμβούργο δήλωσε: “Δεν μπορούμε να το κάνουμε χωρίς την Τουρκία”, αναγνωρίζοντας ότι δεν μπορεί μόνος του να διατηρήσει τη θέση του στο βόρειο μέτωπο. Εφόσον οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία χρειάζονται την Τουρκία για να σημειώσουν πρόοδο στη Συρία, η πίεση στο Αφρίν θα συνεχιστεί – μέχρι ενός σημείου.
Ο Fehim Tastekin είναι Τούρκος δημοσιογράφος και αρθρογράφος για το Turkey Pulse, που έχει γράψει στο παρελθόν για τις Radikal και Hurriyet. Έχει επίσης παρουσιάσει το εβδομαδιαίο πρόγραμμα “SINIRSIZ”, στην τηλεόραση IMC. Ως αναλυτής, ο Tastekin ειδικεύεται στην τουρκική εξωτερική πολιτική και τον Καύκασο, τη Μέση Ανατολή και τις υποθέσεις της ΕΕ. Είναι ο συγγραφέας των “Suriye: Yikil Git, Diren Kal”, “Rojava: Kurtlerin Zamani” και “Karanlık Coktugunde – ISID.” Ο Tastekin είναι ιδρυτικός συντάκτης της Υπηρεσίας Καυκάσου.
http://www.al-monitor.com/pulse/originals/2017/07/turkey-syria-kurds-still-in-gun-range-afrin-operation.html#ixzz4n0KQ6KkX
infognomonpolitics
