Είναι τέτοια η έπαρση της πραξικοπηματικής αυθάδειάς τους, του δωσιλογισμού τους και της εγκληματικής τους πώρωσης, που προσάπτουν στους άλλους τη δική τους φρενοβλάβεια: Σε όσους χαλάνε τη «νομιμότητα» και την «ηρεμία» του φρενοκομείου της κατοχικής Βουλής.
Έτσι τα αλαλάζοντα κύμβαλα αυτής κατοχικής φρενοβλάβειας, η Πιπιλή, ο Βλάχος και ο Κυριαζίδης (της κυβερνητικής «συμμορίας»), «θίχτηκαν» από τη «φρενοβλάβεια» της Ραχήλ Μακρή…
Ποια ήταν η φρενοβλάβεια της Μακρή; Τους αποκάλεσε «λαμόγια»!!!
Τους αποκάλεσε, δηλαδή με την πραγματική τους πολιτική ιδιότητα…
Διαβάστε το σχετικό ρεπορτάζ, εδώ:
http://greki-gr.blogspot.gr/2014/07/blog-post_7165.html
Για μας και αυτός ο χαρακτηρισμός είναι πολύ συντηρητικός και «ευγενικός». Δεν είναι απλώς «λαμόγια». Είναι γλοιώδη ανδρείκελα και δουλικοί, λακέδες «εκτελεστές» των μαφιόζων του χρήματος και του ΦΑΣΙΣΜΟΥ της εποχής μας: Του 4ου Ράιχ…
Για αυτά τα απανθρωπάρια της δωσίλογης κακουργίας, «φρενοκομείο» είναι ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ο ελληνικός λαός, διότι αυτά που τους είπε η Μακρή, είναι πολύ «μαλακά» σε σχέση με αυτά που τους περιλούζει ο ελληνικός λαός καθημερινά, αυτούς και τη Βουλή τους: Το κατοχικό «μπoυρδέλo»…
Αυτοί που δεν τολμούν να ξεμυτίσουν σε ένα δρόμο της Αθήνας ή σε μια πόλη της Ελλάδας, μιλούν για «παιδεραστέs» και «λαμόγια» δημόσιους υπαλλήλους και για «φρενοβλαβείς» όσους ταράζουν την ησυχία του κατοχικού φρενοκομείου τους: Βουλή…
ΑΙΔΩΣ ΑΧΡΕΙΟΙ…
Αλλά η Ραχήλ Μακρή τι θέλει σ’ αυτό το φρενοκομείο της κατοχικής και πραξικοπηματικής Βουλής: Εκεί εκτονώνει την ΟΡΓΗ της;
Φυσικά δεν είναι ζήτημα ατομικό της Μακρή. Είναι ζήτημα που αφορά το ΟΛΟΝ της Αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα της «αριστερής», που δίνει σκόπιμες δονκιχωτικές μάχες, εκ των προτέρων χαμένες, ΕΝΤΟΣ του κατοχικού φρενοκομείου, παρέχοντας και το άλλοθι της «νομιμότητάς» της…
Αλλά γι αυτά έχουμε γράψει πολλά και θα επανέλθουμε, στην επέτειο των Ιουλιανών (15 του Μήνα): Τότε ο ελληνικός λαός ήταν καθημερινά στο δρόμο από τα ανακτορά πραξικοπήματα, έγραψε μία από τις πιο ηρωικές σελίδες της ιστορίας, και ΣΗΜΕΡΑ που η Ελλάδα αφανίζεται και ο λαός της δολοφονείται αγρίως, η Αντιπολίτευση εξαντλείται σε διπλωματικές ανακοινώσεις και δεν μπορεί να πλησιάσει ούτε τον αστό πολιτικό της εποχής εκείνης: Τον Γεώργιο Παπανδρέου…
Τέτοιο κατάντημα της «αριστεράς»…
