Ήδη, η κατάσταση στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις εμφανίζεται σήμερα βελτιωμένη για την Τουρκία, μετά την θερμή συνομιλία που είχαν Τραμπ και Ερντογάν.
Τελικώς, δεν είναι μόνον ο Ερντογάν απρόβλεπτος, εξίσου είναι και ο Τραμπ, του οποίου όμως τις κινήσεις μπορούμε ίσως να προβλέψουμε, με μία προϋπόθεση: Να δεχθούμε ότι η παγκοσμιοποίηση την οποία ο Τραμπ δήλωνε προεκλογικώς ότι θα ανατρέψει, τον υποχρέωσε πολύ γρήγορα να προσαρμοστεί, αναιρώντας την μία μετά την άλλη τις εξαγγελίες του.
Έγραψα εχθές, ότι οι ΗΠΑ απέφυγαν να τοποθετηθούν στην Έκθεση των παρατηρητών του ΟΑΣΕ, που απεκάλυπτε τις αντιδημοκρατικές διαδικασίες που ακολούθησε ο Ερντογάν κατά την διαδικασία του δημοψηφίσματος, με το προσχηματικό επιχείρημα ότι θα περιμένουν την καθαρογράφηση της Έκθεσης.
Και υπέθεσα ότι ο Τραμπ έβαλε τον Ερντογάν σε κατάσταση αναμονής, και θα τοποθετηθεί προφανώς, αναλόγως του αποτελέσματος των παρασκηνιακών επαφών που θα έχουν οι δύο χώρες.
Ήδη, η κατάσταση στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις εμφανίζεται σήμερα επί τα βελτίω για την Τουρκία, μετά την θερμή συνομιλία που είχαν Τραμπ και Ερντογάν. Το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων TRT έγραψε περί αυτής: «Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Ντόναλντ Τραμπ συνεχάρη των Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγγίπ Ερντπγάν για την επιτυχία του στο δημοψήφισμα. Στην τηλεφωνική συνομιλία που πραγματοποιήθηκε μεταξύ των δυο αντρών συζητήθηκαν και τα περιφερειακά ζητήματα.
» Οι Ερντογάν και Τραμπ συζήτησαν επίσης τις τελευταίες εξελίξεις στη Συρία και έκαναν νύξη στα αντίποινα των ΗΠΑ μετά την επίθεση με χημικά όπλα που διοργάνωσε το καθεστώς. Ο Τραμπ ευχαρίστησε τον Τούρκο Πρόεδρο για την στήριξη που έδωσε στο θέμα αυτό. Οι δυο ηγέτες συμφώνησαν πως ο Μπασάρ Αλ Άσαντ πρέπει να λογοδοτήσει για τις πράξεις του».
Πολύ διαφορετικό το κλίμα του δημοσιεύματος -από το ίδιο πρακτορείο- της συνομιλίας Βλαντιμίρ Πούτιν – Ταγίπ Ερντογάν, για να τον συγχαρεί ο πρώτος για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της περασμένης Κυριακής. «Κατά την τηλεφωνική τους συνομιλία οι δυο ηγέτες εξήραν τη σημασία της επιτάχυνσης των προσπαθειών για την ομαλοποίηση των σχέσεων αλλά και της συνεργασίας για την ισχυροποίηση της εκεχειρίας στη Συρία». Τίποτε επί της ουσίας δεν ανακοινώθηκε, ή ίσως δεν συνομίλησαν.
Αυτές οι ενδείξεις που έρχονται στην επιφάνεια σιγά-σιγά τις τελευταίες ημέρες, οφείλουν να προβληματίσουν σοβαρά την ελληνική πλευρά και να οδηγήσουν… … σε αναπροσαρμογή της στάσης και της τακτικής, καθώς οι επιπτώσεις στα ελληνικά εθνικά συμφέροντα θα είναι σημαντικές. Οι ενδείξεις αυτές αφορούν μια σταδιακή στροφή της Ουάσιγκτον επί το παραδοσιακότερο, δηλαδή την επιστροφή στην γνωστή «συμμαχία» με την Τουρκία στην αντιμετώπιση των περιφερειακών προβλημάτων.
Η εκτίμηση αυτή επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι η Ουάσιγκτον επιστρέφει στο ψυχροπολεμικό μοτίβο στις σχέσεις της με τη Μόσχα, και είναι προφανές ότι θα επιχειρηθεί η επιστροφή της Άγκυρας στο δυτικό στρατόπεδο. Είναι σημαντικό -και θα αναπτυχθεί σε άλλο σημείωμα προσεχώς- ότι διεφάνη προσέγγιση ΗΠΑ-Κίνας, όπερ σημαίνει πως το αρχικό σενάριο της ανάγκης ουδετεροποίησης της Ρωσίας, ώστε να μη υποστηρίξει ενεργώς την Κίνα, στον οικονομικό -και όχι μόνο- πόλεμο που είχε εξαγγείλει ο Τραμπ εναντίον της, πάει κι αυτό για τις ελληνικές καλλένδες.
Ο Ερντογάν, πρέπει να «ξεθάρρεψε» από την επικοινωνία που είχε με τον Τραμπ, και αντί να κοιτάξει στο εσωτερικό της Τουρκίας, την οποία δίχασε ανεπιστρεπτί, εξαγγέλλει την επομένη της πενιχρής νίκης του, νέες επιχειρήσεις σε Συρία και Ιράκ. Βεβαίως, με την γνωστή τουρκική κουτοπονηρία, η εξαγγελία δεν προβλέπει κάτι το συγκεκριμένο, αλλά στέλνει μήνυμα και περιμένει να δει αντιδράσεις. Η Τουρκία είπε, θα ενεργήσεις νέες επιχειρήσεις, αν διαπιστωθεί ότι βλάπτονται τα συμφέροντά της. Και προφανώς βλάπτονται, εάν, παρά την θερμή επικοινωνία Τραμπ-Ερντογάν, οι ΗΠΑ εξακολουθήσουν να υποστηρίζουν τους Κούρδους σε Συρία και Ιράκ.
Να ληφθεί πάντως υπόψη, ότι στο ενδεχόμενο εκ νέου αμερικανοτουρκικής προσέγγισης οι μεν Ρώσοι δεν πρόκειται εμφανώς να οξύνουν τις σχέσεις τους με την Τουρκία -έχουν πολύ σοβαρά οικονομικά συμφέροντα-, ενώ θα διαταραχθούν πάλι οι σχέσεις Ιράν-Τουρκίας, με δεδομένη τις αντίθετες θέσεις που εκφράζουν ως προς την τύχη του καθεστώτος Άσαντ, αλλά και της αμερικανο-ιρανής ψυχρότητας.
Μακεδών
