Την ώρα που το κοινό εισερχόταν στο θέατρο κάποιοι από τους διαδηλωτές επιχείρησαν να σπάσουν τον αστυνομικό κλοιό. Πραγματοποιήθηκαν τέσσερις προσαγωγές.
Στην παράσταση ο Ζαραλίκος εμφανίζεται ως Ιησούς Χριστός.
Αισχος… Παρατηρήστε πως ο ματατζης φέρεται στον ρασοφορο και πως, σε κάποια στιγμή, πατάει την εικόνα!
thestival.gr
Πάντως η αλήθεια είναι ότι ενώ στην περίπτωση της Πινακοθήκης υπήρχε οφθαλμοφανής ύβρις κατά της πίστης μας παριστάνοντας την Παναγία σαν μια γριά, μάλλον μάγισσα, με τσιγάρο στο στόμα, και τον Χριστό στην αγκαλιά της σαν μια νεκροκεφαλή, εδώ στην αφίσα της θεατρικής παράστασης είναι αμφίβολο αν υπάρχει κάποια εσκεμμένη ύβρις. Τουλάχιστον απ΄ ότι κατάλαβα εγώ βλέποντας την αφίσα φαίνεται ένας εργαζόμενος υπάλληλος, και από πίσω του τα ταμπλώ των χρηματιστηρίων, και ο πληθωρισμός ή το τύπωμα χρήματος, που του ρουφάνε το εισόδημα, δίνοντας το σε άλλους “έξυπνους”, δηλαδή αυτούς που παίζουν στο χρηματιστήριο και αυτούς που τυπώνουν το χρήμα (που είναι οι κυβερνήσεις, οι κεντρικοί τραπεζίτες και οι γύρω από αυτούς). Όλο αυτό τον αφήνει με δύο 20ευρα στα χέρια του (στα οποία τους έχει μείνει ελάχιστη αξία) και ο πληθωρισμός τον έχει αφήσει “ημίγυμνο”, φορώντας έναν ευτελή χιτώνα που καλύπτει μόνο το μισό του σώμα, και ένα ακάνθινο στεφάνι το οποίο δείχνει ότι ο εργαζόμενος υπάλληλος περνάει “των παθών του τον τάραχον”. Δεν ξέρω αν κάνω λάθος, αλλά εγώ σε αυτή την αφίσα δεν βλέπω κάτι που να προσβάλλει την πίστη μας. Το ότι παρομοιάζει το μαρτύριο των σύγχρονων εργαζόμενων υπαλλήλων από τους σύγχρονους υπαλλήλους του σκότους, δηλαδή τους τραπεζίτες, τους χρηματιστές και όλους αυτούς που ελέγχουν την σύγχρονη απάτη του χρήματος, με το μαρτύριο του Χριστού, από τους τότε υπαλλήλους του σκότους, δεν νομίζω ότι είναι κάτι το οποίο προσβάλλει το πρόσωπο του Χριστού. Το αντίθετο μάλιστα. Ο Χριστός άνοιξε τον δρόμο της σωτηρίας μέσω του μαρτυρίου, και σήμερα υπάρχουν κάποιοι που τον ακολουθούν, βιώνοντας κάποιο δικό τους μαρτύριο, έστω και σε πολύ μικρότερο βαθμό.