Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Π. Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.).
Η σύγχρονη ιστορική και κοσμογονική περίοδος χαρακτηρίζεται από μια πρωτοφανή αντιστροφή εννοιών, θεσμών, αξιών, βιοηθικής, βιοπολιτικής και ανθρωπολογικών σταθερών. Η αλήθεια σχετικοποιείται, το ψεύδος νομιμοποιείται, η αρετή χλευάζεται και η ειρωνία της αλαζονείας και διαστροφής προβάλλεται ως νομοθέτημα και κοινωνική πρόοδος.
Αυτό το φαινόμενο δεν αποτελεί μία απλή νομική ή κοινωνιολογική μεταβολή, αλλά βαθιά πνευματική κρίση, η οποία εντάσσεται στην ανθρωπολογική, βιοηθική και βιβλική ερμηνεία των «σημείων των καιρών».
Η Βίβλος παρότι περιγράφει με σαφήνεια ότι στις έσχατες ημέρες θα επικρατήσει πνευματική σύγχυση: «τὸ κακὸν καλὸν καὶ τὸ καλὸν κακόν». Η αντιστροφή αυτή δεν είναι απλώς βιοηθική και ηθική εκτροπή· είναι μέγιστη μεταφυσική εξέγερση κατά της θείας τάξεως και της δομικής θείας ιεραρχίας των θεσμών του Δημιουργού.
Ο άνθρωπος, αποκομμένος από την οντολογική του αναφορά στον Θεό, επιχειρεί να αυτονομηθεί και να αυτοκαθορισθεί έξω από κάθε φυσικό και θεϊκό νόμο. Ο Μετανθρωπισμός γίνεται η νέα του παιδεία, μίσος άνθρωπος και μισός μηχανή. Κι αυτό το αξιοποιεί ως ύψιστη πρόοδο μέσα στη νέα Βαβέλ της δυστυχίας του.
Η λεγόμενη «Νέα Τάξη Πραγμάτων» — ως παγκόσμιο πολιτισμικό και πολιτικό παράδειγμα — στηρίζεται ακριβώς στην αποδόμηση και άρνηση των παραδοσιακών πυλώνων, όπως για την οικογένεια, τη πατρίδα, τη πίστη, το φύλο, την ιστορική μνήμη. Θέλει ως νομικό δόγμα της να πολεμά το Νατιβισμό των Λαών.
Δεν πρόκειται μόνο για ένα πολιτικό, διπλωματικό ή οικονομικό μετασχηματισμό, αλλά για την ολική ανακατασκευή της ανθρώπινης συνείδησης και του ψυχισμού του ανθρώπου, τόσο μέσω των ΜΜΕ όσο και με τα χημικά σε διατροφική αλυσίδα ή άμεσα μέσα στο περιβάλλον.
Ο αντί-χριστος, κατά την ερμηνευτική πατερική παράδοση της καθ ημάς Ανατολής, δεν εκφράζει μόνο ένα ιστορικό πρόσωπο με πλήρη αλαζονία, υποκρισία και διαστροφική σύγχυση, αλλά και ένα πρόσωπο σύγχρονου ηγέτη με το πνεύμα της αποστασίας, της εξαπάτησης και της καθολικής συγχύσεως. Ο κόσμος του αντι-χρίστου θα είναι άκρως «ανάποδος», διότι θα λειτουργεί αντιθετικά προς τη θεία και θεσμική ιεραρχία και τη λογική της δημιουργίας της κτίσης.
Ενώ η αλήθεια ελευθερώνει, το σύγχρονο σύστημα επιβάλλει την επιτήρηση και υποχρεωτικότητα. Εκεί όπου η πίστη ενώνει, η ιδεολογία της αλαζονείας διαιρεί. Εκεί όπου η παράδοση θεμελιώνει και επιοικοδομεί, ο Μετανθρωπισμός και ο μηδενισμός αποσυνθέτει.
Η τεχνολογία δίχως Θεό, ενώ αποτελεί εργαλείο προόδου, μετατρέπεται συχνά σε μηχανισμό ελέγχου και διαστροφής. Η νέα βιοπολιτική, η νέα ψηφιακή ταυτοποίηση, η αλγοριθμική διαχείριση της ανθρώπινης ζωής και η μετανθρωπιστική ιδεολογία, συγκροτούν ένα νέο πλαίσιο εξουσίας, όπου η παραδοσιακή ελευθερία, όπως αυτή κατακτήθηκε με το αίμα των τιμίων προγόνων μας, τώρα υποκαθίσταται από την προγραμματισμένη συμμόρφωση της υποχρεωτικοτητας.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως δεν είναι η εξωτερική επιβολή, αλλά η εσωτερική ψυχοσωματική αποδοχή και αποδόμηση. Όταν οι κοινωνίες εθίζονται στη σύγχυση και τη διατροφή, τότε χάνουν την ικανότητα της διάκρισης. Και η απώλεια της διάκρισης, ως αρχής πασών των αρετών, που συναποτελεί, κατά τους Έλληνες Πατέρες, το κατ’ εξοχήν γνώρισμα των εσχάτων χρόνων και των σημείων της αποστασίας.
Η ανθρώπινη απάντηση σε αυτήν την κρίση δεν είναι ο φόβος, αλλά η επάνοδος στην αλήθεια του Δημιουργού, στην πνευματική εγρήγορση, στην ειλικρινή μετάνοια, στην ηθική και βιοηθική αυτογνωσία και στην παραδοσιακή, εθνική και πολιτισμική αυτοσυνειδησία. Διότι ο άνθρωπος ως εικόνα του Δημιουργού, χωρίς την αλήθεια, γίνεται εύκολα αντικείμενο της χειραγώγησης και ως σκύβαλο αλλαλάζων.
Η εποχή μας δεν είναι απλώς μία εποχή αλλαγών. Είναι εποχή δοκιμασίας των θεσμικών παραδοσιακών κριτηρίων. Και ακριβώς γι’ αυτό απαιτείται η διάκριση, η αληθινή παιδεία και η πνευματική αντίσταση. Αυτή τη θεσμική υποχρέωση οφείλει να αναδείξει και το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού και Εξωτερικών και Αμύνης και Εσωτερικών κτλ.
Το ερώτημα της εποχής μας δεν είναι μόνο για το ποιος κυβερνά τον κόσμο, αλλά ποιο πνεύμα διαμορφώνει τη συνείδηση του ανθρώπου. Εκεί θα κριθεί η μάχη των καιρών και όλων των αιώνων, η τελευταία μάχη μεταξύ αρετής και κακίας, μεταξύ ανθρωπισμού και μετανθρωπισμού, μεταξύ αντι-χρίστου και Δημιουργού.
Academician Professor ALEXIOS P.PANAGOPOULOS (DDDr. Dr.Habil.)
Academician EASA – European Academy of Sciences & Arts (Salzburg – Austria, from 5.6.2024).
Academician MCA – International Slavic Academy oF Sciences, Culture, Education & Arts (Moscow – 7 Slavic Countries, from 26.12.2018).
Academician IEAI – International Ethical Academy of India, from 6/2024.
Professor of Political Sciences & Law, Department
Phd Political Sciences.
Phd Bioethics Biopsychology Medical Anthropology.
Phd Theology Religion.
Diploma Dr. Habilitation of Law.
Post-Doc’s in Law University of Belgrade
Post-Doc in Theology Religion University of Munchen
Post-Doc in Bioethics University of Patras
Degree of Law/Lawyer, Degree of Theology, Degree of History/Philology, Degree of Music. Scholar DAAD, ΙΚΥ, etc.
Director EPLO for BiH and MNE. Author, Poet.
Candidate for Nobel Peace Prize 2025.
Member Ciesart, Camara Internacional de Escritores y Artistas – Spain
Member World Association of Jurists (WJA), Washington, USA
https://orcid.org/0009-0008-9304-4040
https://www.huffingtonpost.gr/signature/dr-alexios-panagopoulos/
https://www.pemptousia.gr/author/alexios-panagopoulos-academician-prof-dddr-pdoc-dr-habil-alexios-panagopoulos/
https://ftb.academia.edu/AlexiosPanagopoulos/Papers
https://scholar.google.com/scholar?hl=el&as_sdt=0%2C5&q=aleksios+panagopoulos&btnG=
https://www.biblionet.gr/ Παναγόπουλος, Αλέξιος Π.
