Τραγική είναι η οικονομική κατάσταση του δήμου Κωνσταντινούπολης, ως αποτέλεσμα της εκτεταμένης διαφθοράς του “συστήματος Ερντογάν” και του ισλαμιστικού Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Η Πόλη βρίσκεται στο χείλος της χρεοκοπίας και αυτό θα μπορούσε να εξηγεί την εμμονή του Τούρκου ηγέτη να μην παρατήσει τη “μάχη” για τον έλεγχο του δήμου, παρότι όλες οι ενδείξεις παραπέμπουν σε καθαρή νίκη του υποψήφιου της αντιπολίτευσης, Εκρέμ Ιμάμογλου.
Ο Ιμάμογλου που χαρακτηρίζεται ήδη από πολλούς ως ο “νέος Ερντογάν”, τόσο για το πολιτικό “άστρο” που δείχνει να έχει όσο και για το ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ ξεκίνησε την πολιτική του πορεία από τον δήμο Κωνσταντινούπολης για να φθάσει να είναι επί της ουσίας “σουλτάνος” στη νεοθωμανική Τουρκία που προσπαθεί με κάθε τρόπο να οικοδομήσει.
Δεν αποκλείεται, αν καταφέρει τελικά να διοικήσει, να καταλήξει και αυτός στη φυλακή, αφού ο Ερντογάν, προεκλογικά, είχε απειλήσει ευθέως ότι δεν θα μπορούν να πληρώνουν ούτε τους μισθούς. Η απειλή ήταν αξιόπιστη, καθώς όλες οι εξουσίες είναι συγκεντρωμένες στο πρόσωπο του προέδρου πλέον, ο οποίος έχει κάθε δυνατότητα να κάνει τη ζωή δύσκολη στους πολιτικούς του αντιπάλους.
Βέβαια, καλά θα έκανε ο Ερντογάν να θυμάται ότι τα ίδια περίπου του έκαναν οι Κεμαλιστές, κατέληξε στη φυλακή, όμως η συνέχεια ήταν πολύ διαφορετική. Άρα, μια πιθανότητα – τουλάχιστον – είναι η επανάληψη της ιστορίας σαν φάρσα (με αποκάλυψη της λεηλασίας του δημόσιου χρήματος από τους ισλαμιστές)… Μήπως αυτή είναι η σκέψη που τροφοδοτεί την αποφασιστικότητά του να μη χάσει τον δήμο;
Το πρόβλημα της διαφθοράς, καθώς οι ισλαμιστές, σύμφωνα με τις αποκαλύψεις για δεκάδες εταιρίες αξιωματούχων του καθεστώτος σε “φορολογικούς παραδείσους” και τον προκλητικό πλουτισμό, με πρώτη και καλύτερη την ίδια της οικογένεια του Τούρκου προέδρου, μετατρέπεται σε μπούμερανγκ, ενώ στην Κωνσταντινούπολη η κατάσταση δείχνει εκτός ελέγχου.
Ο υποψήφιος του AKP, Μπινάλι Γιλντιρίμ, ο οποίος υποπτευόταν ότι μπορεί να χάσει τις εκλογές και δεν είχε παραιτηθεί από τη θέση του προέδρου της Βουλής για να θέσει υποψηφιότητα, έχοντας γνώση της οικονομικής κατάστασης της Πόλης, είχε αναγκαστεί να δηλώσει προεκλογικά ότι θα πρέπει να αυξηθούν οι φόροι στους δημότες. Δεν θα ήταν υπερβολή να ισχυριστεί κανείς, ότι δεδομένης της μικρής διαφοράς στο τελικό αποτέλεσμα, η δήλωση αυτή μπορεί να του στοίχισε τη νίκη…
Η Κωνσταντινούπολη μόνη της έχει πληθυσμού κατά 50% μεγαλύτερο, περίπου, από όλη την Ελλάδα. Ο προϋπολογισμός του δήμου αγγίζει τα 6 δισεκατομμύρια δολάρια. Για να “θολώσουν” την εικόνα οι ισλαμιστές και να μπορούν να… “αμείβονται εξτρά” για τις υπηρεσίες που προσφέρουν, έχουν δημιουργήσει ένα χαοτικό σύστημα διαχείρισης.
Αυτό το σύστημα καθιστά πολύ δύσκολο τον έλεγχο των οικονομικών του δήμου, με τον τομέα ελέγχου επί των οικονομικών να είναι σκόπιμα υποστελεχωμένος, με αποτέλεσμα κατά τα φαινόμενα η διασπάθιση δημόσιου χρήματος να είναι τεράστια. Επίσης, δεν έχει και τη δυνατότητα να ασκήσει έλεγχο σε τομείς της χαώδους διοικητικής διάρθρωσης της Κωνσταντινούπολης.
Ο δήμος διαθέτει 28 εταιρίες συνολικά υπό τον έλεγχό του, οι οποίες διαχειρίζονται επιμέρους τομείς της οικονομικής ζωής και αφορούν από σημεία στάθμευσης μέχρι την υπηρεσία διανομής φυσικού αερίου. Τα τρικ των ισλαμιστών για να λεηλατήσουν τον δημόσιο πλούτο δεν είναι ιδιαίτερα ευφάνταστα, αλλά δεν δείχνει να ενδιαφέρεται κανείς να επιχειρήσει πιο “οργανωμένη” απόκρυψη της εκτεταμένης διαφθοράς.
Σημασία έχει, ότι η κακοδιαχείριση των ισλαμιστών έχει δημιουργήσει ένα χρέος που ανέρχεται στα 4 δισεκατομμύρια δολάρια, το οποίο πλέον δυσκολεύεται να εξυπηρετήσει. Το νούμερο αυτό προκύπτει από την έκθεση για τον Δήμο Κωνσταντινούπολης που υποβλήθηκε στο τουρκικό Κοινοβούλιο.
Η κατάσταση δεν θα βελτιωθεί εύκολα, καθώς η παρακμή του “συστήματος Ερντογάν” και τα μέτωπα που έχει ανοίξει η Τουρκία προς κάθε κατεύθυνση, καθιστά την κατάσταση ολοένα και πιο δύσκολη. Ακόμα και οι πιο φανατισμένοι και αγράμματοι Τούρκοι υποστηρικτές των ισλαμιστών του Ερντογάν, όταν το να ταΐσουν τις οικογένειές τους γίνεται προβληματικό, παρά την θετική τους προδιάθεση απέναντι στον ηγέτη τους, αρχίζουν να προβληματίζονται. Η διαδικασία αυτή ίσως και να έχει ήδη αρχίσει…
