Στο άρθρο της κυρίας Νομικού (πηγή), γίνεται αναφορά στη δυνατότητα συνεργασίας της Ελλάδας με την Τουρκία – κάτι που βέβαια θεωρείται αδιανόητο με τα μέχρι σήμερα δεδομένα, όπου η Τουρκία παρενοχλεί συνεχώς την Ελλάδα, έχει εισβάλλει παράνομα στη Βόρεια Κύπρο, δημιουργεί προβλήματα στη Θράκη, συνεργάζεται με τα Σκόπια και με την Αλβανία, διεκδικεί μέρος από τα ενεργειακά αποθέματα επιδιώκοντας τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, θεωρεί υπεύθυνη την Ελλάδα για την κατάρρευση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, έχει δικτατορικό καθεστώς κοκ.
Εν τούτοις είναι απομονωμένη από τις γύρω χώρες της, έχει μεγάλο πρόβλημα με τους Κούρδους, διακινδυνεύει τη διχοτόμηση της (άρθρο ΒΒ) όπως φάνηκε από το χάρτη του υπουργού εξωτερικών των Η.Π.Α. (πηγή), ενώ οι σχέσεις της με τις δύο στρατιωτικές υπερδυνάμεις δεν είναι οι καλύτερες – αν και η Ρωσία εμφανίζεται ως σύμμαχος της.
Τυχόν συμμαχία της λοιπόν με την Ελλάδα θα είχε πολλά πλεονεκτήματα τόσο για την ίδια, όσο και για τη χώρα μας, εάν ήταν βέβαια ειλικρινής – αφού και τα δύο κράτη θα μπορούσαν να κυριαρχήσουν σε μία από τις σημαντικότερες γεωπολιτικά περιοχές του πλανήτη. Με δεδομένο δε το ότι, η Τουρκία και η Ελλάδα βιώνουν μία μεγάλη οικονομική κρίση, η οποία τις αδυνατίζει συνεχώς καθιστώντας τες εύκολο στόχο, ενώ φαίνεται να είναι σε θέση να συνεννοηθούν μεταξύ τους οι δύο ηγέτες τους, ίσως να υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες – σημειώνοντας πως τότε η θέση τους και στα υπόλοιπα Βαλκάνια θα ήταν εξαιρετικά ισχυρή.
Φυσικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα έβρισκε αντίθετη πριν από όλα τα άλλα κράτη τη Γερμανία – η οποία επιδιώκει μέσω των Σκοπίων τη σύνδεση του Δούναβη με τη Θεσσαλονίκη που γίνεται σταδιακά γερμανική πόλη, την πρόσβαση της στο Αιγαίο, στα ενεργειακά αποθέματα της Ελλάδας και της Κύπρου, καθώς επίσης στους αγωγούς. Πόσο μάλλον όταν οι νέοι ενεργειακοί αγωγοί που σχεδιάζονται θα περνούν τόσο από την Τουρκία, όσο και από την Ελλάδα, με κατεύθυνση την κεντρική Ευρώπη – εξασφαλίζοντας μία μερική ενεργειακή ανεξαρτητοποίηση της από τη Ρωσία.
Εκτός αυτού η Γερμανία φοβάται την εισροή μεταναστών από την Τουρκία στην Ευρώπη, μέσω της Ελλάδας – οπότε θα έκανε τα πάντα για να εμποδίσει μία τέτοια συμμαχία, σημειώνοντας πως διαθέτει μεγάλες επενδύσεις στην Τουρκία.
Πολλά άλλα κράτη θα ήταν μάλλον αντίθετα, όπως το Ισραήλ, ενώ για τις Η.Π.Α. δεν μπορεί να είναι κανένας σίγουρος – αφού εάν εξασφάλιζαν την επιρροή τους στις δύο αυτές χώρες, θα εμπόδιζαν την επέκταση της Κίνας, της Ρωσίας και της Γερμανίας που δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως επιδιώκει την ανεξαρτησία της, ως ο απόλυτος κυρίαρχος της ΕΕ.
Μπορεί να συμβεί αλήθεια κάτι τέτοιο; Είναι δυνατόν να συνεργαστούν μεταξύ τους οι δύο άσπονδοι εχθροί, όπως η Ελλάδα με την Τουρκία; Κατά τη γνώμη μου ασφαλώς, αφού τα οφέλη θα ήταν τεράστια – ενώ όλα αλλάζουν, όταν υπάρχουν κοινά συμφέροντα τέτοιου μεγέθους. Επίσης όταν έχουν κοινά προβλήματα, μεταξύ των οποίων είναι η μετανάστευση των ικανότερων Πολιτών τους (brain-drain) λόγω της κρίσης – μία κατάσταση που διαπιστώνεται επίσης στην Τουρκία, την οποία εγκαταλείπουν επί πλέον τα πλούσια εισοδηματικά στρώματα λόγω της κρίσης και του φόβου τους για το καθεστώς. Σε κάθε περίπτωση, θα μπορούσε να δημιουργηθεί μεγάλος πλούτος και για τις δύο χώρες – καθώς επίσης να εξοικονομηθούν πολλά χρήματα από το σταμάτημα των μεταξύ τους συγκρούσεων, σημειώνοντας πως αποτελούν το μεγαλύτερο πελάτη της Γερμανίας, όσον αφορά το στρατιωτικό τους εξοπλισμό.
Αλέξης Ζακυνθινός
