Χαίρεται
Tαῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων πάντων…
Αποκ. 8,3 καὶ ἄλλος ἄγγελος ἦλθε καὶ ἐστάθη ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἔχων λιβανωτὸν χρυσοῦν, καὶ ἐδόθη αὐτῷ θυμιάματα πολλά, ἵνα δώσῃ ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων πάντων ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν τὸ ἐνώπιον τοῦ θρόνου.
Μετά τις επτά σφραγίδες .σειρά στην αποκάλυψη παίρνουν οι σάλπιγγες ,ανάμεσα όμως στις σφραγίδες και στις επτά παιδαγωγικές σάλπιγγες υπάρχει ένα υπέρπολύτιμο στοιχείο ,ένας καταλύτης που ενεργοποιεί τις σάλπιγγες
Ο καταλύτης ,ο πυροκροτητής που ενεργοποιείς τις σάλπιγγες είναι οι προσευχαῖς τῶν ἁγίων πάντων .
Αποκ. 8,4 καὶ ἀνέβη ὁ καπνὸς τῶν θυμιαμάτων ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων ἐκ χειρὸς τοῦ ἀγγέλου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.
Μέσα στους στίχους της Αποκάλυψης και ειδικά σε αυτό το σημείο γίνεται ξεκάθαρη η ανάγκη αλλά και δύναμη που έχει η προσευχή των Αγίων μέσα στην ανθρώπινη ιστορία .
Η αναγκαιότητα και η δύναμη της προσευχής διαφαίνεται και είναι ξεκάθαρη σε όλη την Αγία Γραφή .
Ο ίδιος ο Χριστός μας το δείχνει στην επίγεια πορεία του ,είδικά πρίν την σταύρωση του εἰς χωρίον λεγόμενον Γεθσημανῆ .
Ματθ. 26,41 γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν· τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής.
Θάνατος είναι ο χωρισμός της ψυχής από τον Θεό τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής. και οδηγεί στον Θάνατο την ψυχή ,όταν πάρει τον έλεγχο .
Η σάρκα εμποδίζει το πνεύμα ,αποκόπτει τον άνθρωπο από την πνευματική ένωση με τον Θεό εμποδίζει την εγρήγορση ,υπνωτίζει τον άνθρωπο και εμποδίζει την ΠΡΟΣΕΥΧΗ .
Όμως η σάρκα είναι και αυτή που με το σώμα και το αίμα του Χριστού , συμμετέχει με το πνεύμα στην σωτηρία του ανθρώπου αν ταπεινωθεί κατάλληλα ,νηστεία λέγεται …
Η αληθινή ένωση με τον Χριστό ,οδηγεί στην ΔΙΑΚΡΙΣΗ καλού και κακού , ‘ἔρχεται την ώρα που ο άνθρωπος μπορεί να το διαχειριστεί αυτό το όπλο .
Βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι᾿ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι.
Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ των πνευμάτων .είναι ο καρπός του ξύλου της γνώσης ,είναι δώρο της χάριτος του Θεού στον άνθρωπο .
Για να μπορέσει να προχωρήσει στον καρπό του ξύλου της ζωής ,στην αιωνιότητα ,στην Βασιλεία των Ουρανών .
Ο άνθρωπος πληροφορείται από που προέρχεται το κάθε τι ,μέσα στην σκέψη του ,γύρω του ,πληροφορείται για τον εαυτό του .
Αυτό συντηρείται ,δυναμώνει ,αναπτύσσεται περισσότερο μόνο δια της ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ,μετά ο άνθρωπος κάνει έργα ευλογημένα ,αρεστά στον Θεό , ωφέλιμα .
Γεν. 3,4 καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί· οὐ θανάτῳ ἀποθανεῖσθε·
Η παναίρεση του οικουμενισμού μας ωθεί σε καλά έργα , χωρίς όμως να παλέψουμε πρώτα για την αρετή της ΔΙΑΚΡΙΣΗΣ .
Μας βρίσκει αφηρημένους ,απρόσεκτους ,χωρίς ΠΡΟΣΕΥΧΗ και μας πλανά
Το καλό και το κακό έχουν βαθύτερα ελατήρια ,έχουν ρίζες που μόνο η ΔΙΑΚΡΙΣΗ διακρίνει .
Αυτά τα βλέπει μόνο ο Θεός και τα φανερώνει εκεί που εκείνος επιλέγει και προετοιμάσει .
Ο άνθρωπος δεν έχει υπομονή να διδαχθεί από τον Θεό και πιστεύει τον διάβολο .
Γεν. 3,5 ᾔδει γὰρ ὁ Θεός, ὅτι ᾗ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, διανοιχθήσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ ἔσεσθε ὡς θεοί, γινώσκοντες καλὸν καὶ πονηρόν
Μας ωθεί σε οτιδήποτε άλλο εκτός από ότι έχει να κάνει με οποιοδήποτε τύπο προσευχής ,ένωσης με τον Θεό .
Στους αναξιοπαθούντες ,στους πονεμένους ,στους χαροκαμένους , λείπουν οι κουβέρτες ,τα παπλώματα τα φασόλια ,τα ρύζια ,λείπει το νερό , λείπει ,η τροφή ,λείπει η στέγη ,λείπει ο ρουχισμός , αυτά είναι οι ανάγκες της σάρκας .
το κυριότερο όμως που τους λείπει είναι η δύναμη ,η ΠΙΣΤΗ να προσευχηθούν ,τους λείπει και μας λείπει η ΠΙΣΤΗ και έτσι πέφτουν σε πειρασμό
Αυτή η ολιγοπιστία μας κάνει να μην έχουμε προτεραιότητα την ΠΡΟΣΕΥΧΗ ως το μεγαλύτερο δώρο στον συνάνθρωπο μας και τον εαυτό μας .
Ματθ. 11,28 Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς.
Όταν ο άλλος είναι ασθενής σωματικά ,ψυχικά ,πονάει σωματικά ,ψυχικά ,χτυπημένος από τον πειρασμό ,από την απώλεια ενός δικού του ,δεν μπορεί να το δεχθεί ,ειδικά όταν είναι εκείνη την στιγμή και μακριά από τον Θεό
Τα λόγια παρηγοριάς δεν διώχνουν τον πειρασμό του , οποιαδήποτε υλική ή ψυχολογική υποστήριξη ,χρειάζεται αλλά είναι αναποτελεσματική ,δεν τον αναπαύει ,δεν τον ηρεμεί ,δεν τον ειρηνεύει ψυχικά ,είναι παροδική βοήθεια
Ένα πράγμα χρειάζεται εκείνη την ώρα , μια προσευχή που θα τον ξανά συνδέσει με τον Θεό ,που θα αποκαταστήσει την σχέση του με τον Θεό .
Μακάριοι οι ελεήμονες …
Αυτοί που κατάλαβαν ότι το ΕΛΕΟΣ του Θεού είναι που τους ανέχεται ,τους συντηρεί και τους φυλάει και για αυτό προσεύχονται και δοξολογούν τον Θεό .
Έλαβαν το ΕΛΕΟΣ του Θεού ,ζουν και ανανεώνουν συνεχώς δια της ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ την βαθιά πεποίθηση ότι δεν αξίζουν τα δώρα του Θεού ,αλλά ο Θεός αυτή την ΕΠΙΓΝΩΣΗ ζητά εν πνεύματι και αληθεία.
Αυτοί μιλάνε στον Θεό ,μιλάνε με τον Θεό ,όπως ο Αβραάμ ,όπως ο Μωυσής .
Το έργο του μοναχισμού .
Δεν χρειαζόμαστε ανθρώπους που κάνουν μόνο καλά έργα , δεν χρειαζόμαστε λόγια κούφια παρηγοριάς ,δεν χρειαζόμαστε ανθρώπους που θα μας μιλήσουν για τον Θεό
Δεν χρειαζόμαστε μόνο καλογέρους , ρασοφόρους ,που θα μας μιλάνε για τον Θεό , ανακατεύονται με τον κόσμο και γίνονται κόσμος .
Αλλά χρειαζόμαστε σκεύη εκλογής καθαρά , πολεμιστές του ΦΩΤΟΣ ,εκπαιδευμένους στην μάχη με το κακό , που ακολουθούν την Θεοτόκο, την Αρχιστράτηγο και πολεμάνε με το δάχτυλο στην σκανδάλη με το δάχτυλο στον κόμπο του κομποσκοινιού, προσευχόμενοι για εμάς.
Ανθρώπους που θα μιλήσουν στον Θεό για εμάς χρειαζόμαστε .
Χρειαζόμαστε ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων πάντων ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν τὸ ἐνώπιον τοῦ θρόνου.
Με το δάχτυλο στην σκανδάλη …..
Καλή φώτιση και αρχή Μετανοίας
Γ.Μ
