Eνα από τα μεγαλύτερα ψέματα που έχουν ειπωθεί ποτέ στον βρετανικό λαό, καθώς δεν υπήρχε καθόλου επιστήμη σε αυτό
Covid ήταν το όνομα της νόσου που προκλήθηκε από έναν νέο κορωνοϊό, ο οποίος οδήγησε σε μια νέα αναπνευστική ασθένεια στη Wuhan της Κίνας, η οποία εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλο τον κόσμο, πρώτα στην Ιταλία και μετά στην υπόλοιπη Ευρώπη, Αμερική, Νότια Αμερική και την Άπω Ανατολή.
By Angus Dalgleish [express.co.uk]
Aναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο στα τέλη Ιανουαρίου 2020 και ένα μεγάλο κύμα μόλυνσης έγινε εμφανές τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2020, όταν η κυβέρνηση πανικοβλήθηκε και με τη συμβουλή της SAGE και των μοντελιστών εισήγαγε ένα εντελώς περιττό lockdown καθώς, μέχρι την εισαγωγή του το πρώτο κύμα μειώνονταν. Εκ των υστέρων, ο ιός ήταν ξεκάθαρα στην Ευρώπη τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο και παρόλο που ένα κύμα οξείας ασθένειας αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στη Wuhan τον Νοέμβριο του 2019, υπήρχαν αναφορές για παρόμοια ασθένεια ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2019.
Γρήγορα διαπιστώθηκε ότι η αιτία του Covid ήταν ένας κοροναϊός και ότι ήταν διαφορετικό από τα δύο προηγούμενα κρούσματα, δηλαδή το SARS-1, που αφορούσε απευθείας μετάδοση με νυχτερίδα σε ένα ενδιάμεσο ζώο γνωστό ως μοσχοκάρυδο και το MERS, που ξέσπασε στο Μέση Ανατολή και περιλάμβανε τις καμήλες ως ενδιάμεσο.
Όταν ο ιός ταυτοποιήθηκε και αναλύθηκε η αλληλουχία του και ονομάστηκε SARS-COV-2, όλοι υποθέτουν αμέσως ότι προήλθε από νυχτερίδα και αναζητήθηκε το κυνήγι ενός ενδιάμεσου, ειδικά στις κρεαταγορές.
Η αφήγηση σε όλο τον κόσμο ότι επρόκειτο σαφώς για έναν ιό που προήλθε απευθείας από μια νυχτερίδα (και πιθανώς εμπλέκεται άλλο ζώο) στις διαβόητες υγρές αγορές στη Wuhan, οι οποίες δεν απείχαν και τόσο μακριά από ένα σημαντικό ινστιτούτο ιολογίας, γνωστό ως Iνστιτούτο Ιολογίας της Wuhan (WIV). Ηταν ρεαλιστικό να υποθέσουμε ότι ο Covid ήταν η αιτία ενός άλλου άλματος από μια νυχτερίδα σε έναν ανθρώπινο κορωνοϊό, επειδή οι δύο τελευταίες επιδημίες είχαν αποδειχθεί ότι ήταν ακριβώς αυτό.
Μόλις δημοσιεύθηκε η αλληλουχία του ιού, οι συνάδελφοί μου στη Νορβηγία, ο Birger Sørensen και ο Andres Susrud αξιολόγησαν αμέσως την αλληλουχία όσον αφορά τον σχεδιασμό ενός βέλτιστου εμβολίου. Είχα συμμετάσχει στην πολύ επιτυχημένη προσπάθειά τους να δημιουργήσουν ένα μοναδικό εμβόλιο κατά του HIV, το οποίο στην πραγματικότητα ήταν πολύ αποτελεσματικό και δεν ακολούθησε καμία από τις αρχές που είχαν ακολουθήσει τα κύρια εμβόλια για τον HIV για 30 χρόνια χωρίς καμία επιτυχία.
Αντί να χρησιμοποιούν απλώς το σύνολο ενός συστατικού ενός ιού, όπως ο φάκελος ή η ακίδα, η προσέγγισή τους ήταν να αναζητήσουν την αχίλλειο πτέρνα του ιού και να σχεδιάσουν το εμβόλιο γύρω από αυτό.
Ενώ εξετάσαμε προσεκτικά αυτά τα χαρακτηριστικά, έγινε αμέσως προφανές ότι αυτός ο ιός ήταν εξαιρετικά απίθανο να προήλθε από νυχτερίδα, ακόμη και μέσω άλλου ζώου, καθώς είχε ενθέματα γύρω από την περιοχή δέσμευσης του υποδοχέα και – ένα χαρακτηριστικό που δεν υπάρχει σε κανέναν παρόμοιο ιό – το κάνουν πιο μολυσματικό.
Επιπλέον, αυτά τα χαρακτηριστικά είχαν προηγουμένως δημοσιευτεί από ερευνητές στο Ινστιτούτο της Wuhan, το οποίο ήταν το μεγαλύτερο ερευνητικό εργαστήριο για τον κορονοϊό στον κόσμο.
Επομένως, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι οι πιθανότητες αυτός ο ιός να μην ήταν φυσικός αλλά να είχε διαφύγει από το εργαστήριο ήταν εξαιρετικά υψηλές και επισημάναμε ότι ο SARS-1 είχε δραπετεύσει από εργαστήρια υψηλής ασφάλειας σε περισσότερες από έξι περιπτώσεις από την απομόνωσή του, στο παρελθόν.
Γράψαμε ένα χειρόγραφο και το μοιραστήκαμε με την κυβέρνηση, το υπουργικό συμβούλιο και τους επιστημονικούς συμβούλους λέγοντας ότι ήταν εξαιρετικά πιθανό να επρόκειτο για εργαστηριακή απόδραση και να είχε σαφείς και παρούσες επιπτώσεις στην ασφάλεια.
Φανταστείτε την έκπληξή μας όταν μας είπαν αρκετά κατηγορηματικά ότι δεν υπήρχε περίπτωση να ήταν εργαστηριακή απόδραση και ήταν μια φυσική ζωονόσος.
Προσπαθήσαμε να το δημοσιεύσουμε σε πολλές περιπτώσεις και κάθε ένα από τα κορυφαία περιοδικά, συμπεριλαμβανομένων των Nature, Science, The Lancet και πολλών άλλων αρνήθηκαν να το δημοσιεύσουν καθώς δεν ήταν προς το δημόσιο συμφέρον.
Αυτό που επρόκειτο να ακολουθήσει ήταν μια πλήρης καταστολή οποιασδήποτε συζήτησης σχετικά με την προέλευση, η οποία φαίνεται να είχε ως κίνητρο τον Tony Fauci από το NIAID στην Αμερική.
Πράγματι, είχε τόσο μεγάλη πρόθεση να ακυρώσει οποιαδήποτε απόδειξη της προέλευσης που παρήγγειλε μια εργασία σε μια ομάδα επιστημόνων, οι οποίοι τώρα γνωρίζουμε ότι είχαν επίσης ανησυχίες ότι μπορεί να μην είναι φυσικό, αλλά παρόλα αυτά, δημοσίευσαν την εργασία στο Nature Medicine ισχυριζόμενοι πως όλα τα τα στοιχεία έδειξαν ότι ήταν απολύτως φυσικής προέλευσης και δεν ήταν ιός που διέρρευσε στο εργαστήριο.
Αυτή η εργασία δημοσιεύτηκε στο Nature Medicine και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε από τον Tony Faucci ως απόλυτη απόδειξη ότι δεν ήταν διαρροή εργαστηρίου.
Αυτό που ήταν απίστευτο ήταν ότι αυτή η αφήγηση επιλέχθηκε από τις κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, όλα τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης και την πλειονότητα των επιστημόνων, που θα έπρεπε να ήξεραν καλύτερα από το να αποδεχτούν την αφήγηση, να κοιτάξουν τα πραγμαικά στοιχεία.
Ο Birger Sorensen και εγώ καταφέραμε να βγάλουμε τις παρατηρήσεις μας μόνο με τη μεταμφίεση ενός χαρτιού για το εμβόλιο, το οποίο δημοσιεύτηκε στο QRB Discovery, ένα περιοδικό με κλίση στη βιοφυσική που εκτίμησε το επιχείρημά μας ότι τα ένθετα επηρέασαν τη φόρτιση του ιού και γι’ αυτό ήταν σε θέση να είναι τόσο μολυσματικό.
Αν και αγνοήθηκε, αυτό το χαρτί επρόκειτο σύντομα να κατέβει ένα ρεκόρ πάνω από ένα τέταρτο του εκατομμυρίου φορές!
Η αφήγηση ότι αυτό δεν θα μπορούσε να προέρχεται από εργαστήριο, παρόλο που ήταν πολύ περίεργο ότι το ξέσπασμα θα έπρεπε να είχε συμβεί σε ένα μέρος που δεν ήταν γνωστό για τα κρούσματα του κορωνοϊού, τηρήθηκε τόσο έντονα που ακόμη και στη Δύση οποιαδήποτε πρόταση ότι μπορεί να ήταν λόγω εργαστηριακού ατυχήματος έκλεισε με κραυγές ξενοφοβίας.
Μεταξύ πολλών άλλων καταπατήσεων ήταν ο ισχυρισμός ότι αυτό ήταν κάποιο είδος θεωρίας συνωμοσίας.
Η αφήγηση της «διαρροής εργαστηρίου ως θεωρίας συνωμοσίας» ήταν τόσο ισχυρή που κατέληξε να λογοκρίνει τη συζήτηση σε όλα τα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης και μόνο οι επιστήμονες που παρήγαγαν θεωρίες ή υποδείξεις ότι προερχόταν από μία νυχτερίδα με έναν πρωτότυπο κυκλικό τρόπο είχαν τη δυνατότητα να φωνάζουν.
Η καταστολή της Κίνας ήταν ιδιαίτερα ισχυρή και ήταν τόσο προφανής μια και εξαφάνισαν όλα τα δείγματα και οι βάσεις δεδομένων είτε τροποποιήθηκαν είτε αποσύρθηκαν.
Πολύ καθυστερημένα, η Κίνα επέτρεψε σε μια ομάδα διεθνών εμπειρογνωμόνων να διερευνήσει την αιτία του Covid και μια ομάδα επετράπη στην Κίνα για να καταλήξει ουσιαστικά σε μια επίσημη αναφορά που έλεγε ότι ήταν σαφώς φυσικής προέλευσης.
Τώρα, περισσότερα από δύο χρόνια αργότερα, δύο από τα άτομα που εμπλέκονται σε αυτό, ο καθηγητής Colin Butler από την Aυστραλία και η Delia Randolph από το University of Greenwich, του Λονδίνου μίλησαν και είπαν ότι είναι σαφές τώρα ότι όλα τα στοιχεία υποστηρίζουν μια διαρροή εργαστηρίου και ότι υπήρξε καταστολή της αλήθειας.
Υπήρξε μυστικότητα και συγκάλυψη αυτού του ζητήματος σε πραγματικά Οργουελική Κλίμακα.
Πρώτα απ ‘όλα, γιατί τους πήρε τόσο πολύ καιρό και γιατί το σύνολο του κατεστημένου, τα περισσότερα κύρια μέσα ενημέρωσης και οι ανώτεροι επιστήμονες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της Βασιλικής Εταιρείας, ήταν τόσο έτοιμοι να αγνοήσουν τα στοιχεία και να ακολουθήσουν μια αφήγηση που φαινόταν όλο και πιο αδύναμη, και πιο αδύναμη όσο περνάει ο χρόνος;
Έγινε προφανές ότι υπήρχε παντελής έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων που να υποστηρίζουν αυτόν τον ιό προερχόμενο από φυσική πηγή.
Πράγματι, όλα τα στοιχεία έδειξαν ότι αυτός ο ιός, σε αντίθεση με το SARS και το MERS, ήταν τόσο εξαιρετικά προσαρμοσμένος να μολύνει ανθρώπινα κύτταρα που δεν χρειάζονταν αρκετούς μήνες για να προσαρμοστεί στη μόλυνση ανθρώπων και στην πρόκληση ασθένειας, το έκανε αμέσως.
Παρόλο που ήταν ξεκάθαρο ότι οι κινεζικές αρχές είπαν ψέματα για την αρχική μόλυνση και τον τρόπο εξάπλωσής της.
Αρνήθηκαν να παραδεχτούν ότι εξαπλώθηκε από άτομο σε άτομο για αρκετές εβδομάδες και αρνήθηκαν να μοιραστούν πληροφορίες με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.
Πολλοί υποστηρίζουν ότι αν ο ΠΟΥ είχε κάνει σωστά τη δουλειά του, ο ιός δεν θα είχε διαφύγει ποτέ εκτός Κίνας, καθώς τα αεροπλάνα εξακολουθούσαν να φεύγουν από την Κίνα και ειδικότερα την Wuhan, εβδομάδες αφότου η Κίνα είχε κλείσει όλες τις εσωτερικές της μεταφορές.
Υποκίνησαν ένα μάντρα lockdown, το οποίο ακολούθησε αλόγιστα η βρετανική κυβέρνηση και πολλοί άλλοι σε όλο τον κόσμο, μερικοί από τους οποίους ήταν ακόμη πιο δρακόντειοι, όπως η Αυστραλία.
Πράγματι, μόνο η Σουηδία είχε αρκετή λογική για να συνειδητοποιήσει ότι το lockdown δεν θα λειτουργούσε για έναν ιό που γεννήθηκε από το αναπνευστικό και εκ των υστέρων έχει ένα από τα καλύτερα αποτελέσματα από όλες τις χώρες (με αυτές που έχουν τα χειρότερα lockdown, συχνά εμφανίζουν τα χειρότερα ποσοστά θνησιμότητας).
Η παγκόσμια κοινότητα επιστημόνων, συμπεριλαμβανομένων 2.000 επιφανών επιστημόνων στη Σουηδία, επέκρινε έντονα τον Andres Tegnell, τον επικεφαλής ιατρό στη Σουηδία, ο οποίος αρνήθηκε να συμβουλεύσει ένα lockdown και η σουηδική κυβέρνηση έδειξε μεγάλο θάρρος καθώς στάθηκε δίπλα του.
Άλλοι επιστήμονες συνειδητοποίησαν ότι το lockdown ήταν απολύτως άσκοπο και ο καλύτερος τρόπος για να τον ελεγχθεί ήταν αφήνοντας τον ιό να εξαπλωθεί στην ανοσία της αγέλης και αυτό οδήγησε στη Διακήρυξη του Great Barrington, την οποία ήμουν ένας από τους πρώτους που υπέγραψαν.
Αυτή η αποτυχία να εμπλακεί με μια διαφορετική νοοτροπία επιφανών επιστημόνων και κλινικών γιατρών αυτή τη στιγμή πιθανότατα στοίχισε στην κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου τουλάχιστον ένα τρισεκατομμύριο λίρες, δεδομένης της μακροχρόνιας καταστροφικής κληρονομιάς του lockdown σε όλα, από την εκπαίδευση, την ψυχική υγεία και τη λανθασμένη διάγνωση που οδηγεί σε πρόωρους θανάτους από καρδιακές και άλλες παθήσεις, όπως ο καρκίνος.
Η βρετανική κυβέρνηση τις πρώτες ημέρες της πανδημίας είπε επανειλημμένα ότι ακολουθούσε την επιστήμη. Αυτό, για μένα, πρέπει να είναι ένα από τα μεγαλύτερα ψέματα που έχουν ειπωθεί ποτέ στον βρετανικό λαό, καθώς δεν υπήρχε καθόλου επιστήμη σε αυτό.
Φαίνεται ότι αγνοούσαν εντελώς τη διαφορά μεταξύ του lockdown και της καραντίνας, η τελευταία από τις οποίες ήταν αποτελεσματική και χρησιμοποιήθηκε από τη Νορβηγία για να εμποδίσει ανθρώπους από την Κίνα και άλλες χώρες να εισέλθουν στον πληθυσμό.
Ο Covid είναι ένας ιός του αναπνευστικού και το lockdown δεν θα έπρεπε ποτέ να είχε αξιοποιηθεί για την αντιμετώπισή του.
Ο μόνος χρόνος για lockdown είναι για μια εξαιρετικά μεταδοτική ασθένεια, όπως ο Ebola, και ήταν ξεκάθαρο από την αρχή ότι ΔΕΝ είχαμε να κάνουμε με έναν παράγοντα που σκοτώνει το 70% των ανθρώπων που μολύνει.
Τι διδάγματα αντλήσαμε από αυτό; Ουσιαστικά κανένα, αλλά στο μέλλον κάθε νέα απειλή, μολυσματική ασθένεια ή πανδημία πρέπει να αντιμετωπίζεται με ανοιχτό επιστημονικό διάλογο και όχι με την πλήρη καταστολή της αλήθειας, όχι με μυστικότητα και συγκάλυψη που δυστυχώς ο George Orwell προέβλεψε ήδη από το 1948 ως ένα πιθανό δυστοπικό τρομακτικό μέλλον.
>
Professor Angus Dalgleish studied medicine at University College London where he obtained an MBBS and a BSc in Anatomy. He is a Fellow of The Royal College of Physicians of the UK and Australia, Royal College of Pathologists and The Academy of Medical Scientists. After graduating and house jobs in London and Poole he spent a year in the flying doctor service in Queensland. He also trained in Internal Medicine and Oncology in Brisbane and Sydney.
Following an interest in how viruses caused cancer, he commenced an MD with Professor Robin Weiss, FRS at the Institute of Cancer Research and Royal Marsden Hospital. Following five years as a clinical scientist at the MRC’s clinical research centre in Northwick Park, he was appointed to the Foundation Chair in Oncology at St. George’s University of London in 1991. There his main interest has been the immunology of cancer and the development of immunotherapies to treat, in particular, melanoma.
He is a co-founder of Onyvax, a company set up in 1998 to make novel vaccines for common solid tumours, where he is currently Research Director.
He currently sits on eight editorial boards, is the author or co-author of peer reviewed scientific papers and over 70 chapters in medical books. He is the co-editor of five medical books. He has been on numerous grant committees and is currently on the European Commission Cancer Board.
