του Χαράλαμπου Παπαδόπουλου
Σερφάροντας μέσα στο διαδίκτυο έπεσα πάνω σε ένα βίντεο με θέμα «η Δύση έπεσε», μια συνέντευξη της κ. Μαρία Δελιβάνη, Πρύτανη του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Μου έκανε εντύπωση ότι η συνέντευξη προβλήθηκε κοντά μισό εκατομμύριο φορές και έγιναν κοντά δυόμισι χιλιάδες σχόλια. Πρώτα διάβασα καμιά εκατοστή σχόλια και ύστερα είδα το βίντεο. Δεν γνώριζα την κ. Δελιβάνη και έμαθα ότι διετέλεσε πολλές φορές Πρύτανης του ΠΑΜΑΚ, ότι έγραψε 50 βιβλία και τώρα αν και 89 ετών γράφει και άλλο βιβλίο με τίτλο «η Ελλάδα που ματώνει», με πολλά άρθρα σε μεγάλες εφημερίδες και πολλές τιμητικές διακρίσεις. Άρα σε θέματα οικονομικά και κοινωνικά είναι μια ειδική επιστήμων και έχουν βαρύτητα αυτά που λέει.
Στο 25΄της συνέντευξης είπε : «Τα μνημόνια είναι ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα εναντίον της χώρας που έχουν γίνει. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να τα υπογράψουμε. Το ότι χρωστούσαμε ήταν ένα πολύ ασήμαντο θέμα το οποίο θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με κάποια μέτρα τα οποία θα παίρναμε μέσα στην χώρα και όχι να γίνει αυτό. Τι έγινε ; Το ξέραμε οι οικονομολόγοι από τότε και έχουν γραφτεί και πολλά και εγώ έχω γράψει βιβλία πάνω σ’ αυτό και άρθρα ατελείωτα. Αυτό έγινε διότι οι Ευρωπαϊκές τράπεζες, Γερμανικές και Γαλλικές κυρίως, είχαν φορτωθεί με χαρτιά ελληνικά και κινδύνευαν ότι θα χρεοκοπήσουν. Επειδή ακριβώς η Ελλάδα είχε αρχίσει τότε να μην μπορεί εύκολα να δανειστεί από την διεθνή αγορά. Γιατί ; Γιατί αυτό το είχαν τονίσει πολύ άσχημα, είχαν πει γεράκια διεθνή ελάτε προς την Ελλάδα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έπρεπε να το κάνει βούκινο το θέμα ότι χρωστούμε και ότι κινδυνεύουμε και τι κάνουμε και όλα αυτά τα πράγματα. Δεν ήταν και αλήθεια δηλαδή. Για να σωθούν λοιπόν οι τράπεζες έκαναν ένα πρόγραμμα το οποίο είναι όχι απλά απάνθρωπο, εγκληματικό, το οποίο υπέστη η Ελλάδα και το οποίο θα υφίσταται μέχρι να αποπληρωθεί το 85% του χρέους της. Ότι βγήκε η Κυβέρνηση και είπε θριαμβευτικά ότι είμαστε αυτόνομοι και ότι έφυγε ο έλεγχος κλπ, λυπάμαι που το λέω αλλά είναι παραμύθια. Μέχρι να αποπληρωθεί το 85% τους χρέους θα είμαστε σε έλεγχο. Η Ελλάδα μέχρι τότε δεν έχει το δικαίωμα να παίρνει αποφάσεις κοινωνικές, οικονομικές, αν δεν ρωτήσουμε τους παραπάνω. Το χειρότερο δεν είναι ούτε αυτό που είναι ήδη τραγικό. Το χειρότερο είναι ότι η Ελλάδα δεν έχει πλέον τίποτε, μα τίποτε. Όταν μιλάμε για επενδύσεις τα τελευταία χρόνια, οι επενδύσεις σημαίνουν ξεπούλημα. Ξεπούλημα υπηρεσιών κοινής ωφελείας που απαγορεύεται να περνάνε σε ξένα χέρια. Έτσι πουλήθηκε και το νερό. Θα μπορούσαν να αντιδράσουν οι δικοί μας σ’ αυτά τα ξεπουλήματα, αλλά δεν θέλουν να αντιδράσουν. Στην Ελλάδα όλα έχουν ισοπεδωθεί, Γεωργία, Βιομηχανία … και το μόνο που υπάρχει και από το οποίο κρέμεται σαν από κλωστή όλη η ελληνική Οικονομία είναι ο Τουρισμός. Δεν μπορείς όμως να στηρίζεις την Οικονομία της χώρας στον Τουρισμό επειδή δεν είναι κάτι σταθερό».
Στο 53΄είπε : «Πιστεύω στους νέους και στις δυνατότητές τους. Έχω ανησυχίες όμως. Οι ανησυχίες είναι ότι οι νέοι αυτή την στιγμή δεν διαβάζουν καθόλου. Δηλαδή αυτά τα κλασικά μυθιστορήματα, η φιλολογία η ελληνική, ευρωπαϊκή, διεθνής που ήταν υποχρεωτικά στο σχολείο στα δικά μου χρόνια, στα σχολικά βιβλία, από εκεί μαθαίνεις, τα παιδιά δεν ξέρουν τίποτα γι αυτά τα θέματα. Δεν τους ενδιαφέρει. Θα μου πείτε αυτό είναι πολύ σημαντικό ; Ναι το θεωρώ σημαντικό γιατί διαμορφώνει τρόπο σκέψης και βελτιώνει τις δυνατότητές σου. Θεωρώ κάποιος που δεν το κάνει αυτό ότι είναι ημιμορφωμένος. Από την άλλη μεριά οι νέοι έχουν μια πρόσβαση στην τεχνολογία πολύ εύκολη, δεν θέλω να προσθέσω επιπόλαιη γιατί δεν ξέρω αν πραγματικά είναι και επιπόλαιη σε μεγάλο βαθμό. Πιστεύω ότι μάλλον έχει πολλά στοιχεία επιπολαιότητας το γεγονός ότι στο ερώτημά σου δέχεσαι μια απάντηση η οποία αποτελείται από δυο τρεις λέξεις και μένεις εκεί. Ξέρεις τι έχει γίνει. Είσαι μέσα στα πράγματα, δεν έχεις προχωρήσει σε κάποια ανάλυση και δεν έχεις δώσει στο μυαλό σου την δυνατότητα να κάνει αυτή την ανάλυση. Γιατί θεωρείς αυτό που είδες ότι είναι τελικό και δεν προχωρείς. Αυτό δεν είναι κάτι που μου αρέσει, δεν ξέρω τι αποτελέσματα θα έχει μακροχρόνια, αλλά βρίσκω ενοχλητικό το γεγονός ότι ο μέσος νέος ο οποίος μπορεί να είναι και πολύ έξυπνος και να έχει και καλούς βαθμούς στο Πανεπιστήμιο τον βλέπεις ότι περνάει δεν θα πω 24 ώρες επειδή υπάρχει και το 8ωρο που κοιμάται, με το κινητό στο χέρι. Θα μου πείτε βέβαια πιθανόν είσαι πολύ μεγάλη και δεν το έχεις κάνει αυτό. Το δέχομαι κι αυτό, δεν λέω το αντίθετο. Αλλά εν πάσει περιπτώσει το βρίσκω περίεργο. Το βρίσκω όχι μόνο περίεργο αλλά και επικίνδυνο. Επίσης ο τρόπος με τον οποίο διασκεδάζουν τα παιδιά αυτά είναι περίεργος, δηλαδή κάνουν την νύκτα μέρα. Αυτό και βιολογικά να το πάρετε είναι ανώμαλο το πράγμα. Δηλαδή έχουμε γίνει, κατασκευαστεί αν θέλετε, για να είμαστε την ημέρα ξύπνιοι να κάνουμε τι θα κάνουμε και την νύκτα να κοιμόμαστε, ας πούμε μετά τις 12. Αν φτάνεις 4 το πρωί και πας να κοιμηθείς και ξυπνάς 1 ή 2 το μεσημέρι κάνεις το επάνω κάτω. Αυτά είναι πλέον καθημερινά, τα βλέπεις γύρω σου και κοντά σου και δεν είμαι σε θέση να πω ότι θα δώσουν αυτά μακροχρόνια. Μέχρι τις 1 τα μεσάνυχτα καθόμουνα και κάθομαι και εγώ και έγραφα. Αυτά όμως κι εκεί που πάνε μετά τις 1 δεν μπορούν να συζητήσουν. Κάθονται κι ακούν μια μουσική κι αυτό τους ευχαριστεί. Αυτό δεν καταλαβαίνω».
Στο 1.06΄είπε : «Οι Κυβερνώντες πηγαίνουν εναντίον του Συντάγματος. Δεν μπορείς να έχεις Δημοκρατία και να πηγαίνεις εναντίον του Συντάγματος. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις φέρνω σαν παράδειγμα το δημοψήφισμα του 2015 που το όχι έγινε ναι. Όταν γινόταν αυτό ήταν όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση από πίσω για να πει τι έπρεπε να κάνουμε εδώ. Εδώ δεν κουνήθηκε μετά φύλο, δηλαδή ήταν δημοκρατικό αυτό, 62 % των Ελλήνων να ψηφίζουν όχι και να το αλλάζουν σε ναι. Όπως ήταν δημοκρατικό να έχει βγει όλος ο πληθυσμός στον δρόμο και να μην ληφθεί υπ’ όψιν η θέλησή του, να μην πουληθεί η Μακεδονία. Να μιλήσεις για ποια Δημοκρατία ; Ότι εγώ είμαι ελεύθερη να λέω ότι θέλω και τα λέω τώρα εδώ και θα βγούνε παρά έξω ; Ναι την έχω, ενώ αλλού δεν την έχουν. Αλλ’ αυτό δεν σημαίνει Δημοκρατία. Αυτό σημαίνει ότι προς το παρόν δεν ενοχλεί αυτό. Όταν ενοχλήσει θα δούμε τι θα γίνει. Με τον κορονοϊό άνοιξα λογαριασμό στο facebook με τίτλο «τιμή στο 21». Μέχρι το Μάρτιο του 2022 είχα 72 χιλιάδες μέλη. Και ξαφνικά το κατέβασε το facebook . Έβαλα και δικηγόρο και άκρη δεν βρήκα. Ξέρετε αυτά δεν τα ενεργούν τα κεντρικά του facebook, αλλά οι εδώ. Η ελευθερία του τύπου φαινομενικά είναι ελεύθερη, αλλά όταν έχουν πιάσει όλα τα συστημικά κανάλια, τα οποία λένε ότι τους λένε να πουν, ουσιαστικά δεν υπάρχει ελευθερία λόγου. Από την 87η θέση που ήταν η Ελλάδα στην ελευθερία του τύπου, πήγε στην 107η θέση τώρα».
Στο 1.12΄είπε : « Εγώ είχα την τύχη να έχω σύζυγο που με κάλυπτε οικονομικά. Όταν άρχισαν να με κυνηγούν στην 1η μου Πρυτανεία, τρομερά πράγματα. Εγώ εκλέχτηκα Πρύτανης την επομένη της μεταπολίτευσης και βγήκα επειδή με ήθελαν οι φοιτητές. Αν με απέλυαν θα ήταν πολύ δυσάρεστο για μένα. Βέβαια θα μπορούσα να φύγω στο εξωτερικό. Πάντως οικονομικό πρόβλημα δεν θα είχα. Κάποιος καλός πολιτικός μου είχε πει «γιατί είστε τόσο επιθετική ;». Του λέω «κοιτάξτε κι αν αύριο με απολύσετε δεν θα πεθάνω από την πείνα». Αυτό είναι πολύ σημαντικό, επειδή πολλοί από τους συναδέλφους μου, να μην πω η μεγάλη πλειοψηφία, ζούσαν μόνο απ’ αυτό, οπότε δεν κινείσαι πολύ ελεύθερα όταν η σπάθα κρέμεται από πάνω σου. Ελάχιστοι Πανεπιστημιακοί λένε την γνώμη τους τώρα και πάντα. Θέλουν να φαίνεται ότι συμφωνούν με την καθεστηκυία τάξη. Έχουν διαλυθεί πολλοί άνθρωποι μ’ αυτό το θέμα. Με το να πεις ότι διαφωνείς με το εμβόλιο που η καθεστηκυία τάξη θέλει να το κάνει, είσαι στον κατάλογο τον μαύρο. Αν είσαι πάρα πολύ στον κατάλογο τον μαύρο μπορεί και να κινδυνεύει η ζωή σου, αν είσαι μέτριος θα κινδυνεύσει η θέση σου. Η ανθρώπινη ύπαρξη είναι έτσι καμωμένη, δεν ρισκάρει εύκολα να χάσει τα υλικά χάριν των πεποιθήσεών της. Δεν χρειάζεται μόνο θάρρος, χρειάζεται και μια σχετική οικονομική ανεξαρτησία. Αν δεν την έχεις πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με τα βήματά σου. Έναν πανεπιστημιακό αν ενοχλήσει πολύ θα τον θάψουν».
Ναι όλα αυτά που ακούσατε από την ειδική επιστήμονα συμβαίνουν στην δημοκρατική Ελλάδα μας, τις ώρες που εμείς αφηνόμαστε στον αποπροσανατολισμό της άχρηστης πληροφόρησης, τις ώρες που βλέπουμε τις ηλίθιες σειρές της τηλεόρασης, τις ώρες που έχουμε τις ελπίδες μας στους πολιτικούς … Δεν θα μπορούσαν να τα πετύχουν αυτά αν ήμασταν κοντά στον Θεό όπως ήταν πάντα οι Έλληνες στο παρελθόν, γιατί ο ίδιος ο Θεός υπόσχεται στους ψαλμούς : «Ει ο λαός μου ήκουσέ μου, Ισραήλ ταις οδοίς μου ει επορεύθη, εν τω μηδενί αν τους εχθρούς αυτών εταπείνωσα και επί τους θλίβοντας αυτούς επέβαλον αν την χείρα μου»(Ψαλμ.80,14).
