“Τα πάντα εν σοφία εποίησε “
Μήπως θα έπρεπε να χαιρόμαστε πρώτα για τα χαρίσματα που δεν έχουμε και μετά να χαιρόμαστε για τα χαρίσματα που έχουμε .
Μήπως θα έπρεπε να χαιρόμαστε για τα χαρίσματα που έχουν οι άλλοι ,γιατί είναι αυτά ακριβώς που μας λείπουν.
Περίεργο δεν είναι ,αλλά και πολύ δύσκολο ,γιατί θα πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε,να αναποδογυρίσουμε το “είναι ” μας.
Γνωρίζουμε τι είναι “χάρισμα” δηλαδή “ταλέντο ” μόνο πάνω στους άλλους ,όχι σε εμάς και μήπως βλέπουμε το ταλέντο των άλλων και όχι το δικό μας και στεναχωριόμαστε για το ότι δεν το έχουμε εμείς .
Με συνέπεια να μην μπορούμε να διακρίνουμε τα δικά μας ,τα οποία είναι αυτό που χρειάζονται οι άλλοι.
Μήπως το “ταλέντο ” που έχει ο άλλος είναι για να κάνει καλό σε εμάς και εμείς αντί να ευχαριστούμε τον Θεό που μας έστειλε αυτό τον “ταλαντούχο ” στην ζωή μας .Εμείς προσπαθούμε να τον καταστρέψουμε αλλά επί της ουσίας αυτοκαταστρεφόμαστε γιατί αφαιρούμε το “κομμάτι” που μας λείπει προς την ολοκλήρωση .
Πως γίνεται αυτό ; αν θεωρήσουμε χάρισμα ή τάλαντο αυτό που μας κάνει καλό , αλλά υπάρχει και κάποια “αντίθετη’ δύναμη που δεν θέλει να δούμε τι μας κάνει καλό .Κανονικά το τάλαντο είναι χάρισμα “φως “μα το κάνουμε κατάρα φωτιά αν δεν είμαστε δυνατοί “Πνευματικά’ να αντιμετωπίσουμε το “κακό ” μέσα μας που το διαστρεβλώνει .
Η Εκκλησία και η παρουσία του Χριστού ,της Παναγίας και των Αγίων του Θεού στην ζωή μας είναι η “Πνευματική ” τροφή που μας δυναμώνει και κάνει γερές ψυχές …
Γιατί όμως το κάνουμε “κατάρα” γιατί δεν μπορούμε να δούμε το “φως ” αλλά το βλέπουμε σαν φωτιά που μας καίει και με ποιο τρόπο αντιμετωπίζετε “πνευματικά”Ο Θεός δεν κάνει λάθη ,εμείς κάνουμε λάθη .Του θεού το θέλημα είναι η σωτηρία της ψυχής μας “την φοβερή μέρα της κρίσεως ” γελάτε ειρωνικά ε ; για δείτε το παρακάτω βίντεο ,που αναρτήθηκε εδώ στην “τρικλοποδιά” από κάποιον ευλογημένο συνάνθρωπο μας ,να είναι καλά εμένα μου αύξησε πολύ τον “φόβο ΘΕΟΥ” …
https://youtu.be/TJpUlvNvY9A?t=689
Μην έχεις ζήλια και φθόνο για τον συνάνθρωπο σου ,είναι αυτός που θα σε οδηγήσει είτε με το “καλό” είτε με το “κακό” στον Παράδεισο .Κακό και πικρό φάρμακο θα είναι το “τάλαντο” του για να σε εκμηδενίσει να σε ταπεινώσει να σε μάθει να αγαπάς .
Αν το καταλάβεις και τον αγαπήσεις θα δεις αμέσως το “τάλαντο ” του που το αισθανόσουν φωτιά ,να γίνεται γλυκό ανέσπερο φως της αγάπης για αυτόν ,που θα τον μεταμορφώσει στα μάτια σου ,από “δαίμονα ‘ σε “Άγγελο”
Από σένα εξαρτάται πως θα βλέπεις από εδώ και πέρα τους άλλους εξωτερικά ,αυτοί είναι απλά “ψυχές” σαν και του λόγου σου…
” Χριστός Ανέστη”
” Οσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε”
“Αγρυπνείτε και εργάζεσθε τα έργα του φωτός”
