Στις 3 Αυγούστου 2025, και τοπική ώρα στις 04:50, άρχισε η έκρηξη του μεγάλου ηφαιστείου Κρασενίνικοφ στην χερσόνησο της Καμτσάτκα, στην Ρωσική Άπω Ανατολή. Το αδρανές ηφαίστειο αφυπνίστηκε, μια είχε να εκραγεί για περίπου 500 χρόνια, συν ή πλην ενός αιώνα, γιατί είναι αδύνατον να προσδιοριστεί με μεγαλύτερη ακρίβεια η προηγούμενη έκρηξη του.
Οι ντόπιοι Ινδιάνοι της φυλής Ίτελμεν, σε αντίθεση με τους Αλεούτιους συμπατριώτες τους, που ζουν στην άλλη πλευρά του Ειρηνικού ωκεανού, υπό την καταπίεση του θείου Σαμ (ΗΠΑ), έχουν εξαφανιστεί προ πολλού, δεν έχουν απομείνει πια κανείς από τους οι παλιούς μεγάλους αρχηγούς των Ινδιάνικων φυλών, για να τους απευθύνουμε τις ζωτικές ερωτήσεις μας, αν και θα μπορούσε κανείς να τους ρωτήσει πολλά πράγματα.
Στα μέσα του περασμένου αιώνα ο σοβιετικός Ουκρανός γεωλόγος & παλαιοντολόγος, Ούτκιν Βλαντιμίρ Σεργκέιεβιτς (1937 – 1984) = V.S. Utkin, ο οποίος ταξίδεψε στην χερσόνησο της Καμτσάτκας σε περισσότερες από μία αποστολές, βασιζόμενος στους τοπικούς Ινδιάνικους θρύλους έγραψε ένα υπέροχο παιδικό βιβλίο “Η Βροντερή Γέφυρα που Kροταλίζει ─ Βλαντιμίρ Ούτκιν ─ 1983” — ένα από τα καλύτερα βιβλία για τους πρωτόγονους ανθρώπους στη σοβιετική & παγκόσμια λογοτεχνία. Διηγείται πώς οι αρχαίοι Ινδιάνοι Ιτελμέν μέσω της ηφαιστειακής χερσαίας γέφυρας (του ισθμού), ταξίδευσαν στην Αμερική, και έγιναν οι πρόγονοι των Ινδιάνικων φυλών της Αμερικής Γιακάμα και Απάτσι.
Αλλά όλες αυτές οι ενδιαφέρουσες ιστορίες ανήκουν στο παρελθόν. Και τώρα πάμε στο σκληρό παρόν. Οι Ρώσοι γεωλόγοι, ενθουσιασμένοι από την προσοχή που άρχισε να τους δίνει ο κόσμος, λένε τώρα στους δημοσιογράφους για το μεγάλο ύψος της στήλης της τέφρας, που εκτοξεύεται στον ουρανό, για τον ειδικό εξοπλισμό που αναπτύχθηκε στην Καμτσάκα, για να παρακολουθήσουν & να αντιμετωπίσουν την ηφαιστειακή έκρηξη και άλλα “εκπληκτικά πράγματα”:
Υπάρχουν πλέον αρκετά ενεργά ηφαίστεια σε όλο τον κόσμο, και οι ηφαιστειολόγοι της άνετης πολυθρόνας γράφουν περίπου για 80, έτσι ώστε τώρα όλοι έχουν ήδη δει αρκετές από τις στήλες καπνού & τέφρας να υψώνονται στον ουρανό και κανείς δεν ενδιαφέρεται για αυτά. Αλλά η καλντέρα στην οποία βρίσκεται αυτό το ηφαίστειο Κρασενίνικοφ είναι κάτι παραπάνω από μία ενδιαφέρουσα καλντέρα:
Η διάμετρος αυτού του ηφαιστειακού δακτυλίου του ηφαιστείου Κρασενίνικοφε ίναι 70×40 χιλιόμετρα, και στο κέντρο αυτού του δακτυλιδιού υπάρχει μια μεγάλη λίμνη μέσα σε έναν παλιό κρατήρα, ενώ στις άκρες υπάρχουν «μικροί λόφοι» ύψους 2 χιλιομέτρων.
Δεν σας θυμίζει τίποτα αυτή η εικόνα;
Υπάρχει λοιπόν εκεί κάποια αρχαία μεγάλη καλντέρα, που αν εκραγεί πλήρως, ακόμη και η έκρηξη του σούπερ-ηφαίστειου Γέλοουστοουν (Yellowstone), στις ΗΠΑ, θα έμοιαζε με παιδική απογευματινή γιορτή. Ταυτόχρονα, αν το Γέλοουστοουν είχε εκραγεί πριν από πολύ, πάρα πολύ καιρό, τα βουνά θα έμοιαζαν με ασπιδωτά ηφαίστεια και θα είχαν σχεδόν ισοπεδωθεί. Ενώ, η καλντέρα του ηφαιστείου Κρασενίνικοφ της Καμτσάτκας, σύμφωνα με τα γεωλογικά πρότυπα, δείχνει ότι να ήταν ενεργή πολύ πρόσφατα, πριν πέσει σε αδράνεια εδώ και 500 χρόνια. Και επομένως, είναι πολύ πιθανόν, ο γιγαντιαίος σεισμός των Μ9,0 Ρίχτερ, στα ανοιχτά της Καμτσάκας, που συνέβη στις 30 Ιουλίου 2025, να την ξύπνησε.
Ωστόσο, προς το παρόν όλα αυτά αποτελούν μόνο μια θεωρία, μια υπόθεση, και επομένως περνάμε αμέσως στα πρακτικά σκληρά γεγονότα του σήμερα. Στο φόρουμ των ειδικών σεισμολόγων της πολυθρόνας, ένας σύντροφος έγραψε σήμερα τα εξής:
«Συνήθως δεν γράφω εδώ, αλλά δεν μπορώ να μην πω λίγα λόγια.
Το θέμα είναι ότι τις τελευταίες 72 ώρες, έχει παραταχθεί μια παράξενη αλυσίδα γεγονότων:
- Το “Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ” (USGS) ενημέρωσε αθόρυβα αρκετές σελίδες παρακολούθησης σεισμών … αλλά στη συνέχεια επανέφερε τα δεδομένα στην προηγούμενη κατάστασή τους. Κυκλοφορούν στιγμιότυπα οθόνης (δημοσιεύοντας το δικό μου παρακάτω).
- Έχουμε μία έκρηξη συντονισμού Σούμαν (Schumann), την ίδια στιγμή που μια σειρά «μικρών» γεωμαγνητικών ανωμαλίες (διακυμάνσεων) στο μαγνητικό πεδίο/ιονόσφαιρας, λαμβάνουν χώρα, οι οποίοες δεν αναφέρονται στα συστημικά κυρίαρχα κανάλια (του διαδικτύου).
- Έχουμε τοπικές ανωμαλίες του δικτύου, ξαφνικές δυσλειτουργίες στην ακρίβεια των πυξίδων και της πλοήγησης GPS.
- Συνέβησαν απόρρητοι ελιγμοί έκτακτης ανάγκης των δορυφόρων της NASA, που έχουν καταγραφεί σε ερασιτεχνικά φόρουμ εντοπισμού. Ένα αρχειοθετημένο PDF (που τώρα έχει αφαιρεθεί) που υπαινίσσεται «ελεγχόμενα γεγονότα ανακατανομής ενέργειας». Αν αυτό δεν είναι κάτι το σημαντικό, γιατί εξαφανίζεται από τις συνήθεις τροφοδοσίες δεδομένων;
- Άνθρωποι σε πολλά φόρουμ αναφέρουν το ίδιο μοτίβο ονείρου: μαύρος ουρανός + στατικό βουητό. Αυτό ΔΕΝ είναι σύμπτωση. Έψαξα βαθύτερα και βρήκα τα παραπάνω:
Δεν λέω ότι πρόκειται για το Γεγονός, αλλά κάτι ετοιμάζεται, κάτι έρχεται.
Προσέξτε τις χρονικές σημάνσεις (χρονοσφραγίδες). Παρακολουθήστε τον ουρανό. Θα δημοσιεύσω τις αποδείξεις παρακάτω.»
Ο σύντροφος ακόμα κρατάει τις αποδείξεις για τον εαυτό του, ενδιαφέρεται για τον κόσμο και ήδη ψάχνει & σκάβει, αγωνίζεται. Επομένως, με τις δυσλειτουργίες που παρουσιάζονται στις πυξίδες, όλα είναι σωστά:
Οι συντονισμοί Σούμαν (Schumann) & οι ιονοσφαιρικές ανωμαλίες είναι επίσης παρούσες σε μόνιμη βάση:
Στο Heliplot [*σ.μ. Πρόγραμμα Σεισμικών Κινδύνων του Γεωλογικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ (USGS)] πάμε από το μαύρο στο κατάμαυρο:
Έχουν μεγάλο ενδιαφέρον τα όνειρα, που όσο πάει γίνονται και περισσότερα. Ένας από αυτούς τους ονειροπόλους γράφει τα εξής στο νήμα:
«Πρόσφατα (2 Αυγούστου 2025), είδα ένα όνειρο που με συγκλόνισε συθέμελα και έκτοτε έμαθα ότι και πολλοί άλλοι άνθρωποι περιγράφουν παρόμοιες εμπειρίες.
Είδα στο όνειρό μου, ότι οδηγούσα σε έναν χωματόδρομο και με κυρίευσε ένας φόβος — σαν να επρόκειτο να συμβεί κάτι μεγάλο. Σταμάτησα το αυτοκίνητο, βγήκα έξω και κοίταξα την οροσειρά στο βάθος.
Πάνω από τα βουνά, ο ουρανός ήταν κατάμαυρος σαν πίσσα, σαν να ερχόταν μια τεράστια καταιγίδα, αλλά εκεί που στεκόμουν εγώ, ο ουρανός ήταν ακόμα γαλανός και καθαρός — σχεδόν σαν μια φούσκα ηρεμίας πριν ξεσπάσει το χάος.
Τότε άκουσα έναν βουητό, ένα παλλόμενο ήχο, σαν να έπεφταν πάνω μου κύματα ενέργειας. Η καρδιά μου άρχισε να χτυπά δυνατά. Έτρεξα πίσω στο αυτοκίνητο μου, αλλά ξαφνικά μια πυκνή ομίχλη με τύλιξε.
Άρχισα να επικαλούμαι τον Θεό και εκείνη τη στιγμή το σώμα μου εξαφανίστηκε. Ένιωσα τον εαυτό μου να τυλίγεται & να συγχωνεύεται με την ομίχλη και να ορμάει προς τα εμπρός, σαν να με έσερναν μέσα από μια σήραγγα φωτός και ήχου … και μετά ξύπνησα.»
Οι ποιμένες (πάστορες) γράφουν επίσης ασυνήθιστα πολλά για τους σεισμούς και τα ηφαίστεια, αλλά θα ασχοληθούμε με τις αναφορές τους ξεχωριστά. Προς το παρόν, εν τω μεταξύ, η πιο πολύτιμη παρατήρηση που κάνουν οι άνθρωποι είναι οι σεισμοί συμβαίνουν σε μεγάλο εστιακό βάθος, δηλαδή σεισμοί γίνονται αρκετά χιλιόμετρα κάτω από τα πόδια μας, στον μανδύα της γης.
Εμείς είμαστε κάπως τεμπέληδες για να μετρήσουμε όλους σεισμούς, δεν υπάρχει αρκετός ελεύθερος χρόνος για μας, αλλά ένας σύντροφος Ολλανδός τους μέτρησε και οι ερωτηθέντες που παρακολούθησαν το πρόσφατο βίντεό του γράφουν ότι οι σεισμοί που λαμβάνουν χώρα σε μεγάλο εστιακό βάθος, έχουν αυξηθεί σε μέσο μέγεθος και έχουν γίνει απότομα πολύ πιο συχνοί. Αυτό δείχνει ότι υπάρχει μια μεγάλη συσσώρευση ενέργειας στο μανδύα της Γης. Επομένως, αργά ή γρήγορα αυτή η συσσωρευμένη ενέργεια κάπου θα ξεσπάσει, θα διαπεράσει τον μανδύα και θα διαρρεύσει προς την επιφάνεια της γης, οπότε ας παρακολουθήσουμε την εξέλιξη των γεγονότων.
ΠΗΓΗ: https://thebigtheone.com
