Στόν απόηχο τής επίσκεψης τού τσίπρα στήν Τουρκία, δέν μπορούμε νά μήν μπούμε στόν πειρασμό καί νά κάνουμε μία ακόμα τραγική διαπίστωση….μεγεθών!!! Χωρίς καμία διάθεση προβολής η εκθείασης τού χρόνιου εχθρού τής Πατρίδας μας, τού Τούρκου πρωθυπουργού Ερντογάν, διαπιστώνουμε τό πόσο απογοητευτικό είναι νά βλέπουμε ξένους ηγέτες, ιδιαίτερα μάλιστα γειτονικών κρατών, νά κάνουν τά πάντα, επί δικαίων καί… συνήθως αδίκων, προκειμένου νά υπερασπιστούν τα συμφέροντα τής χώρας τους, έστω και αν αυτό είναι σέ βάρος τής Ελλάδας μας, βλέπουμε νά υψώνουν τό ανάστημα τους, όσο καί ”μικροί” και άν είναι, απέναντι σέ…”μεγαλύτερους” καί βάζουν πάνω από όλα τό κράτος καί τούς πολίτες τους, σέ αντίθεση μέ τόν….δικό μας νάνο τής πολιτικής σαπίλας τού τελευταίου αιώνα, ο οποίος έχει επιδοθεί σέ ένα αγώνα δρόμου γιά νά προλάβει νά βλάψει όσο περισσότερο μπορεί καί όσο προλαβαίνει ακόμα, τό Ελληνικό Έθνος! Είναι σκληρές οί εκφράσεις μας, αλλά εξ’ ίσου σκληρή είναι καί η Αλήθεια!
Εκπληκτική και επί τών τύπων τών ήλων η σχετική ανάλυση τού φίλου μου Σταύρου, όπου καί περιγράφονται μέ απόλυτη ακρίβεια τά μεγέθη και το ”ανάστημα” τών δύο…..ηγετών!
”Το ελληνικό έθνος, είναι το μόνο στον κόσμο, που είναι πολύ μεγαλύτερο από το ομώνυμό του κράτος. Αυτό συμβαίνει, διότι πρώτον δεν ενσωμάτωσε το κράτος όλες τις ελληνικές κοιτίδες, δεύτερον γιατί ο Έλλην έχει την συνήθεια να αποδημεί, και τρίτον και σπουδαιότερο, γιατί ο πολιτισμός κι η ιστορία του, δεν υποτάσσονται, δεν περιορίζονται σε χώρο και χρόνο, σε σύνορα και σε εποχές.
Είναι μικρό το ομώνυμο κράτος μας κι έχει κι ένα ακόμη μικρότερο κλαδάκι – κρατίδιο ομοεθνών στην ανατολική Μεσόγειο.
Σήμερα έχω μπροστά μου μια ατυχέστατη εικόνα μομφής και αιδούς γι’ αυτό το τεράστιο έθνος με τα δυο μικρά κράτη ως κελύφη του.
Παρακολουθώ σήμερα μια συνάντηση.
Από την μια ένας χαβιαροσταλινιστής, εσχάτως αμερικανόδουλος, διεθνιστής, εθνομηδενιστής, όπερ μη Έλλην, να εκπροσωπεί Έλληνες ταλανιζόμενους οικονομικά και πληγέντες εθνικά, πολίτες ενός κράτους με εκχωρημένη την κυριαρχία και υποθηκευμένη την περιουσία του.
Από την άλλη, ένας χαρισματικός ηγέτης, πραγματικός Τούρκος, αγαπών το έθνος και την πατρίδα του, αναμορφωτή στα έργα και όχι στα λόγια, ταγό ενός καλπάζοντος διπλωματικά, στρατιωτικά και πολιτικά κράτους, μεγαλύτερου του έθνους του, που οραματίζεται αναθεωρήσεις διεθνών συνθηκών και αναβίωση μιας αυτοκρατορίας.
Από την μια έχουμε έναν πολιτικό νάνο, που πανηγυρίζει και επαίρεται για υπογεγραμμένες μειοδοσίες, για την εξασφάλιση μιας παρατεταμένης κρίσης, που θλίβουν και καταρακώνουν το λαό του.
Από την άλλη έχουμε έναν ιδανικό αρχηγό κράτους, έναν εθνάρχη κι εθνεγέρτη, που μέσα σε ανελευθερίες και συγκεντρωτισμούς, προχωρά στο όραμα ενός αφυπνισμένου γίγαντα, που αναζητά επανάκτηση ζωτικού χώρου και τον κυρίαρχο ρόλο στην περιοχή μας.
Αλέξης Τσίπρας. Ο φραπεδοπότης, που συρρικνώνει την πατρίδα μου, δίχως να ρωτά τους συμπατριώτες μου.
Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο μουστακαλής Ανατολίτης μουσουλμάνος, που μεγαλώνει την πατρίδα του, δίχως να ρωτά τους συμπατριώτες του.
Από την μια ο νεοραγιάς, που κόπτεται μόνο για την θεσούλα του, που συνήθως δεν δικαιούται και δεν αξίζει, γι’ αυτό και γατζώνεται πάσει δυνάμει, ως ανασφαλής.
Από την άλλη ο νεοσουλτάνος, που όποιον ξένο αρχηγό κράτους συναντά, κανέναν δεν αφήνει να νοιώσει ανώτερος και ισχυρότερος. Το αντίθετο, ο Τούρκος δείχνει προς όλους, πως έχει δυό τρεις εφάμιλλούς του κι όλοι οι άλλοι είναι κατώτεροί του, εκπροσωπώντας ταπεινότερα ή/και μικρότερα, πιο αδύναμα κράτη.
Όνειδος για μένα σήμερα, πέραν όλων των άλλων, να μιλά με τον εν δυνάμει μελλοντικό σουλτάνο επανακάμψαντα κατακτητή της πατρίδας μου, ένα λαομίσητο ανδρείκελο, όχι ένας Έλληνας πατριώτης πρωθυπουργός, αλλά ένας πρόεδρος μιας μειοψηφούσας κυβέρνησης, μιας καταχρηστικής εξουσίας.
Δείτε ξανά, να επαναλαμβάνεται το ψυχρό αλαζονικό ύφος του Τούρκου και τον αμήχανο χαζογέλωτα του συμβατικά “Έλληνα”
Ο απειλών κι ο απειλούμενος! Η ορθότερη λεζάντα της σημερινής χειραψίας.
Εδώ δεν μιλούμε για ταπείνωση… αλλά για την απόλυτη παραδοχή συνθηκολόγησης και ήττας.
Και μένει η ερώτηση του καημού και της έσχατης απόγνωσης… Μας αξίζει όλο αυτό συνΈλληνες;
Επιμύθιο. Ο Τσίπρας θέλει να διαλύσει κράτος και έθνος. Το μεν πρώτο, γιατί ξέρει πως το χάνει, το δε δεύτερο γιατί το μισεί.
Θα ζητήσει και την αρωγή του πρόθυμου Ερντογάν, γιατί μέσα στις ανθελληνικές ιδεοληψίες του, δεν αντιλαμβάνεται πως ο Τούρκος, το κάνει ήδη με χαρά. Την ώρα, για παράδειγμα, που υποδέχεται ο Τσίπρας τον επιδοτούμενο ισλαμοεποικισμό στη χώρα του, δεν τον απασχολεί πως το γραμματόσημο στον φάκελο γράφει… Turkiye! ”
Πηγή: Σταύρος Γ. Δαμίγος Τραγάκης.
Αλήθεια, μάς αξίζει αυτό φίλες καί φίλοι; Μάς αξίζει αυτό Ελληνίδες καί Έλληνες;
Χίλιες φορές όχι….αλλά νά μήν ξεχνάμε ότι σέ αυτό του τό έγκλημα ενάντια στό Έθνος μας, έχει καί συνεργούς τήν αντιπολίτευση, πού έχει χρόνια τώρα στρώσει τό έδαφος γιά όλα όσα συμβαίνουν στήν Ελλάδα μας! Ο χρόνος πλησιάζει….δώστε τους αυτό πού τούς ΑΞΙΖΕΙ!!!
ΓΡΑΦΕΙ: Γιώργος Αυλωνίτης.
Μέλος τής κεντρικής επιτροπής τής πολιτικής
παράταξης τής ”Ελεύθερης Πατρίδας”.
