Ο Γιάννης Μάζης αναλύει μια κατάσταση την οποία χαρακτηρίζει εμμέσως ως μια άτυπη “συμπαιγνία” ή ένα σενάριο “win-win” μεταξύ του Ερντογάν και της ελληνικής κυβέρνησης για μικροπολιτικούς και εκλογικούς λόγους.
Συγκεκριμένα, εξηγεί τα εξής:
Το πολιτικό αδιέξοδο του Ερντογάν: Ο Τούρκος πρόεδρος διαθέτει αυτή τη στιγμή 328 βουλευτές και χρειάζεται να βρει άλλους 32 (για να φτάσει τον αριθμό των 360) ώστε να μπορέσει να προκηρύξει πρόωρες εκλογές [11:56]. Η προσφυγή σε πρόωρες εκλογές είναι το μόνο νομικό παραθυράκι που του επιτρέπει να θέσει εκ νέου υποψηφιότητα, καθώς σε διαφορετική περίπτωση η θητεία του ολοκληρώνεται.
Η δημιουργία τεχνητής εθνικής κρίσης: Για να καταφέρει να πείσει αυτούς τους 32 βουλευτές της αντιπολίτευσης να τον στηρίξουν, ο Ερντογάν προσπαθεί να στήσει ένα σκηνικό «εθνικής κρίσης» [12:31]. Με αυτόν τον τρόπο, ελπίζει να τους αναγκάσει να τον ακολουθήσουν, επικαλούμενος το “εθνικό καθήκον”.
Το αντίστοιχο όφελος (win-win) για την ελληνική κυβέρνηση: Στη συνέχεια, ο κ. Μάζης θέτει ένα ρητορικό ερώτημα στη δημοσιογράφο, αναρωτώμενος αν αυτή η πολεμική συσπείρωση που προκαλείται στην Τουρκία θα μπορούσε πολύ βολικά να μεταφερθεί και στην Ελλάδα [13:00].
Αμοιβαία εκλογική συσπείρωση: Το συμπέρασμα της ανάλυσής του είναι πως η κινδυνολογία και ο “πολεμικός συναγερμός” (όπως οι δηλώσεις του κ. Φλωρίδη) εξυπηρετούν και τις δύο πλευρές [14:18]. Η ένταση λειτουργεί ως όχημα συσπείρωσης του εκλογικού κοινού τόσο στην Τουρκία όσο και στην Ελλάδα, καλύπτοντας τις όποιες εσωτερικές πολιτικές αδυναμίες.
