Χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε βεβαιότητα ευτυχούς κατάληξης και μόνο η ανακοίνωση ότι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) βρίσκονται σε συζητήσεις με τη Ρωσία για την προμήθεια «δεκάδων», σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, ρωσικής κατασκευής μαχητικών αεροσκαφών τύπου Sukhoi Su-35, προκαλεί αίσθηση και την περιέργεια των αναλυτών να διακρίνουν τα κίνητρα πίσω από μια τέτοια απόφαση.
Γιατί άραγε μια χώρα που διαθέτει κορυφαία αμερικανικά και ευρωπαϊκά μαχητικά αεροσκάφη στο αεροπορικό της οπλοστάσιο, να συζητά για την εισαγωγή ενός ακόμα τύπου σε υπηρεσία και μάλιστα με διαφορετική φιλοσοφία κατασκευής, διαφορετικές απαιτήσεις στον τομέα της συντήρησης και άλλα πολλά.
Η απάντηση είναι ότι το σκεπτικό είναι πρωτίστως γεωπολιτικό, παρότι πρόκειται για ένα αεροσκάφος που μπορεί πραγματικά να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή. Αφορά στις μεσανατολικές ισορροπίες και κυρίως την ανάδυση του σιιτικού και θεοκρατικού Ιράν, μια χώρα η οποία στηρίζεται στη Ρωσία ως πηγή τεχνογνωσίας παντός είδους στον αμυντικό τομέα και μετά από την άρση των κυρώσεων, ξεκίνησε άμεσα συζήτηση για το ενδεχόμενο προμήθειας μέσω συμπαραγωγής εκατοντάδων μαχητικών αεροσκαφών τύπου Sukhoi Su-30.
Με απλά λόγια, μια προμήθεια δισεκατομμυρίων δολαρίων από την πλευρά σουνιτικής μοναρχίας της περιοχής του Κόλπου, αγοράζει επιρροή στη Μόσχα πέραν της απόκτησης αξιοσημείωτων επιχειρησιακών δυνατοτήτων με την προμήθεια ενδεχομένως δύο μοιρών ενός από τα κορυφαία μαχητικά αεροσκάφη στον κόσμο σε ρόλο αεροπορικής υπεροχής, το κορυφαίο ρωσικό μαχητικό της ρωσικής Αεροπορίας, τουλάχιστον μέχρι την εισαγωγή σε υπηρεσία του πέμπτης γενιάς T-50 PAK FA.
Η προμήθεια αυτή, εάν τελικώς προχωρήσει, εξυπηρετεί και τη Μόσχα, εκτός από οικονομικά – βιομηχανικά και σε πολιτικό επίπεδο, αφού διαμηνύει στους Ιρανούς που είναι πραγματικά σκληροί διαπραγματευτές ότι «υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές…» και ότι εάν η Τεχεράνη πόνταρε στο ότι η περιοχή του Κόλπου είναι αποκλεισμένη για τη ρωσική αεροναυπηγική βιομηχανία λόγω της κυριαρχίας αμερικανικών και ευρωπαϊκών προμηθευτών – κατασκευαστών μαχητικών, καλό θα ήταν να αναθεωρήσει.
Κάπου εδώ βέβαια η Μόσχα προφανώς θα αναγκαστεί να «ζυγίσει» την απόφαση διάθεσης του πλέον προηγμένου μαχητικού στο οπλοστάσιό της, απέναντι στο ότι η ένταξή του στο αεροπορικό οπλοστάσιο των ΗΑΕ, θα δώσει την ευκαιρία στις δυτικές χώρες να αποκτήσουν ξεκάθαρη άποψη για τις επιχειρησιακές δυνατότητες του Su-35 και να αναπτύξουν τακτικές αντιμετώπισής του, κάτι που μπορούσε να γίνει περιορισμένα μέχρι στιγμής, κυρίως μέσω συνεκπαιδεύσεων με τα ινδικά Su-30MKI.
Υπενθυμίζεται στο σημείο αυτό, ότι προσέγγιση της Μόσχας από σουνιτικές μοναρχίες του Κόλπου είχε γίνει και στην περίπτωση της πρότασης του πρίγκιπα – επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της Σαουδικής Αραβίας, ο οποίος πρότεινε ένα δελεαστικό εξοπλιστικό πακέτο στη Ρωσία για να αλλάξει την πολιτική της απέναντι στον Μπασάρ Αλ Άσαντ στη Συρία, χωρίς όμως επιτυχία.
Οι συνεχιζόμενες κυρώσεις σε βάρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας και οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει που έχουν οδηγήσει σε περιορισμό του προγράμματος επανεξοπλισμού των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων που έχει καταστήσει αναγκαίο τον αναπροσανατολισμό των δραστηριοτήτων παραγωγικών βιομηχανικών μονάδων σε περιοχές της Ρωσίας με πρόβλημα ανεργίας, σε άλλους τομείς της οικονομίας, ίσως βαρύνει στην τελική απόφαση του Κρεμλίνου.
