Όταν διάβασα για τη νέα ενδυματολογική επιλογή του αρχικυβερνήτη στην πασαρέλα της πολιτικής ομορφιάς, μετά το όραμα της γραβάτας να προχωρεί στην haute politique (υψηλή πολιτική), κατά την haute couture (υψηλή ραπτική), του φεσιού, σκέφτηκα να γράψω ένα reportage μόδας, αλλά από το βάθος της μνήμης μου άκουσα τις βυζαντινές φωνές του ιστοριογράφου Δούκα για τις ενδυματολογικές επιλογές ενός άλλου σώγαμπρου της εξουσίας, του Λουκά Νοταρά αυτόκλητου γαμπρού, κατά το αυτόκλητου Αριστερού, του τελευταίου Αυτοκράτορα να φωνάζει:
“κρειττότερον ἕστιν εἰδέναι ἐν μέσῃ τῇ Πόλει φακιόλιον βασιλεύον Τούρκων ἤ καλύπτραν Λατινικήν” (καλύτερα να δω καταμεσίς στην Πόλη να βασιλεύει τούρκικο σαρίκι παρά τιάρα λατινική).
Για να γίνει αντιρρησίας συνείδησης του φεσιού ένας επίδοξος γραβατοφόρος σημαίνει πως διδάχτηκε πολλά από τα φέσια με τα οποία ντύνει εδώ και δύο χρόνια τον Ελληνικό λαό: φέσια ιδεολογικά και φέσια οικονομικά, που ακόμα και τον σοβαρό και σεβαστό, κατά τον φεσολόγο, Schäuble αγανάκτησαν, ώστε να απορεί, πώς είναι δυνατόν μια κυβέρνηση της Αριστεράς να φορτώνει συνεχώς με βάρη τους αδύνατους.
Το πυγικό* Οθωμανικό “φέσι” πάει σύννεφο.
Η Coco Chanel ήταν κατηγορηματική: “La mode se démode, le style jamais” (η μόδα ξεπερνιέται, το στυλ ποτέ).
Χθες η μόδα της γραβάτας, σήμερα η μόδα του φεσιού, χθες η μόδα της Δεξιάς, σήμερα η μόδα της Αριστεράς, το στυλ της πολιτικής απάτης και η υποκρισία της δημοκρατίας είναι πάντα ίδια.
* Εκ της πυγής, τουτέστιν, των αρχαιοελληνικών οπισθίων.
