Ελευθέριος Ανδρώνης
Το διεθνές Γκεμπελικό καθεστώς της νεοταξικής δημοσιογραφίας, άρχισε να χτυπάει… υπερωρίες για να κάνει το μαύρο – άσπρο, όταν μεταδόθηκε σαν κεραυνός η είδηση ότι ένας Σουδανός μετανάστης στο Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας, προσπάθησε να αποκεφαλίσει δημοσίως έναν Βορειοϊρλανδό πολίτη.
Στο Μπέλφαστ και άλλες πόλεις του Ηνωμένου Βασιλείου, οι οργισμένοι πολίτες γέμισαν τους δρόμους φωνάζοντας «Enough is Enough» για τη μεταναστευτική πολιτική που έχει μετατρέψει τις πόλεις της Ευρώπης σε τριτοκοσμικά γκέτο απολίτιστων τεράτων.
Το ανατριχιαστικό βίντεο με τον Αφρικανό εγκληματία που προσπαθεί να κόψει τον λαιμό του δύστυχου ανθρώπου, προκάλεσε τέτοιο σοκ στην κοινή γνώμη που τα ισλαμολάγνα δυτικά ΜΜΕ ρεζιλεύτηκαν πλήρως όταν άρχισαν να κατηγορούν τους διαμαρτυρόμενους Βρετανούς ως «ακροδεξιούς». Για κάθε τέτοιο ανόητο τίτλο, η εικόνα του μανιασμένου τρομοκράτη που κρατά το μαχαίρι αλαλάζοντας από μίσος για κάθε Ευρωπαίο, λειτουργεί ως αυτόματο «ακυρωτικό». Η προπαγάνδα της στοχοποίησης του θύματος δεν μπορεί να σταθεί πλέον πουθενά, πέρα από τα εξαγορασμένα υπαλληλάκια που θέλουν να μετατρέψουν την Ευρώπη σε Αφρική νο2.
Ο Σουδανός μαχαιροβγάλτης ήταν «πρόσφυγας» που είχε αιτηθεί άσυλο και το βρετανικό κράτος του είχε παραχωρήσει άδεια παραμονής και κατοικία, φυσικά με τα λεφτά των Βρετανών φορολογουμένων. Για άγνωστους ακόμα λόγους, ο Σουδανός αποφάσισε να σφάξει σαν αρνί τον 44χρονο Stephen Ogilvie, που σήμερα χαροπαλεύει και έχει χάσει το ένα του μάτι. Το αποκρουστικό συμβάν στο Μπέλφαστ αποτέλεσε τη θρυαλλίδα της οργής, αφού συνέβη λίγες μέρες μετά τη διεθνή κατακραυγή για τον θάνατο του 18χρονου Henry Nowak από μαχαιριές ενός Ινδού Σιχ, με τη βρετανική αστυνομία να «αθωώνει» τον δολοφόνο και να αφήνει το θύμα να ξεψυχά αβοήθητο.
Η μεγάλη φούσκα του «ανθρωπιστικού» εποικισμού της Ευρώπης, έσκασε με πάταγο και ρέει συνεχώς αίμα. Η πολιτική των χαλαρών συνόρων, των επιφανειακών ελέγχων, της μηδενικής ένταξης και του διαπολιτισμικού αχταρμά, δεν ήταν ποτέ ανθρωπισμός αλλά κοινωνική αυτοκτονία. Το όνειρο μιας καλύτερης ζωής δεν μπορεί να στεριώσει σε ανθρώπους που φέρνουν τον σκοταδισμό από τον οποίο υποτίθεται ότι δραπετεύουν ως μετανάστες.
Τις πολιτικοκοινωνικές μεταβολές στα κράτη που στη φυσική ροή της ιστορίας χρειάζονταν δεκαετίες ή και αιώνες για να συμβούν, η woke ατζέντα επιχείρησε να τις εκβιάσει μέσα σε λίγα χρόνια. Μια παγκοσμιοποίηση με το στανιό, κόντρα στη βούληση των λαών, κόντρα στην ασυμφωνία των πολιτισμών, κόντρα σε κάθε λογική υγιούς αφομοίωσης. Ήταν αναπόφευκτο αυτή η βεβιασμένη συνθήκη να εκραγεί σαν κοινωνική βόμβα. Γιατί ως Ευρώπη που εγκαταλείπεις όλες τις παραδοσιακές αξίες σου, οπωσδήποτε δεν αφομοιώνεις αλλά αφομοιώνεσαι.
Οι Ευρωπαίοι πολίτες έχουν σιχαθεί πλέον να διεκδικούν το αυτονόητο δίκιο τους. Την ποσόστωση μεταναστών, την πάταξη της «εισαγόμενης» εγκληματικότητας, την άμεση απέλαση των ασυμμόρφωτων, τον αυστηρότατο έλεγχο στα σύνορα, την κατανομή των πόρων πρώτα στις ανάγκες των ντόπιων.
Η Ευρώπη δεν κινδυνεύει από το λαϊκό ένστικτο αυτοσυντήρησης. Κινδυνεύει από εκείνους που έκαναν τις χατζάρες «κανονικότητα» και τις δημόσιες εκτελέσεις φολκλορικό event. Κινδυνεύει από τη μαφία των ΜΚΟ που λειτουργούν ως παρα-υπουργεία εποικισμού και χρυσοπληρώνονται από την ελίτ για να μπάζουν τον μεσαίωνα στις γειτονιές μας.
Ο Ευρωπαίος δεν είναι ρατσιστής, έδειξε τη μεγαλύτερη ανοχή στη μετανάστευση σε όλη τη Δύση, πριν ακόμα γίνει επιβαλλόμενη ατζέντα. Υπάρχει όμως χαοτική διαφορά μεταξύ ανθρωπισμού και εξανδραποδισμού και εδώ και χρόνια οι ευρωπαϊκές κοινωνίες υφίστανται το δεύτερο.
Η νεοταξική εξέλιξη της σύγχρονης αριστεράς λειτουργεί ως ο «χρήσιμος ηλίθιος» του παγκόσμιου φόρουμ και για χρόνια κατάφερε να ποινικοποιήσει τη συντηρητική διαμαρτυρία. Όμως, το ισλαμικό πογκρόμ στις γειτονιές της Ευρώπης έχει γίνει τόσο πρόδηλο που οι «προοδευτικοί» διεθνιστές μοιάζουν με αδιάντροπες «τσατσάδες» της τρομοκρατίας. Τα πράγματα ξεκαθαρίζουν όσο καπιταλισμός και αριστερά εξυπηρετούν την ίδια παγκοσμιοποιημένη Βαβέλ, ώστε να διαλύσουν τα έθνη-κράτη.
Στην Ελλάδα, ένας ακόμα Σουδανός μαχαιροβγάλτης που αποπειράθηκε να βιάσει μια γυναίκα στο κέντρο της Αθήνας, αφέθηκε ελεύθερος και πήγε ξανά να κάνει επίδειξη ατιμωρησίας στο θύμα του. Ο συγκεκριμένος εγκληματίας που βρίσκεται παράνομα στη χώρα, είχε στο ιστορικό του δύο απόπειρες βιασμού, προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας και μία ληστεία. Μέχρι να… κουνηθεί η γραφειοκρατική «χελώνα» του κράτους, τα κτήνη περιφέρονται ελεύθερα και κάνουν ό,τι θέλουν.
Ο (παραλίγο) αποκεφαλισμός ενός Ευρωπαίου μοιάζει με εσχατολογικό σημείο των καιρών. Το woke «κονκλάβιο» σε συνεργασία με την ισλαμική μάχαιρα, θέλουν να αποκεφαλίσουν εντελώς το κέντρο της ευρωπαϊκής σκέψης. Θέλουν να δημιουργήσουν ακέφαλους λαούς χωρίς νοητικούς νευρώνες ιστορίας, παράδοσης και συλλογικής ταυτότητας. Γι’ αυτό τα νεοταξικά ανδρείκελα τρέμουν κάθε λαϊκή αντίδραση και εξαπολύουν τα «μαντρόσκυλα» του Τύπου για να την καταπνίξουν αμέσως. Όμως η πολιτισμική ρήξη είναι πλέον αναπόφευκτη, όχι ως ανάγκη βίας – αλλά ως φυσικό αντανακλαστικό αυτοάμυνας σε μια κοινωνία που αγωνιά να επανακαθορίσει τα ατιμασμένα όρια της.
