Η Ιερά Μονή του Αγίου Πορφυρίου στη Γάζα έγινε γι άλλη μια φορά καταφύγιο ψυχών την ώρα του μεγάλου σφυροκοπήματος από τους Ισραηλινούς…Ο ηγούμενος του μοναστηριού και ο εφημέριος έγιναν γιατροί και προστάτες των άστεγων που ζήτησαν ευλογία και από το μοναστήρι. Διαβάστε την συνένταυξη που έδωσε ο Μητροπολίτης Γάζης Αλέξιος στην Μαρία Γιαχνάκη.
Ένα χιλιόμετρο περίπου από το κέντρο των βομβαρδισμών το μοναστήρι βρίσκεται και αυτό στο επίκεντρο και τώρα στα υπόγειά του βρίσκονται άνθρωποι που παρακαλούν το Θεό να τους προστατεύσει το μοναστήρι αλλά και ο Άγιος Πορφύριος .
Ο μητροπολίτης Γάζης Αλέξιος και ο εφημέριος Αμφιλόχιος που βρίσκονται στο μοναστήρι είναι οι μοναδικοί που προσφέρουν την βοήθειά τους στους πάνω από χίλιους μουσουλμάνους και περίπου δέκα Χριστιανούς που βρίσκονται στο μοναστήρι. Πάντα ο ηγούμενος βοηθούσε τους πολύπαθους Παλαιστίνιους διότι ήταν ίσως η μόνη ανθρωπιστική βοήθεια που θα μπορούσε να τους δοθεί σε πολλές περιπτώσεις. Δεν είναι άλλωστε η μοναδική φορά που οι Παλαιστίνιοι ζητούν την βοήθεια του μοναστηριού.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΜΑΡΙΑ ΓΙΑΧΝΑΚΗ ΓΙΑ ΤΟ BRIEFINGNEWS
Μητροπολίτης Γάζης Αλέξιος: Η κατάσταση είναι αφόρητη έχουν βομβαρδίσει τα πάντα γύρω μας. Τώρα χτύπησαν και το νεκροταφείο που συνορεύει με το μοναστήρι μας βομβάρδισαν τα κελάρια κι έσπασαν τα βαρέλια με το νερό .
Δεν έχουμε ούτε νερό να πιούμε ούτε να πλυθούν οι άνθρωποι που βρίσκονται στην μεγάλη αίθουσα του μοναστηριού με τα παιδιά τους.
Έχουμε αυτήν την στιγμή χίλιους και πάνω μουσουλμάνους που ζήτησαν την βοήθειά μας και περίπου δέκα χριστιανούς. Για μας είναι όλοι άνθρωποι και έπρεπε να τους προστατεύσουμε. Όμως τα πράγματα τώρα δεν είναι καλά για κανέναν ούτε για μας. Δεν υπάρχει διαχωρισμός στους βομβαρδισμούς.
Το κελί του πατέρα Αμφιλόχιου βομβαρδίστηκε το ξημέρωμα κι ευτυχώς εκείνος βρισκόταν στην μεγάλη αίθουσα και πρόσφερε την βοήθειά του στις μαμάδες με τα παιδιά. Αλλιώς θα ήταν νεκρός τώρα.
Έχουμε μια μεγάλη αίθουσα στο υπόγειο του μοναστηριού που λειτουργούμε σαν σχολείο κι εκεί μένουν όλοι . Προσπαθούμε να τους προσφέρουμε ότι έχουμε, τα τρόφιμα βέβαια τελείωσαν και κυρίως ψυχολογική υποστήριξη . Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι άστεγοι έμειναν χωρίς σπίτια από τους βομβαρδισμούς και τους μαζέψαμε από τον δρόμο.
Καταλαβαίνετε εσείς που ξέρετε το μοναστήρι πως είναι η κατάσταση εδώ.
Το Προτεσταντικό σχολείο δίπλα μας βομβαρδίστηκε, το νεκροταφείο που έχουμε στο μοναστήρι το ίδιο , τα κελάρια μας το ίδιο, μας έμεινε η εκκλησία τα κελιά μας και η αίθουσα με τον κόσμο κι εμάς. Αν συνεχίζουν σε λίγο δεν θα είμαστε ζωντανοί.
Έξω υπάρχουν χιλιάδες νεκροί και πτώματα όλα είναι γκρεμισμένα . Ας ελπίσουμε ότι ο Άγιος Πορφύριος θα κάνει το θαύμα του.
Όλη νύχτα βροχή οι βομβαρδισμοί κύματα ήχων και μετά σκόνη που σκεπάζει τα πάντα. Κρατώ το κομποσκοίνι και προσεύχομαι είναι ότι πιο δυνατό μπορώ να κάνω αυτές τις ώρες. Εμείς είμαστε εγκλωβισμένοι και δεν μπορεί κανείς να κάνει τίποτα .
Ούτε το ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο στο οποίο ανήκουμε ούτε η ελληνική κυβέρνηση βλέπω να κάνει καμιά κίνηση μια παρέμβαση για τους Έλληνες που βρίσκονται εδώ. Μόνο στο έλεος του Θεού βρισκόμαστε και αυτόν παρακαλούμε.
Ξέρετε πως είναι το μοναστήρι μέσα στα λουλούδια και τα φυτά στις γλάστρες ; ενώ όλα γεμίζουν σκόνη από τους βομβαρδισμούς εκείνα λες και τινάζουν την σκόνη από πάνω τους και όσα επιβιώνουν ζωντανεύουν πιο πολύ το χρώμα τους.
Τα μάτια των μικρών παιδιών που κρατούν τις μανάδες από το χέρι σφιχτά μας ζητούν σιωπηρά βοήθεια και τα πιο μωρά κλαίνε ασταμάτητα. Οι χριστιανοί προσεύχονται στο Θεό και οι μουσουλμάνοι στον δικό τους Θεό κοιτώντας μας με ευγνωμοσύνη που τους ανοίξαμε την πόρτα.
Εύχομαι και προσεύχομαι η δύναμη του Αγίου Πορφυρίου να μας προστατεύσει.” Ο μητροπολίτης Γάζης Αλέξιος δεν είναι η πρώτη φορά που αντιμετωπίζει αυτήν την κατάσταση με τους βομβαρδισμούς . Πάντα το μοναστήρι γινόταν καταφύγιο για τα γυναικόπαιδα κατά την διάρκεια Ισραηλινών επιθέσων. Έχει δει πολλές φορές το θάνατο κατάματα αλλά ποτέ δεν σκέφτηκε να εγκαταλείψει το άγιο προσκήνυμα. Μένει όλα αυτά τα χρόνια εκεί ,στις επάλξεις να τιμά και να προστατεύει το μοναστήρι και να συνεχίζει το ποιμαντικό έργο αλλά και την ανθρωπιστική του βοήθεια παρά του ότι πολλές φορές το μοναστήρι και ο ίδιος έπεσαν θύματα επιθέσεων από μουσουλμάνους που σήμερα προστατεύει τα παιδιά τους και τις γυναίκες τους.”
